دید ابری باعث می شود دنیای شما مه آلود به نظر برسد.
وقتی نمی توانید چیزهای اطراف خود را به وضوح ببینید، می تواند کیفیت زندگی شما را مختل کند. به همین دلیل مهم است که علت اصلی تیرگی بینایی خود را پیدا کنید.
تفاوت بین تاری دید و دید ابری چیست؟
بسیاری از افراد تاری دید و دید ابری را با هم اشتباه می گیرند. در حالی که آنها مشابه هستند و ممکن است ناشی از شرایط یکسانی باشند، اما متفاوت هستند.
- تاری دید زمانی است که چیزها خارج از تمرکز به نظر می رسند. بهم زدن چشم ها ممکن است به شما کمک کند واضح تر ببینید.
- دید ابری زمانی است که به نظر می رسد به مه یا مه نگاه می کنید. رنگ ها نیز ممکن است خاموش یا محو به نظر برسند. چشم دوختن به شما کمک نمی کند که همه چیز را واضح تر ببینید.
هم تاری دید و هم دید ابری گاهی اوقات می توانند با علائمی مانند سردرد، چشم درد و هاله های اطراف نور همراه باشند. برخی از شرایطی که باعث تاری یا تاری دید می شوند در صورت عدم درمان می توانند منجر به از دست دادن بینایی شوند.

شایع ترین علل دید ابری چیست؟
دید ابری دلایل بالقوه بسیاری دارد. بیایید نگاهی دقیق تر به برخی از رایج ترین آنها بیندازیم:
آب مروارید
آب مروارید وضعیتی است که در آن عدسی چشم شما کدر می شود. عدسی شما معمولاً شفاف است، بنابراین آب مروارید باعث می شود به نظر برسد که از یک پنجره مه آلود نگاه می کنید. این شایع ترین علت دید ابری است. همانطور که آب مروارید به رشد خود ادامه می دهد، می تواند در زندگی روزمره شما اختلال ایجاد کند و دیدن واضح یا واضح چیزها را دشوارتر کند. اکثر آب مرواریدها به کندی ایجاد می شوند، بنابراین فقط در حین رشد روی دید شما تأثیر می گذارند. آب مروارید معمولا در هر دو چشم ایجاد می شود، اما نه با سرعت یکسان. آب مروارید در یک چشم ممکن است سریعتر از چشم دیگر ایجاد شود، که می تواند باعث ایجاد تفاوت بینایی بین چشم ها شود. سن بزرگترین عامل خطر برای آب مروارید است. این به این دلیل است که تغییرات مرتبط با افزایش سن میتواند باعث شکسته شدن و جمع شدن بافتهای عدسی شود که باعث ایجاد آب مروارید میشود. آب مروارید همچنین در افرادی که:
- دیابت دارند
- فشار خون بالا دارند
- داروهای استروئیدی طولانی مدت مصرف کنید
- قبلا جراحی چشم داشته اند
- نوعی آسیب چشمی داشته اند
علائم آب مروارید عبارتند از:
- دید ابری یا تاری
- مشکل در دید واضح در شب یا در نور کم
- دیدن هاله های اطراف چراغ ها
- حساسیت به نور
- رنگ ها محو به نظر می رسند
- تغییرات مکرر در عینک یا لنزهای تماسی شما
- دوبینی در یک چشم
با آب مروارید در مراحل اولیه، تغییراتی وجود دارد که می توانید برای کمک به کاهش علائم ایجاد کنید، مانند استفاده از نورهای روشن تر در داخل خانه، استفاده از عینک آفتابی ضد تابش نور، و استفاده از ذره بین برای خواندن. با این حال، جراحی تنها درمان موثر برای آب مروارید است. زمانی که آب مروارید در زندگی روزمره شما اختلال ایجاد می کند یا کیفیت زندگی شما را کاهش می دهد، پزشک ممکن است جراحی را توصیه کند. در طی جراحی، لنز کدر شما برداشته می شود و با یک لنز مصنوعی جایگزین می شود. این جراحی یک عمل سرپایی است و معمولا می توانید همان روز به خانه بروید. جراحی آب مروارید معمولاً بسیار ایمن است و درصد موفقیت بالایی دارد. برای چند روز پس از جراحی، باید از قطره های چشمی استفاده کنید و هنگام خواب از محافظ چشم استفاده کنید. شما معمولاً چند روز پس از جراحی می توانید به فعالیت های عادی خود ادامه دهید. اگرچه بهبودی کامل ممکن است چند هفته طول بکشد.
