میل جنسی

فلیبانسرین : تأیید داروی افزایش میل جنسی زنان یائسه توسط سازمان غذا و داروی آمریکا

هر آنچه باید درباره داروی «اَدیی» بدانید فلیبانسرین (انگلیسی: Flibanserin) (با نام تجاری اَدیی Addyi ) دارویی است که برای درمان سردمزاجی و بی میلی جنسی در زنان استفاده می‌شود. در ماه اوت سال ۲۰۱۵ سازمان غذا و داروی آمریکا با فروش و توزیع این دارو در داروخانه‌های ویژه و مراکز مجاز موافقت کرد. پیش‌تر و در سال ۲۰۱۰ این سازمان با تولید عمومی این دارو مخالفت کرده بود. این برای نخستین بار است که این سازمان دارویی را تأئید کرده، که تمایلات جنسی در زنان را افزایش می‌دهد و عملاً مانند ویاگرا برای آنها عمل می‌کند.

سازمان غذا و داروی آمریکا استفاده از داروی اَدیی را برای درمان کاهش میل جنسی در زنان یائسه تا سن ۶۵ سال تأیید کرد؛ تصمیمی که می‌تواند گزینه‌های درمانی جدیدی را برای زنان پس از یائسگی فراهم کند. با این حال، متخصصان تأکید می‌کنند که درمان کاهش میل جنسی نیازمند نگاه جامع به بدن، روان و سبک زندگی است. داروی اَدیی چیست و چرا اهمیت دارد؟ داروی اَدیی که گاهی در رسانه‌ها به‌اشتباه «ویاگرای زنانه» نامیده می‌شود، در واقع هیچ شباهت عملکردی به داروهای نعوظ مردان ندارد.

ارزیابی خطرات و عوارض جانبی روش‌های کنترل بارداری

در حالی که روش‌های کنترل بارداری به طور کلی ایمن و مؤثر هستند، هر روشی دارای مجموعه‌ای از خطرات و عوارض جانبی خاص خود است. عوارض جانبی رایج اغلب جزئی و موقتی هستند، اما آگاهی کامل از خطرات جدی‌تر، به ویژه در مورد روش‌های هورمونی و طولانی‌اثر، برای انتخاب آگاهانه یک روش پیشگیری از بارداری کاملاً ضروری است. همچنین، توجه به میزان اثربخشی هر روش بسیار مهم است؛ زیرا خود بارداری، به ویژه اگر ناخواسته باشد، با خطرات خاصی همراه است و میزان شکست هر روش باید مد نظر قرار گیرد. روش‌های مبتنی بر سبک زندگی: کمترین ریسک، کمترین اثربخشی این گروه از روش‌ها به شدت به ثبات شخصی و آگاهی فردی وابسته هستند.

اگرچه خطرات فیزیکی آن‌ها بسیار پایین است، اما میزان شکست بالاتری نسبت به روش‌های هورمونی یا مبتنی بر ابزار دارند. پرهیز جنسی و رابطه جنسی غیردخولی پرهیز جنسی به معنای اجتناب کامل از هرگونه رابطه جنسی است، در حالی که رابطه جنسی غیردخولی شامل فعالیت‌های جنسی غیرنفوذی است. پرهیز جنسی هیچ خطر فیزیکی مستقیمی ندارد و در صورت رعایت کامل، ۱۰۰ درصد در جلوگیری از بارداری مؤثر است. رابطه جنسی غیردخولی کاملاً بدون ریسک نیست.

حقیقت تزریق پپتید ها: بررسی ریسک‌ها و ادعاهای افزایش عضله و تسریع ریکاوری

در سال‌های اخیر، موجی از علاقه به ترکیبات تزریقی موسوم به پپتیدها در محافل ورزشی، تناسب اندام و ضد پیری ایجاد شده است. دلیل این توجه، پتانسیل ادعا شده این مواد در کمک به ساخت سریع‌تر توده عضلانی، کاهش چربی بدن، بهبود کیفیت خواب و حتی بازگرداندن میل جنسی است. این مواد شیمیایی اغلب به عنوان جایگزینی ایمن‌تر و دقیق‌تر برای گزینه‌های قدرتمندتر و پرخطرتری مانند تستوسترون مصنوعی و هورمون رشد انسانی (hGH) معرفی می‌شوند. با این حال، با وجود هیجان و تبلیغات زیاد، سازمان‌های نظارتی بزرگی همچون سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) و آژانس جهانی ضد دوپینگ (WADA) بسیاری از این پپتیدها را تأیید نکرده یا حتی آن‌ها را ممنوع اعلام کرده‌اند.

این مقاله به بررسی دقیق پپتیدها، دلایل محبوبیت ناگهانی آن‌ها در باشگاه‌ها و نظرات علمی پیرامون ایمنی و اثربخشی واقعی این ترکیبات می‌پردازد تا افراد پیش از هرگونه اقدام، از حقایق آگاه شوند. پپتیدها چه هستند و چرا اینقدر مورد توجه‌اند؟ پپتیدها زنجیره‌های کوتاهی از اسیدهای آمینه هستند که به طور طبیعی توسط بدن تولید می‌شوند. بدن انسان بیش از ۷۰۰۰ نوع پپتید تولید می‌کند که هر کدام وظایف بسیار خاصی مانند تنظیم متابولیسم، کنترل اشتها و تنظیم ترشح هورمون رشد طبیعی بدن را بر عهده دارند.