نداشتن خواب با کیفیت کافی می تواند بر سلامت، رفاه و توانایی فرد برای تمرکز بر کارهای روزانه تأثیر بگذارد. این می تواند سیستم ایمنی را تحت تاثیر قرار دهد و ممکن است خطر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی و سایر شرایط را افزایش دهد. میزان خواب مناسب می تواند از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد، اما مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری (CDC) توصیه می کند که بزرگسالان حداقل بخوابند. 7 ساعت هر شب.

آنها همچنین تخمین می زنند که از هر 3 بزرگسال، 1 نفر به اندازه کافی نمی خوابد. وقفه های گاه به گاه خواب می تواند آزاردهنده باشد، در حالی که کمبود مداوم خواب با کیفیت می تواند بر عملکرد فرد در محل کار یا مدرسه، توانایی آنها برای عملکرد روزانه، کیفیت زندگی و سلامت آنها تأثیر بگذارد. این مقاله به اثرات کم خوابی و نحوه درمان و پیشگیری از آن می پردازد. افراد چقدر به خواب نیاز دارند؟

کان‌های هیپنیک (Hypnic Jerks) که با نام‌های دیگری مانند تکان‌های هیپناگوژیک یا «شروع خواب» نیز شناخته می‌شوند، انقباضات ناگهانی و غیرارادی عضلانی هستند که برخی از افراد در لحظه به خواب رفتن آن‌ها را تجربه می‌کنند. این حالت ممکن است به صورت یک انقباض شدید عضلانی احساس شود. تکان‌های هیپنیک نوعی از میوکلونوس خواب (Sleep Myoclonus) هستند. این اصطلاح علمی برای حرکات تند و سریع بدن است که هنگام به خواب رفتن یا در طول خواب رخ می‌دهد.

برخی از حرکات هیپنیک بسیار خفیف هستند و به‌سختی قابل توجه‌اند. اما برخی دیگر می‌توانند شدید باشند؛ هرکسی که نزدیک به خواب رفتن بوده و سپس احساس یک تکان ناگهانی قوی کرده که او را بیدار کرده است، این پدیده را تجربه کرده است. تکان‌های هیپنیک شایع هستند و به‌صورت تصادفی رخ می‌دهند. با وجود آنکه علت دقیق این انقباضات نامشخص است، برخی عوامل ممکن است احتمال وقوع آن‌ها را افزایش دهند.