رتاترودیت داروی جدیدتر از مونجارو باعث کاهش تقریباً یک‌سوم وزن بدن شد

داروی آزمایشی «رتاترودیت» به‌نظر می‌رسد مؤثرتر از داروهای موجود مبتنی بر GLP-1 باشد، زیرا سه هورمون مختلف شامل GLP-1، GIP و گلوکاگون را هدف قرار می‌دهد.

نکات کلیدی

• شرکت‌کنندگان در یک آزمایش بالینی پیشرفته، در اثر مصرف رتاترودیت، به‌طور متوسط تا ۲۸.۷ درصد از وزن اولیه بدن خود را از دست دادند.
• این دارو همچنین درد ناشی از استئوآرتریت زانو را تا حدود ۷۵ درصد کاهش داد.
• تقریباً یک نفر از هر پنج شرکت‌کننده در بالاترین دوز، قبل از پایان مطالعه، ترک کردند؛ برخی از آن‌ها احساس می‌کردند کاهش وزنشان بیش‌ازحد سریع است.

در یک آزمایش بالینی که شامل ۴۴۵ بزرگسال دارای اضافه‌وزن یا چاقی و مبتلا به استئوآرتریت زانو بود، شرکت‌کنندگان به‌طور تصادفی در یکی از سه گروه قرار گرفتند: دوز پایین رتاترودیت، دوز بالا یا دارونما. پس از ۶۸ هفته، افراد دریافت‌کننده دوز بالا به‌طور متوسط حدود ۷۰ پوند (تقریباً ۳۲ کیلوگرم) یا ۲۹ درصد وزن اولیه خود را از دست دادند.

جودی دوشی، پزشک و استاد کمکی دانشگاه هاروارد، بیان کرد که این کاهش وزن بسیار قوی‌تر از داروهای موجود مانند «وگووی» و «زپ‌باند» است.

اثر رتاترودیت بر درد استئوآرتریت

در این مطالعه، میزان کاهش درد با استفاده از شاخص ۲۰ امتیازی WOMAC (شاخص استئوآرتریت دانشگاه‌های وسترن انتاریو و مک‌مستر) اندازه‌گیری شد. رتاترودیت به‌طور متوسط نمرات درد را تا ۴.۵ امتیاز کاهش داد که معادل تقریباً ۷۶ درصد کاهش درد است.

چرا رتاترودیت متفاوت است؟

رتاترودیت به «داروی سه‌گانه G» معروف است، زیرا سه هورمون متفاوت را هدف قرار می‌دهد که هر کدام به شیوه‌ای منحصر به فرد اشتها را تنظیم می‌کنند:

• GLP-1: هضم را کند می‌کند و احساس سیری را افزایش می‌دهد، بنابراین اشتها کاهش می‌یابد.
• GIP: به‌تنهایی اشتها را سرکوب نمی‌کند، اما می‌تواند احساس سیری را تقویت کند.
• گلوکاگون: متابولیسم را افزایش داده و به مغز سیگنال می‌دهد کمتر غذا بخورد.

در حالی که سمگلوتاید (ماده اصلی وگووی و داروی دیابت اوزِمپیک) فقط GLP-1 را هدف قرار می‌دهد و تیرزپتاید (ماده اصلی زپ‌باند و داروی دیابت مونجارو) هر دو GLP-1 و GIP را هدف می‌گیرد، رتاترودیت هر سه هورمون را شامل می‌شود و این امکان را فراهم می‌کند که کاهش وزن بیشتری ایجاد شود.

سمگلوتاید به‌طور متوسط ۱۵ درصد و تیرزپتاید حدود ۲۱ درصد وزن بدن را در ۶۸ هفته کاهش داده‌اند، اما هنوز مقایسه مستقیم با رتاترودیت انجام نشده است.

کاهش وزن سریع: مزایا و نگرانی‌ها

نرخ ترک مطالعه در میان شرکت‌کنندگان دریافت‌کننده رتاترودیت بالاتر بود: حدود ۱۲ درصد در دوز پایین و ۱۸ درصد در دوز بالا، در حالی که دارونما تنها ۴ درصد ترک داشت. برخی از افراد بیان کردند دلیل ترک آن‌ها کاهش وزن بیش از حد سریع بوده است.

اگرچه کاهش وزن شدید می‌تواند برای افراد مبتلا به چاقی شدید مفید باشد، کاهش سریع یا زیاد ممکن است خطراتی نیز داشته باشد، مانند افزایش خطر سنگ کیسه صفرا، از دست دادن توده عضلانی و تراکم استخوان و کمبودهای تغذیه‌ای. افراد مسن، زنان بعد از یائسگی و کسانی که کاهش وزن آن‌ها به محدوده زیر وزن طبیعی نزدیک می‌شود، بیشتر در معرض این خطرات قرار دارند.

این داروها برای اهداف زیبایی یا رسیدن به کمترین وزن ممکن طراحی نشده‌اند، بلکه برای مدیریت وزن در افراد دارای اضافه‌وزن یا چاقی همراه با بیماری‌های مزمن و هدف دستیابی به وزن سالم و پایدار استفاده می‌شوند.

عوارض جانبی رتاترودیت

شایع‌ترین عوارض رتاترودیت مربوط به دستگاه گوارش شامل تهوع، اسهال، یبوست و استفراغ هستند. هنوز مشخص نیست که رتاترودیت نسبت به سایر داروهای چاقی عوارض بیشتری دارد یا خیر، زیرا مطالعات مقایسه‌ای مستقیم انجام نشده است.

در دنیای واقعی، برخی بیماران به دلیل هزینه، تحمل‌پذیری یا نگرانی از کاهش بیش از حد وزن و عضله، مصرف داروهای مبتنی بر GLP-1 را متوقف می‌کنند.

جمع‌بندی

رتاترودیت هنوز داروی آزمایشی است و سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) آن را به‌عنوان ایمن و مؤثر تأیید نکرده است. این مطالعه نشان داد که کاهش وزن شدید ناشی از رتاترودیت ممکن است با عوارضی همراه باشد که باید با مزایای کاهش وزن متعادل شوند.

جودی دوشی هشدار می‌دهد که کاهش بیش از حد عضله، کاهش شدید اشتها و ایجاد اختلالات خوردن از نگرانی‌های مهم هستند. بنابراین، بیشتر بودن کاهش وزن همیشه بهتر نیست و این موضوع حتی در مورد داروهای کاهش وزن نیز صدق می‌کند.