ویتامین A یکی از ریزمغذی‌های ضروری برای سلامت بینایی، عملکرد سیستم ایمنی، رشد و حفظ سلامت پوست و بافت‌های بدن است. این ویتامین را می‌توان از طیف متنوعی از غذاهای حیوانی و گیاهی دریافت کرد؛ از جگر و تخم‌مرغ گرفته تا هویج، اسفناج، کدوحلوایی و فلفل دلمه‌ای قرمز. البته همه منابع غذایی ویتامین A یکسان نیستند. غذاهای حیوانی معمولاً ویتامین A از پیش ساخته‌شده یا رتینول فراهم می‌کنند، در حالی که بسیاری از غذاهای گیاهی حاوی کاروتنوئیدهای پیش‌ساز ویتامین A، به‌ویژه بتاکاروتن، هستند که بدن می‌تواند بخشی از آنها را به ویتامین A تبدیل کند.

این تفاوت از نظر ایمنی هم اهمیت دارد؛ دریافت بیش‌ازحد رتینول، به‌خصوص از مکمل‌ها یا مصرف مکرر مقادیر زیاد جگر، می‌تواند خطر مسمومیت ایجاد کند، در حالی که بدن تبدیل کاروتنوئیدها به ویتامین A را تا حدی تنظیم می‌کند. نیاز روزانه به ویتامین A چقدر است؟ مقدار توصیه‌شده روزانه ویتامین A برای بزرگسالان به‌طور کلی عبارت است از: مردان: ۹۰۰ میکروگرم معادل فعالیت رتینول در روز زنان: ۷۰۰ میکروگرم معادل فعالیت رتینول در روز مقادیر ویتامین A در منابع مختلف ممکن است با واحدهای متفاوتی گزارش شوند. در ارزیابی رژیم غذایی، توجه به «معادل فعالیت رتینول» کمک می‌کند تا منابع مختلف ویتامین A بهتر با یکدیگر مقایسه شوند.

سندرم تخمدان پلی‌کیستیک یا PCOS فقط یک اختلال مربوط به تخمک‌گذاری و قاعدگی نیست. این سندرم می‌تواند با مقاومت به انسولین، افزایش خطر اختلالات متابولیک، مشکلات خلقی و دشواری در باروری همراه باشد. از طرف دیگر، کمبود ویتامین D در زنان مبتلا به PCOS شایع گزارش شده است. برخی مطالعات برآورد کرده‌اند که حدود ۶۷ تا ۸۵ درصد از زنان مبتلا به PCOS دچار کمبود ویتامین D هستند.

اما آیا این یعنی همه زنان مبتلا به PCOS باید مکمل ویتامین D مصرف کنند؟ نه لزوماً. شواهد درباره اثر مکمل ویتامین D بر پیامدهای مختلف PCOS یکدست نیست و بیشترین منطق برای مصرف مکمل، زمانی وجود دارد که کمبود یا ناکافی بودن ویتامین D با آزمایش مشخص شده باشد. با این حال، سه حوزه وجود دارد که دریافت کافی ویتامین D در آنها ممکن است اهمیت داشته باشد.