دیستروفی فوکس
دیستروفی فوکس بیماری است که قرنیه را درگیر می کند. قرنیه لایهای از سلولها به نام اندوتلیوم دارد که مایع را از قرنیه بیرون میکشند و دید شما را شفاف نگه میدارند. در دیستروفی فوکس، سلول های اندوتلیال به آرامی از بین می روند که منجر به تجمع مایع در قرنیه می شود. این می تواند باعث تاری دید شود. بسیاری از افراد در مراحل اولیه دیستروفی فوش هیچ علامتی ندارند. اولین علامت معمولاً تاری دید در صبح است که در طول روز از بین می رود. علائم بعدی می تواند شامل موارد زیر باشد:
- دید تار یا ابری در تمام روز
- تاول های ریز در قرنیه شما؛ اینها ممکن است باز شوند و باعث درد چشم شوند
- احساس شن در چشم شما
- حساسیت به نور
دیستروفی فوش در زنان و در افرادی که سابقه خانوادگی این بیماری را دارند بیشتر دیده می شود. علائم معمولا بعد از 50 سالگی ظاهر می شود. درمان دیستروفی فوش بستگی به این دارد که این بیماری دقیقاً چگونه روی چشم شما تأثیر می گذارد و ممکن است شامل موارد زیر باشد:
- قطره چشم برای کاهش تورم
- استفاده از یک منبع حرارتی (مانند سشوار) برای کمک به خشک شدن سطح قرنیه شما
- پیوند قرنیه فقط از سلولهای اندوتلیال یا قرنیه کامل، اگر علائم شدید باشد و به درمانهای دیگر پاسخ ندهد.
دژنراسیون ماکولا
دژنراسیون ماکولا یکی از دلایل اصلی از دست دادن بینایی است. زمانی اتفاق می افتد که قسمت میانی شبکیه – بخشی از چشم که تصاویر را به مغز شما می فرستد – خراب می شود. دو نوع دژنراسیون ماکولا وجود دارد: مرطوب و خشک. بیشتر دژنراسیون ماکولا از نوع خشک است. این امر به دلیل تجمع رسوبات کوچکی به نام دروسن در زیر مرکز شبکیه ایجاد می شود. دژنراسیون ماکولا مرطوب به دلیل تشکیل عروق خونی غیرطبیعی در پشت شبکیه و نشت مایعات ایجاد می شود. در ابتدا ممکن است هیچ علامتی متوجه نشوید. در نهایت باعث موجی، ابری یا تاری دید می شود. سن بزرگترین عامل خطر برای دژنراسیون ماکولا است. در افراد بالای 55 سال شایع تر است. سایر عوامل خطر عبارتند از سابقه خانوادگی، نژاد – در قفقازی ها شایع تر است – و سیگار کشیدن. شما می توانید خطر خود را با موارد زیر کاهش دهید:
- سیگار نکشیدن
- هنگام بیرون رفتن از چشمان خود محافظت کنید
- خوردن یک رژیم غذایی سالم و مغذی
- ورزش منظم
هیچ درمانی برای دژنراسیون ماکولا وجود ندارد. با این حال، شما به طور بالقوه می توانید پیشرفت آن را کاهش دهید. برای نوع خشک، شواهدی وجود دارد که نشان میدهد ویتامینها و مکملها، از جمله ویتامین C، ویتامین E، روی و مس، ممکن است به کند کردن پیشرفت کمک کنند. برای دژنراسیون ماکولا مرطوب، دو روش درمانی وجود دارد که شما و پزشکتان ممکن است برای کند کردن پیشرفت در نظر بگیرید:
- درمان ضد VEGF این کار با جلوگیری از تشکیل رگ های خونی در پشت شبکیه عمل می کند که نشت را متوقف می کند. این درمان از طریق یک شات در چشم شما انجام می شود و موثرترین راه برای کند کردن پیشرفت دژنراسیون ماکولا مرطوب است.
- لیزر درمانی. این درمان همچنین ممکن است به کند کردن پیشرفت دژنراسیون ماکولا مرطوب کمک کند.
