گاهی فردی که به پایان زندگی نزدیک می‌شود، ناگهان رفتاری متفاوت از گذشته پیدا می‌کند؛ ممکن است مضطرب و آشفته شود، اطرافیانش را نشناسد، با ملحفه و لباس خود کلنجار برود یا بدون دلیل مشخصی عصبانی به نظر برسد. چنین تغییراتی برای خانواده و مراقبانی که در کنار او هستند، می‌تواند بسیار دردناک و گیج‌کننده باشد. یکی از علت‌های احتمالی این تغییرات، بی‌قراری پایانی است؛ وضعیتی که در روزها یا هفته‌های نزدیک به مرگ رخ می‌دهد و می‌تواند با آشفتگی ذهنی، تغییر رفتار و ناراحتی جسمی همراه باشد. شناخت این وضعیت به خانواده کمک می‌کند تا به‌جای برداشت شخصی از رفتار بیمار، علت‌های احتمالی را بهتر درک کنند و برای کاهش ناراحتی او کمک بگیرند.

بی‌قراری پایانی چیست؟ بی‌قراری پایانی که با عنوان آشفتگی پایانی نیز شناخته می‌شود، نوعی تغییر رفتاری و ذهنی است که ممکن است در مراحل پیشرفته بیماری و نزدیک به پایان زندگی بروز کند. این وضعیت گاهی با تحریک‌پذیری، سردرگمی و رفتارهای غیرمعمول همراه است و در برخی افراد شدت قابل‌توجهی پیدا می‌کند. این بی‌قراری ممکن است ناشی از مجموعه‌ای از تغییرات جسمی، عوارض داروها، درد کنترل‌نشده یا فشارهای روانی مرتبط با نزدیک شدن به مرگ باشد.

خون‌دماغ شدن یکی از مشکلات شایع است و در بیشتر موارد، به دلیل خشکی مخاط بینی، تحریک داخل بینی یا آسیب‌های جزئی رخ می‌دهد و با اقدامات ساده در خانه متوقف می‌شود. بااین‌حال، گاهی خونریزی بینی می‌تواند نشانه‌ای از آسیب جدی، اختلال انعقاد خون یا مشکلی باشد که به بررسی پزشکی نیاز دارد. اگر خونریزی بینی شدید است، بیش از بیست تا سی دقیقه ادامه دارد، پس از ضربه شدید به سر یا صورت رخ داده یا با سرگیجه، درد قفسه سینه یا ضعف ناگهانی همراه است، باید فوراً کمک پزشکی دریافت کنید. در صورت خونریزی بسیار شدید یا بروز علائم خطر، منتظر گذشت سی دقیقه نمانید.

چه زمانی خون‌دماغ یک وضعیت اورژانسی است؟ در شرایط زیر، مراجعه فوری به اورژانس ضروری است: خونریزی بسیار شدید است یا خون به‌طور مداوم و با حجم زیاد از بینی خارج می‌شود. با وجود فشار صحیح و پیوسته روی بینی، خونریزی پس از حدود بیست تا سی دقیقه متوقف نشده است. خونریزی پس از تصادف، ضربه شدید به سر یا صورت یا آسیب ورزشی جدی ایجاد شده است.

اگر بعضی روزها مدت کوتاهی پس از غذا خوردن دوباره احساس گرسنگی می‌کنید، درحالی‌که روزهای دیگر با همان مقدار غذا برای چند ساعت سیر می‌مانید، لزوماً جای نگرانی نیست. اشتها در طول روزها و حتی در ساعات مختلف یک روز تغییر می‌کند و عواملی مانند کیفیت خواب، میزان فعالیت بدنی، استرس و ترکیب وعده‌های غذایی بر آن تأثیر می‌گذارند. افزایش گرسنگی گاهی نشانه این است که بدن به انرژی بیشتری نیاز دارد یا وعده‌های قبلی به‌اندازه کافی سیرکننده نبوده‌اند. بااین‌حال، گرسنگی شدید و مداوم، به‌ویژه اگر با علائم دیگری همراه باشد، ممکن است به بررسی پزشکی نیاز داشته باشد.

در ادامه، شش عامل مهم مؤثر بر تغییر اشتها و نشانه‌هایی را بررسی می‌کنیم که نباید نادیده گرفته شوند. یک. خواب کافی نداشته‌اید خواب نامناسب فقط باعث خستگی و کاهش تمرکز نمی‌شود؛ بلکه می‌تواند احساس گرسنگی و تمایل به خوردن را نیز تغییر دهد. پژوهش‌ها نشان می‌دهند محدودیت خواب ممکن است احساس گرسنگی و دریافت انرژی روزانه را افزایش دهد.