۶ خطر بالقوه هنگام استفاده از پودر پروتئین که باید از آن‌ها آگاه باشید

۶ خطر بالقوه هنگام استفاده از پودر پروتئین که باید از آن‌ها آگاه باشید

مصرف پودر پروتئین معمولاً ایمن است، اما چند خطر وجود دارد که باید آن‌ها را در نظر بگیرید. از آن‌جا که پودرهای پروتئینی مقدار زیادی پروتئین را در حجم کمی فشرده می‌کنند، ممکن است به‌راحتی بیش از نیاز بدن خود پروتئین دریافت کنید. برای بیشتر بزرگسالان سالم، مصرف بیش از نیاز پروتئین معمولاً مشکل جدی ایجاد نمی‌کند، اما مصرف بیش از حد در بلندمدت می‌تواند برای برخی افراد خطراتی به همراه داشته باشد. 1 ۱.

مشکلات گوارشی پودرهای پروتئین، به‌ویژه آن‌هایی که از آب‌پنیر (وی) یا کازئین ساخته شده‌اند، می‌توانند در برخی افراد موجب ناراحتی‌های معده شوند. 2 این مسئله به‌ویژه در افرادی که پودرهای پروتئینی بر پایه شیر مصرف می‌کنند و به لبنیات حساسیت دارند، یا در هضم لاکتوز مشکل دارند، بیشتر دیده می‌شود. 3 این محصولات ممکن است باعث ایجاد گاز، نفخ، اسهال یا گرفتگی معده شوند. 4 علاوه بر این، پودرهای گیاهی (مانند سویا یا نخود) گاهی به‌دلیل داشتن فیبر زیاد، می‌توانند موجب نفخ شوند.

تفاوت دانه کدو و دانه چیا: کدام برای فیبر، منیزیم و پروتئین بهتر است؟

تفاوت دانه کدو و دانه چیا: کدام برای فیبر، منیزیم و پروتئین بهتر است؟

دانه‌های کدو و دانه‌های چیا در تصویر کنار هم قرار گرفته‌اند. دانه کدو پروتئین بیشتری دارد، اما دانه چیا حاوی فیبر بیشتری است. نکات کلیدی دانه چیا فیبر و کلسیم بیشتری نسبت به دانه کدو دارد. دانه کدو پروتئین و منیزیم بیشتری نسبت به دانه چیا دارد.

هر دو نوع دانه، مقادیر مشابهی از روی (زینک) و آهن را تأمین می‌کنند. هر دو دانه چیا و کدو افزودنی‌های فوق‌العاده‌ای برای رژیم غذایی هستند. هرچند نمی‌توان گفت یکی «بهتر» از دیگری است، اما هرکدام مزایای متفاوتی برای سلامتی دارند. دانه کدو پروتئین بیشتری در هر اونس دارد، در حالی که دانه چیا فیبر بیشتری تأمین می‌کند.

۴ ترکیبی که می‌توانند یک بار پروتئینی سالم را خراب کنند (به گفته متخصصان تغذیه)

۴ ترکیبی که می‌توانند یک بار پروتئینی سالم را خراب کنند (به گفته متخصصان تغذیه)

بار پروتئینی راهی سریع و راحت برای دریافت بیشتر این درشت‌مغذی سازنده عضله است، اما بسیاری از آن‌ها حاوی ترکیبات دیگری هستند که چندان سالم نیستند. در ادامه، چهار افزودنی رایج معرفی شده‌اند که متخصصان توصیه می‌کنند هنگام انتخاب بار پروتئینی از آن‌ها اجتناب کنید — یا دست‌کم مراقب حضورشان باشید. ۱. قند افزوده زیاد «بسیاری از این بارها با عنوان “سالم” یا “پرفوتئین” به بازار عرضه می‌شوند، اما میزان قند آن‌ها مشابه شکلات‌های صنعتی است»، مورگان واکر (Morgan Walker)، متخصص تغذیه ورزشی و استاد دانشگاه لبنان ولی (Lebanon Valley College)، به مجله Health گفت.

قند افزوده همان چیزی است که از نامش پیداست: قندی که به‌طور طبیعی در مواد غذایی وجود ندارد و در طی فرآیند تولید به آن‌ها اضافه می‌شود. واکر توضیح داد که برای ورزشکاران یا افراد بسیار فعال، این قندها می‌توانند به بازسازی ذخایر گلیکوژن و تأمین سریع انرژی در حین تمرین کمک کنند. او افزود: «اما برای بیشتر افراد که فعالیت یا نیاز کالری بالایی ندارند، این قندها فقط کالری اضافی فراهم می‌کنند بدون آن‌که فایده تغذیه‌ای قابل‌توجهی داشته باشند و حتی ممکن است باعث افت انرژی شوند. » برای بررسی وجود قند افزوده، فهرست ترکیبات روی بسته را بخوانید و به نام‌های زیر توجه کنید: سوکروز (Sucrose) گلوکز (Glucose) فروکتوز (Fructose) شکر نیشکر (Cane sugar) شربت برنج قهوه‌ای (Brown rice syrup) شربت ذرت (Corn syrup) نکتار آگاو (Agave nectar) شربت تاپیوکا (Tapioca syrup) شربت ذرت با فروکتوز بالا (High fructose corn syrup) نکته مهم: مرکز کنترل و پیشگیری بیماری‌ها (CDC) توصیه می‌کند که قندهای افزوده کمتر از ۱۰٪ از کل کالری روزانه شما را تشکیل دهند.

📋 رژیم تخصصی