چه چیزی یک پروتئین کامل است؟

پروتئین‌های ناقص در مقابل پروتئین‌های کاملغذاها به طور تاریخی به عنوان پروتئین‌های ناقص یا کامل دسته‌بندی شده‌اند. غذاهایی که پروتئین کامل محسوب می‌شوند، زمانی که تمام نه آمینو اسید ضروری را در مقادیر نزدیک به نیاز بدن شما دارند، در نظر گرفته می‌شوند. غذاهای پروتئین ناقص در برخی آمینو اسیدهای ضروری کمبود دارند. به عنوان مثال، پروتئین‌های کامل شامل لبنیات، تخم‌مرغ، کینوا و گوشت‌هایی مانند ماهی، مرغ و گوشت گاو هستند.

دریافت مقادیر کافی از آمینو اسیدهای ضروری از غذاهای پروتئین کامل راحت‌تر است، اما شما می‌توانید تمام آمینو اسیدهای ضروری که بدن شما نیاز دارد را با خوردن انواع مختلف غذاهای پروتئین ناقص به دست آورید. پروتئین ناقص در مقابل پروتئین کاملپروتئین از ترکیب انواع مختلف آمینو اسیدها ساخته شده است. در مجموع ۲۰ آمینو اسید وجود دارد که بدن شما می‌تواند ۱۱ مورد از آن‌ها را بسازد. نه آمینو اسید دیگر به عنوان آمینو اسیدهای ضروری شناخته می‌شوند.

توصیه‌های مربوط به پروتئین

چقدر پروتئین کافی است و آیا مصرف بیشتر واقعاً بهتر است؟ با نوسان روندهای تغذیه‌ای میان رژیم‌های کم‌چربی و کم‌کربوهیدرات، پروتئین برای مدتی طولانی نقش یک درشت‌مغذی بی‌طرف را داشت. پروتئین برخلاف چربی و کربوهیدرات که همواره در معرض دیدگاه‌های منفی یا مثبت بودند، برای مدت‌ها از این نوع جنجال‌ها دور مانده بود. اما امروزه، پروتئین به یک ماده مغذی با «هاله‌ی سلامتی» تبدیل شده است.

در سال‌های اخیر، مطالعات علمی زیادی نقش مفید پروتئین را در کنترل وزن، افزایش توده عضلانی، و حمایت از متابولیسم نشان داده‌اند. این یافته‌ها باعث شده‌اند که دید عمومی نسبت به پروتئین به‌عنوان یک ماده «سالم» شکل بگیرد، چیزی که در علم تغذیه به آن «هاله سلامتی» (health halo) می‌گویند؛ یعنی فرد گمان می‌کند هر چه بیشتر از این ماده مصرف کند، بهتر است. آن‌چه با پژوهش‌هایی آغاز شد که نشان می‌دادند باید بیشتر از مقادیر توصیه‌شده روزانه (RDA) پروتئین مصرف کنیم، اکنون به روندهای افراطی در شبکه‌های اجتماعی مانند «دختران پروتئینی» (protein girlies) تبدیل شده است. مطالعاتی که مصرف بیشتر پروتئین را برای بهبود ترکیب بدن پیشنهاد می‌دادند، به‌مرور الهام‌بخش افرادی در شبکه‌های اجتماعی شدند که افراطی‌ترین نسخه‌های این توصیه را تبلیغ می‌کنند؛ افرادی که معتقدند باید هر وعده غذایی را تا حد امکان پر از پروتئین کرد.

پروتئین گیاهی در رژیم غذایی وگان ممکن است همچنان فاقد برخی اسیدهای آمینه کلیدی باشد

بسیاری از پروتئین های گیاهی کمتر قابل هضم هستند و ممکن است غلظت کمتری از یک یا چند اسید آمینه ضروری داشته باشند. بر اساس تحقیقات جدید، وگان هایی که نیاز روزانه خود به پروتئین را برآورده می کنند، ممکن است همچنان در دریافت برخی از اسیدهای آمینه ضروری دچار کمبود شوند. این مطالعه نشان می‌دهد که کیفیت پروتئین، نه فقط کمیت، نقش مهمی در تامین نیازهای غذایی دارد. برخلاف پروتئین های حیوانی، بسیاری از پروتئین های گیاهی کمتر قابل هضم هستند و ممکن است غلظت کمتری از یک یا چند اسید آمینه ضروری داشته باشند.

 بر اساس تحقیقات جدید، وگان هایی که  پروتئین کافی مصرف می کنند ممکن است هنوز به اندازه کافی از برخی اسیدهای آمینه ضروری در رژیم غذایی خود دریافت نکنند. در حالی که مطالعات قبلی بر روی مقدار کل پروتئین مصرف شده در یک رژیم غذایی وگان تمرکز داشتند، مطالعه جدیدی که در 16 آوریل در  PLOS ONE منتشر شد، بر روی اسیدهای آمینه خاص تمرکز داشت  . هنگام بررسی قابلیت هضم، این تحقیق نشان داد که به نظر می‌رسد تنها نیمی از شرکت‌کنندگان نیازهای بدن برای  لیزین  و  لوسین را برآورده می‌کنند . این مطالعه بر اهمیت ارزیابی نه تنها  مصرف کل پروتئین  ، بلکه همچنین کیفیت پروتئین و ترکیب اسید آمینه در رژیم غذایی وگان تأکید می کند.

📋 رژیم تخصصی