بیوتین (ویتامین B7) یک ماده مغذی حیاتی است که در عملکردهای مختلف بدن نقش دارد، از جمله تبدیل غذا به انرژی، تنظیم سیگنال‌های سلولی و مدیریت فعالیت ژن‌ها [1]. این ویتامین به دلیل فواید ادعایی‌اش برای تقویت مو و ناخن‌ها، حمایت از سلامت سیستم عصبی، تنظیم قند خون و محافظت از بینایی شناخته شده است. رژیم غذایی متعادل معمولاً بیوتین کافی را تأمین می‌کند، اما برخی افراد ممکن است به مکمل‌های بیوتین نیاز داشته باشند. این مقاله به بررسی فواید بیوتین، علائم کمبود آن، عوارض جانبی، منابع غذایی و مکمل‌ها می‌پردازد.

فواید بیوتین بیوتین در چندین جنبه از سلامت بدن نقش مهمی ایفا می‌کند. در ادامه، فواید اصلی آن بررسی شده‌اند: رشد موهای سالم:بیوتین اغلب به‌عنوان درمانی برای ریزش مو تبلیغ می‌شود و محصولات حاوی بیوتین ادعا می‌کنند که موها را قوی‌تر و پرپشت‌تر می‌کنند. بااین‌حال، شواهد علمی تنها از استفاده از مکمل‌های بیوتین برای ریزش مو ناشی از کمبود بیوتین یا بیماری‌هایی مانند آلوپسی حمایت می‌کنند [2]. ناخن‌های قوی:مطالعات بالینی کوچک نشان داده‌اند که مکمل‌های بیوتین می‌توانند شرایطی مانند تراکیونیکیا (ناخن‌های زبر و شکننده) را بهبود بخشیده و به استحکام و ضخامت ناخن‌ها کمک کنند [3].

ویتامین D به جذب کلسیم در بدن کمک می‌کند، سلامت استخوان‌ها را تقویت می‌نماید، و در ایمنی، عملکرد عضلات و بسیاری از عملکردهای دیگر بدن نقش دارد. اگرچه اغلب افراد می‌توانند از طریق نور خورشید، تغذیه یا مکمل‌ها ویتامین D کافی دریافت کنند، برخی افراد ممکن است بیشتر در معرض کمبود این ویتامین قرار داشته باشند. ¹ ۱. در معرض نور خورشید قرار گرفتن به‌صورت ایمن بدن انسان زمانی ویتامین D تولید می‌کند که سلول‌های پوست با اشعه‌های فرابنفش خورشید تماس پیدا کنند.

مطالعات نشان می‌دهند که قرارگیری در معرض نور خورشید می‌تواند حدود ۸۰٪ از نیاز روزانهٔ بدن به ویتامین D را تأمین کند. ² با این حال، برخی افراد ممکن است نتوانند به اندازهٔ دیگران از خورشید ویتامین D دریافت کنند، از جمله کسانی که پوست تیره‌تری دارند، زیرا ملانین بیشتر موجود در پوست آن‌ها جذب ویتامین D را کاهش می‌دهد. همچنین ساکنان مناطقی با نور خورشید کم یا آب‌وهوای سرد که پوشش کامل بدن را می‌طلبد نیز ممکن است دچار کمبود شوند. ² ۲.