واحد محتوای علمی rdiet.ir

پرخاشگری انفعالی (Passive Aggressive) به ابراز غیرمستقیم احساسات منفی مانند خشم، نارضایتی یا خصومت اشاره دارد¹. فرد به جای پرخاشگری آشکار، ناراحتی‌های خود را به روش‌هایی ابراز می‌کند که در ظاهر بی‌ضرر به نظر می‌رسند. این رفتار می‌تواند یک عادت گاه‌به‌گاه باشد، اما گاهی اوقات به یک الگوی ناسالم تبدیل می‌شود که انگیزه‌های آسیب‌رسان را پنهان می‌کند. نمونه‌هایی از رفتار پرخاشگری انفعالی تشخیص پرخاشگری انفعالی دشوار است زیرا معمولاً در ظاهر بی‌ضرر است.

این امر باعث می‌شود که فرد پرخاشگر بتواند عدم انکار قابل قبولی (plausible deniability) را حفظ کند. نمونه‌های رایج پرخاشگری انفعالی عبارتند از: نادیده گرفتن یا “گوستینگ” (Ghosting): قطع ارتباط کامل با کسی بدون ارائه هیچ توضیحی. این روشی است برای ابراز خشم یا نارضایتی در حالی که به طور کامل از درگیری اجتناب می‌شود. سکوت درمانی (Silent Treatment): اگر فرد با مقابله رو در رو راحت نباشد، به جای بیان ناراحتی، آن را با روش‌هایی مانند سکوت کردن، سرد و دور به نظر رسیدن، یا محکم کوبیدن درها و کابینت‌ها نشان می‌دهد.

خوش‌بینی سمی (Toxic Positivity) یک مشکل روان‌شناختی واقعی است که شامل خوش‌بینی بیش از حد در تمام موقعیت‌ها می‌شود. این پدیده معمولاً ناشی از اجتناب عاطفی است؛ یعنی تمایل به کنار زدن یا به حداقل رساندن تمام استرس‌های درونی. این حالت، تعمیم افراطی یک سیستم باور شاد و خوش‌بینانه برای همه موقعیت‌هاست. چرا برخی افراد بیش از حد خوش‌بین می‌شوند؟

خوش‌بینی به خودی خود صفت بدی نیست؛ تحقیقات نشان می‌دهد که تفکر مثبت با مزایای سلامتی مانند کاهش اضطراب و نگرانی، سیستم ایمنی قوی‌تر و حتی طول عمر بیشتر مرتبط است¹²³. مشکل زمانی ایجاد می‌شود که جنبه‌هایی از روان‌شناسی مثبت‌گرا به افراط کشیده می‌شوند و احساسات منفی به طور مداوم نادیده گرفته و شناسایی نمی‌شوند. به طور کلی، افرادی که به طور مداوم بیش از حد مثبت هستند، ممکن است مستعد اجتناب عاطفی باشند. این یک استراتژی مقابله‌ای است که شامل کنار زدن یا به حداقل رساندن استرس‌های درونی است⁴.