آیا نبولایزرها برای COPD و آسم بهتر از اسپری‌های استنشاقی هستند؟

نبولایزرها اغلب در بیمارستان‌ها استفاده می‌شوند زیرا استفاده از آن‌ها آسان است و می‌توانند مه (میست) داروهای مختلف را از طریق ماسک استنشاق کرد.
اینهلرها سریع‌اثر، کوچک و قابل حمل هستند، اما نیاز به تکنیک صحیح برای استفاده دارند. با تمرین، اینهلرها می‌توانند به اندازه نبولایزرها مؤثر باشند.
هر دو دستگاه دارو را مستقیماً به ریه‌ها منتقل می‌کنند. اگر در مورد دستگاه‌های خود یا تکنیک‌های استفاده از آن‌ها سؤالی دارید، با ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی خود مشورت کنید.

اینهلرها و نبولایزرها دستگاه‌هایی هستند که دارو را مستقیماً به ریه‌ها می‌رسانند. تفاوت بین این دو دستگاه در نحوه تحویل دارو است.

یک اینهلر بر فشار تکیه دارد، در حالی که نبولایزر دارو را به صورت میست ریز آزاد می‌کند. هنگام استفاده از اینهلر، دارو از طریق دهانه دستگاه به دهان استنشاق می‌شود. با نبولایزر، دارو از طریق ماسکی که روی دهان و بینی قرار می‌گیرد، تنفس می‌شود.

این دستگاه‌ها برای درمان بیماری‌های مختص ریه مانند بیماری مزمن انسدادی ریه (COPD) و آسم ضروری هستند. انتخاب دستگاه در نهایت به ترجیح شخصی شما، توصیه پزشک و پوشش بیمه‌ای شما بستگی دارد.

🍏

اگر به دنبال رژیم متناسب با شرایط خودتان هستید...

اطلاعات این مقاله جنبه آموزشی دارد؛ اما برنامه غذایی هر فرد بهتر است متناسب با شرایط، هدف و نیازهای خودش تنظیم شود.

آشنایی با رژیم تخصصی دکتر روشن‌ضمیر ←

این مقاله به بررسی تفاوت‌های اساسی بین نبولایزرها و اینهلرها می‌پردازد و پیشنهاداتی برای انتخاب دستگاه مناسب ارائه می‌دهد.

اینهلرها در مقابل نبولایزرها

اینهلرها، ضربه‌های کوتاه داروی آئروسل‌شده را مستقیماً به دهان می‌رسانند و می‌توانند در عرض چند ثانیه اثر کنند. با یک اینهلر با دوزسنجی، دهانه دستگاه باید با لب‌ها به‌طور کامل بسته شود و در حالی که مهره بسته حفظ می‌شود، دارو استنشاق شود.

نبولایزرها، در مقابل، ابر میستی ایجاد می‌کنند که از طریق ماسک صورت استنشاق می‌شود. فرآیند دوزدهی کمی طولانی‌تر است (حدود ۵ تا ۲۰ دقیقه). نبولایزرها ممکن است برای کودکان راحت‌تر باشند زیرا دوز دارو را دقیق‌تر تحویل می‌دهند.

در حالی که اکثر افراد مبتلا به COPD به دلیل اثر سریع و اندازه کوچک از اینهلرها استفاده می‌کنند، نبولایزرها اغلب در بیمارستان‌ها انتخاب اول هستند. زیرا استفاده از آن‌ها آسان است، به سرعت قابل تطبیق هستند (برای تطبیق با دهانه دستگاه، ماسک، کالر تراکئوستومی یا لوله تراشه‌ای) و می‌توانند داروهای مختلف را به سادگی با ریختن دارو در دستگاه تحویل دهند.

اگرچه تکنیک صحیح برای هر دو دستگاه مهم است، اجماع عمومی این است که هنگام استفاده از اینهلر، احتمال خطا بیشتر است، زیرا نیاز به هماهنگی و مهارت بیشتری نسبت به نبولایزر دارد. در واقع، یک مطالعه نشان داد که تنها ۱۰٪ بیماران از اینهلر با دوزسنجی صحیح استفاده می‌کنند.

آیا نبولایزرها برای COPD و آسم بهتر از اسپری‌های استنشاقی هستند؟ rdiet.ir

Roy Morsch / Getty Images

اینهلرها

فضای بیشتری برای خطا در تحویل دارو دارند، هرچند اسپیسر می‌تواند کمک کند
فقط تا زمانی که دوز دارو تمام شود قابل استفاده هستند
حمل آن‌ها آسان‌تر است
دارو به سرعت تحویل داده می‌شود
دارو ممکن است برای هر پاف از قبل اندازه‌گیری شده باشد

نبولایزرها

تحویل داروی دقیق‌تر به دلیل ماسک صورت
می‌توان برای مدت طولانی‌تر استفاده کرد
کمتر قابل حمل
تحویل دارو طولانی‌تر است
کاربر باید دارو را قبل از استفاده اندازه‌گیری کند
دوز دارو بالاتر است تا افت ناشی از آئروسل جبران شود

انواع نبولایزرها

دو نوع نبولایزر وجود دارد: اتمایزر و اولتراسونیک. قیمت هر کدام بین ۵۰ تا ۲۰۰ دلار است و هر دو به صورت رومیزی یا قابل حمل موجود هستند. داروهای سریع‌اثر و طولانی‌مدت، از جمله برونکودیلاتورها و کورتیکواستروئیدها، می‌توانند با نبولایزر استفاده شوند.

نبولایزرهای اتمایزر

رایج‌ترین نوع نبولایزر، نبولایزر اتمایزر یا کمپرسور است. این نوع ذرات بخار شده دارو را ایجاد می‌کند. بخار از طریق دهانه دستگاه یا ماسک استنشاق می‌شود.

