اختلال شخصیت ضداجتماعی (ASPD) و اختلال شخصیت مرزی (BPD) هر دو از اختلالات شخصیتی هستند که شباهت‌هایی به خصوص در زمینه رفتارهای تکانشی (Impulsive) دارند، اما ماهیت اصلی و انگیزه‌های رفتاری در آن‌ها کاملاً متفاوت است. ASPD شامل الگویی از بی‌توجهی و نقض حقوق دیگران است، در حالی که BPD شامل الگویی از بی‌ثباتی عاطفی شدید، تصویر ناسالم از خود و روابط بین‌فردی آشفته است. تفاوت‌های اصلی و علائم کانونی اگرچه هر دو اختلال می‌توانند منجر به رفتارهای تکانشی شوند که ممکن است به دیگران آسیب بزند، اما علائم کانونی و تفاوت‌های اصلی آن‌ها را می‌توان به شرح زیر طبقه‌بندی کرد: اختلال شخصیت ضداجتماعی (ASPD)اختلال شخصیت مرزی (BPD)فریبکاری و دروغگویی مزمن. تغییرات سریع و شدید خلق و خو (Mood Swings).

نقض مکرر قوانین و ناتوانی در تبعیت از هنجارها. روابط بین‌فردی ناپایدار و پرتنش اما شدید. تحریک‌پذیری یا پرخاشگری بالا. حساسیت شدید به طرد شدن یا رها شدن (Rejection Sensitivity).

اختلال مصرف غذای اجتنابی/محدودکننده (ARFID) یک اختلال خوردن است که باعث می‌شود فرد رژیم غذایی خود را به غذاهای خاصی محدود کند. فرد مبتلا به این اختلال ممکن است به دلایل مختلفی، از جمله مسائل حسی (Sensory Issues)، از مصرف برخی غذاها خودداری کند. برخلاف بسیاری از اختلالات خوردن دیگر، ARFID به تصویر بدنی یا نگرانی در مورد وزن ارتباطی ندارد. افراد مبتلا به این اختلال به دلیل مشکلات حسی، ترس از پیامدهای خوردن (مانند خفگی یا استفراغ)، یا عدم علاقه به غذا از غذاهای خاصی اجتناب می‌کنند.

ARFID می‌تواند افراد در هر سنی را تحت تأثیر قرار دهد، اما معمولاً از دوران کودکی شروع می‌شود و گاهی تا بزرگسالی ادامه می‌یابد¹. علائم ARFID در بزرگسالان علائم ARFID می‌تواند بین افراد متفاوت باشد و شامل نشانه‌های روان‌شناختی، رفتاری و فیزیکی متنوعی است. این علائم ممکن است شامل موارد زیر باشند: بدغذایی شدید (Picky Eating) یا داشتن یک رژیم غذایی بسیار محدود. خوردن غذاهای یکسان در هر وعده غذایی به صورت مکرر.

تفاوت اصلی بین اختلال شخصیت اسکیزوتایپال (Schizotypal Personality Disorder) و اختلال اسکیزوافکتیو (Schizoaffective Disorder) در نوع علائم و طبقه‌بندی تشخیصی آن‌ها است. اختلال اسکیزوافکتیو یک بیماری روانپزشکی است که شامل علائم اسکیزوفرنی (مانند هذیان، توهم و گفتار آشفته) به همراه علائم یک اختلال خلقی ماژور (مانند افسردگی شدید یا شیدایی) است. اختلال شخصیت اسکیزوتایپال عمدتاً یک اختلال شخصیتی است که شامل چالش‌هایی در مهارت‌های اجتماعی و بین‌فردی است که بر روابط فرد تأثیر می‌گذارد و با رفتار، ظاهر و تفکر عجیب یا نامتعارف مشخص می‌شود. تفاوت‌ها و معیارهای تشخیصی کلیدی جدول زیر تفاوت‌های اصلی این دو اختلال را بر اساس معیارهای تشخیصی راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-5) و تمرکز علائم نشان می‌دهد: ویژگیاختلال اسکیزوافکتیو (Schizoaffective Disorder)اختلال شخصیت اسکیزوتایپال (Schizotypal Personality Disorder)تمرکز اصلیاختلال روان‌پریشی (Psychotic) همراه با اختلال خلقی شدید.

الگوی نافذ نقص اجتماعی و بین‌فردی همراه با رفتار، تفکر و ظاهر نامتعارف. ماهیت علائمهذیان، توهم، گفتار آشفته، علائم منفی به همراه دوره‌های افسردگی یا شیدایی ماژور. عجیب و غریب بودن، پارانویا، اضطراب اجتماعی شدید، باورهای عجیب و سحرآمیز (بدون روان‌پریشی کامل). معیار کلیدی DSM-5وجود علائم روان‌پریشی (هذیان/توهم) برای حداقل دو هفته بدون دوره خلقی ماژور (افسردگی یا شیدایی).