اختلال هویت تجزیه‌ای (Dissociative Identity Disorder یا DID) یک اختلال روان‌پزشکی است که در آن فرد دارای دو یا چند هویت متمایز و مستقل است. این هویت‌ها که به آن‌ها «آلتر» (Alter) یا «حالت‌های شخصیتی» گفته می‌شود، هرکدام آگاهی، خاطرات، ویژگی‌های رفتاری و حتی ترجیحات مخصوص به خود را دارند. فرد معمولاً یک هویت «اصلی» دارد، اما آلترها می‌توانند در زمان‌های مختلف کنترل آگاهی و رفتار را به دست بگیرند. این جابه‌جایی‌ها اغلب غیرارادی هستند.

علائم اختلال هویت تجزیه‌ای 1. وجود دو یا چند آلتر هر آلتر می‌تواند: نام، سن و جنسیت متفاوتی داشته باشد خاطرات و تجربه‌های جداگانه‌ای را نگه دارد رفتارها و ترجیحات خاص خود را داشته باشد میانگین تعداد آلترها در افراد مبتلا حدود ۱۳ گزارش شده، اما این عدد می‌تواند کمتر یا بسیار بیشتر باشد. نمونه‌هایی از آلترها: کودکی خردسال که خاطرات آسیب‌زا را به یاد دارد و نیاز به حمایت دارد نوجوانی خشمگین با رفتارهای تکانشی یا خودآسیب‌رسان شخصیتی «رهبرگونه» که از سایر آلترها آگاه است 2. جابه‌جایی بین حالت‌های شخصیتی (Switching) فرد ممکن است ناگهان و معمولاً در واکنش به استرس یا محرک‌های خاص، بین آلترها جابه‌جا شود.

احساس ما نسبت به خود می‌تواند از روزی به روز دیگر و بر اساس موفقیت‌ها و ناکامی‌ها تغییر کند، اما عزت‌نفس شاخصی پایدارتر از احساس ارزشمندی فرد است. این سازه نشان می‌دهد فرد در مجموع خود را چگونه ارزیابی می‌کند؛ با نگرش مثبت و اعتماد یا با نگاه منفی و احساس بی‌کفایتی. عزت‌نفس بخشی از خودپنداره است و در کنار مؤلفه‌هایی مانند خودکارآمدی و هویت‌های فردی معنا پیدا می‌کند. سنجش دقیق آن می‌تواند در پژوهش‌های روان‌شناختی و ارزیابی‌های بالینی کاربرد داشته باشد.

مقیاس عزت‌نفس روزنبرگ چیست؟ Rosenberg Self-Esteem Scale که به اختصار آر‌اس‌ای‌اس نامیده می‌شود، پرسشنامه‌ای ده‌سؤالی است که در سال ۱۹۶۵ توسط Morris Rosenberg طراحی شد. این ابزار یکی از پرکاربردترین روش‌های سنجش عزت‌نفس در پژوهش‌های سلامت روان است. پرسشنامه شامل پنج گزاره مثبت و پنج گزاره منفی است و پاسخ‌دهنده برای هر جمله یکی از چهار گزینه «کاملاً مخالفم»، «مخالفم»، «موافقم» یا «کاملاً موافقم» را انتخاب می‌کند.