مرغ

وقتی بیماری مزمن پیوند علیه میزبان (GVHD) باعث التهاب در دستگاه گوارش شما می‌شود، علائمی مانند زخم‌های دهانی، درد معده، اسهال و حساسیت غذایی می‌توانند غذا خوردن را دشوار کنند. [19][20] این علائم GVHD همچنین می‌توانند در توانایی بدن شما برای جذب مواد مغذی و حفظ وزن سالم اختلال ایجاد کنند. [21]در واقع این بیماری ممکن است منجر به سوءتغذیه شود، زیرا هم دریافت مواد مغذی و هم جذب آنها کاهش می‌یابد، به ویژه زمانی که دستگاه گوارش دچار التهاب است. در حالی که تغذیه بیماری GVHD را درمان نمی‌کند، انتخاب‌های غذایی خاص می‌توانند به بهبود شما در کنار درمان‌های تجویز شده توسط تیم درمانی کمک کنند.

[2] غذا خوردن مناسب می‌تواند التهاب را کاهش دهد، از روده محافظت کند و سیستم ایمنی را تقویت کند، به گفته آلیسون تیرنی، متخصص تغذیه انکولوژی و نجات‌یافته از سرطان. همچنین تغذیه مناسب می‌تواند از کاهش عضلانی و سوءتغذیه (یعنی دریافت ناکافی مواد مغذی مورد نیاز بدن برای سالم ماندن) جلوگیری کند. هرچند نیازهای هر فرد متفاوت است، تمرکز بر غذاهایی که به راحتی هضم می‌شوند و از نظر مواد مغذی غنی هستند، هنگام مدیریت GVHD مزمن مفید است. [22] خوردن وعده‌های کوچک و مکرر در طول روز می‌تواند به شما کمک کند بدون فشار آوردن به دستگاه گوارش، مواد مغذی لازم را دریافت کنید.

بدن شما به ترکیبی از کربوهیدرات‌ها، پروتئین، چربی، آب، ویتامین‌ها و مواد معدنی نیاز دارد مواد غذایی، هم مواد مغذی درشت‌مقیاس (مانند کربوهیدرات، چربی، پروتئین و آب) و هم ریزمغذی‌ها (نظیر ویتامین‌ها و مواد معدنی) را برای حفظ سلامت در تمام مراحل زندگی تأمین می‌کنند. هر یک از این مواد نقشی منحصربه‌فرد در بدن دارند و کمبود یا دریافت بیش‌از‌حد هرکدام می‌تواند خطر بروز مشکلات سلامتی را افزایش دهد. افزایش یا کاهش غیرمتعادل این مواد ممکن است منجر به اختلالاتی از جمله ضعف سیستم ایمنی، کاهش انرژی، اختلالات رشد یا حتی بیماری‌های مزمن شود. بنابراین، درک عملکردهای دقیق این مواد برای حفظ تعادل تغذیه‌ای اهمیت ویژه‌ای دارد.

کربوهیدرات‌ها کربوهیدرات‌ها مولکول‌هایی هستند که در بدن به گلوکز و سایر قندهای ساده تجزیه می‌شوند. این ترکیبات برای تأمین انرژی مغز و بدن کاملاً ضروری هستند و به ازای هر گرم، چهار کالری انرژی فراهم می‌کنند. ¹ کربوهیدرات‌ها به دو دسته تقسیم می‌شوند: کربوهیدرات‌های ساده شامل مولکول‌های زنجیره‌کوتاه نظیر مونوساکاریدها (گلوکز، فروکتوز و گالاکتوز) و دی‌ساکاریدها (ساکارز، لاکتوز و مالتوز) هستند. کربوهیدرات‌های پیچیده شامل پلی‌ساکاریدها، نشاسته و فیبر هستند که زنجیره‌های بلندتری دارند و در جذب و هضم زمان‌برتر هستند.