دیابت نوع ۱

دیابت نوع ۱ که زمانی به‌عنوان «دیابت نوجوانان» شناخته می‌شد، برای مدت طولانی به‌عنوان بیماری مختص کودکی در نظر گرفته می‌شد. با این حال، اگرچه این بیماری اغلب در کودکان و نوجوانان تشخیص داده می‌شود، می‌تواند در هر سنی بروز کند. دیابت نوع ۱ هنگامی رخ می‌دهد که سیستم ایمنی بدن به سلول‌های تولیدکننده انسولین در پانکراس حمله کرده و آن‌ها را از بین می‌برد، که این امر منجر به افزایش خطرناک سطح قند خون می‌شود. [1] درمان این بیماری نیازمند استفاده روزانه از انسولین است که به کنترل متابولیسم گلوکز و حفظ عملکرد اندام‌های حیاتی کمک می‌کند.

دیابت نوع ۱ در کودکی و نوجوانی سنین شایع تشخیص دیابت نوع ۱ بین ۴ تا ۶ سالگی و ۱۰ تا ۱۴ سالگی هستند. [2] در میان پسران، اوج تشخیص در سن ۱۰ سالگی و در میان دختران در سن ۱۲ سالگی اتفاق می‌افتد. [3] همین موضوع باعث شده است که دیابت نوع ۱ اغلب با کودکان مرتبط باشد. تنها حدود ۵ تا ۱۰ درصد از افراد مبتلا به دیابت، به دیابت نوع ۱ دچار هستند که بسیار کمتر از شیوع دیابت نوع ۲ است؛ نوعی بیماری که با مقاومت بدن نسبت به انسولین و اختلال در استفاده طبیعی از آن مشخص می‌شود.

ممکن است در ابتدا متوجه علائمی مانند تشنگی شدید، تکرر ادرار، تهوع، استفراغ، خستگی و کاهش وزن بدون دلیل شوید. این علائم می‌توانند به‌سرعت ظاهر شوند و در صورت عدم تشخیص و درمان سریع، طی چند روز یا چند هفته خطرناک شوند. این نشانه‌ها معمولاً نتیجه افزایش ناگهانی سطح قند خون در اثر آغاز دیابت نوع ۱ هستند. اگر فردی که این علائم را تجربه می‌کند به‌موقع توسط پزشک تشخیص داده نشود و درمان با انسولین را آغاز نکند، این وضعیت ممکن است به‌سرعت تهدیدکننده جان او شود.

شایع‌ترین علائم دیابت نوع ۱در ادامه به رایج‌ترین علائم دیابت نوع ۱ اشاره می‌کنیم که ممکن است در فرد مبتلا مشاهده شود. شدت این علائم می‌تواند متفاوت باشد و ممکن است به‌صورت سریع یا تدریجی، در عرض چند روز یا چند هفته، وخیم‌تر شوند. تشنگی شدیدتکرر ادرارخواب‌آلودگی و خستگیتغییرات ناگهانی و تاری دیدتهوع و استفراغمراحل دیابت نوع ۱از سال ۲۰۱۵ به این سو، مشخص شده است که دیابت نوع ۱ روندی پیوسته دارد و در سه مرحله گسترش می‌یابد که این مراحل نمایانگر آغاز این بیماری خودایمنی هستند. دو مرحله نخست این بیماری پیش‌بالینی هستند و هیچ‌گونه علامت ظاهری ندارند.