رتینوپاتی دیابتی
رتینوپاتی دیابتی یکی از عوارض دیابت است که به عروق خونی شبکیه آسیب می رساند. این به دلیل قند اضافی در خون شما ایجاد میشود که رگهای خونی متصل به شبکیه را مسدود میکند و جریان خون آن را قطع میکند. چشم رگ های خونی جدیدی رشد می کند، اما این رگ های خونی در افراد مبتلا به رتینوپاتی دیابتی به درستی رشد نمی کنند. هر فرد مبتلا به دیابت نوع 1 یا نوع 2 می تواند به رتینوپاتی دیابتی مبتلا شود. هرچه مدت طولانی تری دیابت داشته باشید، احتمال ابتلا به این بیماری بیشتر می شود، به خصوص اگر قند خون شما به خوبی مدیریت نشود. عوامل دیگری که خطر ابتلا به رتینوپاتی دیابتی را افزایش می دهند عبارتند از:
- داشتن فشار خون بالا
- داشتن کلسترول بالا
- سیگار کشیدن
رتینوپاتی دیابتی اولیه ممکن است هیچ علامتی ایجاد نکند. در مراحل بعدی، علائم ممکن است شامل موارد زیر باشد:
- تاری دید یا دید ابری
- رنگ های خاموش
- مناطق خالی یا تاریک در دید شما
- شناورها (نقاط تاریک در میدان دید شما)
- از دست دادن بینایی
در رتینوپاتی دیابتی اولیه، ممکن است نیازی به درمان نداشته باشید. پزشک شما ممکن است فقط بینایی شما را کنترل کند تا ببیند چه زمانی درمان باید شروع شود. رتینوپاتی دیابتی پیشرفته تر به درمان جراحی نیاز دارد. این می تواند پیشرفت رتینوپاتی دیابتی را متوقف یا کند کند، اما اگر دیابت به مدیریت ضعیف ادامه دهد، می تواند دوباره ایجاد شود. درمان ممکن است شامل موارد زیر باشد:
- فتوکواگولاسیون، که از لیزر برای جلوگیری از نشت رگ های خونی استفاده می کند
- فتوکوآگولاسیون پان رتینال، که از لیزر برای کوچک کردن عروق خونی غیرطبیعی استفاده می کند
- ویترکتومی، که شامل برداشتن خون و بافت اسکار از طریق یک برش کوچک در چشم شما است
- درمان ضد VEGF
چه چیزی می تواند باعث ایجاد دید ناگهانی ابری در یک یا هر دو چشم شود؟
بیشتر علل تیرگی دید با گذشت زمان بدتر می شوند. اما مواردی وجود دارد که میتوانید دید ناگهانی را در یک یا هر دو چشم مشاهده کنید. این شامل:
- جراحت چشممانند ضربه به چشم.
- عفونت در چشم شما عفونت های چشمی بالقوه ای که می توانند باعث تاری دید ناگهانی شوند عبارتند از: تبخال، سیفلیس، سل و توکسوپلاسموز.
- التهاب در چشم شما از آنجایی که گلبول های سفید خون برای مهار تورم و التهاب عجله دارند، می توانند بافت چشم را از بین ببرند و باعث ایجاد دید ناگهانی ابری شوند. التهاب در چشم اغلب به دلیل یک بیماری خود ایمنی ایجاد می شود، اما ممکن است در اثر عفونت یا آسیب نیز ایجاد شود.
چه زمانی به چشم پزشک مراجعه کنیم
دید گاه به گاه یا کمی ابری ممکن است جای نگرانی نداشته باشد. اما اگر ابری بیش از یک یا دو روز طول کشید، باید به پزشک مراجعه کنید. همچنین در صورت داشتن هر یک از علائم زیر باید به پزشک مراجعه کنید:
- تغییرات در دید شما
- دوبینی
- دیدن جرقه های نور
- درد ناگهانی چشم
- درد شدید چشم
- یک احساس شن در چشم شما که از بین نمی رود
- سردرد ناگهانی
خلاصه
هنگامی که بینایی ابری دارید، ممکن است به نظر برسد که از پنجره ای مه آلود به دنیا نگاه می کنید. آب مروارید شایع ترین علت تاری دید است. اکثر آب مرواریدها به کندی ایجاد می شوند، اما معمولاً با گذشت زمان بدتر می شوند. جراحی آب مروارید موثرترین درمان برای کمک به بازیابی بینایی است. سایر علل کمتر شایع دید ابری شامل دیستروفی فوکس، دژنراسیون ماکولا و رتینوپاتی دیابتی است. اگر دید ابری دارید، با پزشک خود در مورد علل و درمان های احتمالی صحبت کنید.
