نکات کلیدی عفونتهای مقاربتی (STIs) بیماریهایی هستند که از طریق تماس جنسی مانند رابطه واژینال، مقعدی یا دهانی منتقل میشوند. استفاده درست و مداوم از کاندوم و دنتالدم (کاور محافظ دهان در رابطه دهانی) در هر بار رابطه جنسی میتواند از انتقال عفونتها پیشگیری کند. آزمایش منظم برای عفونتهای مقاربتی در صورت فعالیت جنسی یا وجود عوامل خطر ضروری است. عفونتهای مقاربتی (STIs) شامل بیماریهایی مانند تبخال تناسلی، کلامیدیا، ویروس پاپیلوم انسانی (HPV) و حتی گاهی واژینوز باکتریایی هستند.
علل این بیماریها میتوانند ویروسی، باکتریایی یا انگلی باشند. رعایت اصول رابطه جنسی ایمن، انجام غربالگریهای منظم در صورت داشتن عوامل خطر و آگاهی از علائم میتواند در پیشگیری از انتشار آنها مؤثر باشد. این مقاله به بررسی انواع عفونتهای مقاربتی، روشهای انتقال، شیوههای درمان و راههای پیشگیری خواهد پرداخت. فهرست رایجترین عفونتهای مقاربتی واژینوز باکتریایی (BV): رشد بیشازحد برخی باکتریها در واژن کلامیدیا: عفونت باکتریایی که میتواند به دستگاه تولیدمثل آسیب برساند تبخال تناسلی: زخمهایی که توسط ویروس هرپس سیمپلکس نوع ۱ (HSV-1) یا نوع ۲ (HSV-2) ایجاد میشوند سوزاک: عفونت باکتریایی که اندام تناسلی، مقعد و/یا گلو را درگیر میکند هپاتیت B: عفونت ویروسی کبد ویروس نقص ایمنی انسانی (HIV): عفونت ویروسی که میتواند منجر به ایدز شود ویروس پاپیلوم انسانی (HPV): گروهی از ویروسهای مرتبط که برخی از آنها منجر به زگیل تناسلی، سرطان یا سایر مشکلات سلامتی میشوند مایکوپلاسما ژنیتالیوم (Mgen): عفونت باکتریایی دهانه رحم، مجرای ادرار یا مقعد شپش ناحیه تناسلی (crabs): انگلهای کوچکی که به مو و پوست اطراف اندام تناسلی و سایر بخشهای بدن میچسبند سیفلیس: عفونت باکتریایی مرحلهای که در صورت عدم درمان میتواند به مشکلات جدی منجر شود تریشومونیازیس (trich): عفونت ناشی از یک انگل تکیاختهای نحوه انتقال عفونتهای مقاربتی عفونتهای مقاربتی میتوانند ویروسی، باکتریایی یا انگلی باشند و از فردی به فرد دیگر منتقل شوند.