نمونه‌ها شامل:

سیستم نبولایزر PARI Vios PRO با LC Sprint
سیستم نبولایزر قابل حمل PARI Trek S با LC Sprint
نبولایزر کمپرسور کودکان Philips Respironics Sami the Seal

نبولایزرهای اولتراسونیک

این نوع نبولایزر همچنین به عنوان نبولایزر مش شناخته می‌شود. از امواج اولتراسونیک با فرکانس بالا برای بخار کردن دارو استفاده می‌کند. معمولاً نسبت به اتمایزر ساکت‌تر است و می‌تواند دارو را سریع‌تر تحویل دهد.

نمونه‌ها شامل:

نبولایزر مش قابل حمل Philips Innospire Go
نبولایزر اولتراسونیک قابل حمل Lumiscope
نبولایزر مش Omron
نبولایزر قابل حمل Flyp HypersoniQ

اگر هزینه استفاده از نبولایزر زیاد است، اما دستگاه برای شما بهترین کارایی را دارد، گزینه‌های صرفه‌جویی مانند طرح‌های نسخه پستی و برنامه‌های کمک دارویی را بررسی کنید.

انواع اینهلرها

سه نوع اینهلر برای درمان افراد مبتلا به COPD، آسم یا سایر بیماری‌های ریوی استفاده می‌شود. از آنجایی که اینهلرها می‌توانند گران باشند (حدود ۳۵۰ دلار هر کدام)، مهم است که بهترین نوع برای شما انتخاب شود. استفاده مطمئن از اینهلر به کاهش هدررفت دوز و پیگیری برنامه درمانی کمک می‌کند.

اینهلرهای هیدروفلوئورآلکان (HFA)

HFAها حاوی داروی مایع آئروسل‌شده در یک قوطی تحت فشار متصل به شیر دوزسنج هستند. هنگام استنشاق، باید قوطی را فشار دهید و دارو را استنشاق کنید.

به دلیل افت مقداری از دارو در جریان تحویل HFA، استفاده از اسپیسر ممکن است مفید باشد. اسپیسر وسیله‌ای متصل به اینهلر است که مه خروجی را جمع می‌کند و اجازه می‌دهد دارو را به طور کامل استنشاق کنید.

نمونه‌ها شامل:

ProAir RespiClick (آلبوترول)
Xopenex HFA (لووالbuterol)

استفاده از HFA نیاز به مهارت دستی دارد و ممکن است برای افرادی که مشکلات نگه‌داشتن یا آرتریت دارند، دشوار باشد.

اینهلرهای پودر خشک (DPI)

اینهلرهای پودر خشک، پافی از داروی خشک و پودری را منتشر می‌کنند و هیچ پیشراننده‌ای ندارند، فقط دارو وجود دارد.

DPIها با تنفس فعال می‌شوند و فقط هنگام استنشاق عمیق دارو آزاد می‌شود. بنابراین ممکن است در بیماران سالمند مبتلا به COPD مؤثر نباشد، زیرا نیاز به استنشاق قوی دارند.

برای استفاده از DPI، باید دهان را دور دهانه ببندید و عمیقاً استنشاق کنید. اسپیسر لازم نیست. نفس خود را تا ۱۰ ثانیه نگه دارید، سپس دستگاه را از دهان خارج کنید تا هوای مرطوب دهان، دستگاه را آلوده و پودر را به هم نریزد.

به دلیل ریز بودن پودر خشک، ممکن است آن را احساس یا مزه نکنید، که با سایر انواع اینهلرها متفاوت است.

نمونه‌ها شامل:

Advair Diskus (فورتی‌کازون)
Spiriva HandiHaler (تیوتروپیوم بروماید)
ProAir Respiclick (آلبوترول)

اینهلرهای میست نرم (SMI)

SMIها دوز پایین‌تری تحویل می‌دهند و مه ملایم داروی از پیش اندازه‌گیری‌شده را آزاد می‌کنند که به آرامی استنشاق می‌شود. بر خلاف سایر انواع اینهلرها، نیاز به همزمانی نفس با دارو ندارد و بسیار مؤثر در رساندن دارو به ریه‌ها است.

نمونه‌ها شامل:

Spiriva Respimat (تیوتروپیوم)
Merxin MRX004 (تیوتروپیوم/اولوداترول)
Striverdi Respimat (اولوداترول)
Combivent Respimat (ایپراتروپیوم بروماید و سولفات آلبوترول)

عوارض جانبی

عوارض جانبی معمولاً به دلیل داروها هستند، نه سیستم تحویل. با این حال، برخی مشکلات ممکن است از استفاده دستگاه ناشی شوند. تمیز کردن منظم و صحیح دستگاه برای کاهش خطر عفونت و تحریک پوست ضروری است.

عوارض جانبی بالقوه هر دو اینهلر و نبولایزر شامل:

سرگیجه
تحریک
آسیب به عصب بینایی
عفونت‌های مکرر
تحریک پوست یا چشم به دلیل نشت مه

واحد محتوای علمی rdiet.ir

گردآوری، ترجمه و تدوین محتوای علمی در حوزه سلامت عمومی

تمام مقالات توسط دکتر فرزاد روشن‌ضمیر بازبینی علمی می‌شوند.

اگر از رژیم‌های تکراری نتیجه نگرفته‌اید، فقط یک دوره با دکتر روشن ضمیر داشته باشید. هزینه رژیم طبق تعرفه ویزیت دکتری تخصصی در علوم پایه (PHD) پروانه‌دار در سال 1405، 357 هزارو 700 تومان می باشد.

جهت ارتباط در پیام‌رسان‌ها به شماره زیر پیام دهید

09304881654

برای دریافت آموزش‌های روزانه عضو کانال بله شوید: