شاخک تحتانی بینی هوا را فیلتر و مرطوب می‌کند. شاخک بینی بزرگ‌شده می‌تواند باعث گرفتگی، آبریزش بینی و دشواری تنفس شود. جراحی برای کاهش اندازه شاخک بینی می‌تواند به کاهش علائم مزمن کمک کند. شاخک تحتانی بینی یک استخوان جفت‌شده به شکل مارپیچ است که در دیواره جانبی حفره بینی قرار دارد.

این استخوان به فیلتر و مرطوب کردن هوایی که تنفس می‌کنیم کمک می‌کند. شاخک‌های بینی (جمع شاخک) گاهی اوقات توربینات نیز نامیده می‌شوند. آناتومی شاخک‌های تحتانی بینی یک جفت استخوان هستند، با یک شاخک در هر طرف، که مجرای میانی و تحتانی بینی یا حفره بینی را از هم جدا می‌کنند. آن‌ها اغلب به عنوان استخوان‌های «اسفنجی» توصیف می‌شوند.

هپارین پس از جراحی برای پیشگیری از لخته شدن خون در زمانی که بیماران در حال استراحت هستند، تجویز می‌شود. هپارین ممکن است باعث کبودی در محل تزریق شود، اما در صورت استفاده صحیح، به طور کلی ایمن است. هپارین یک داروی ضدانعقاد است که معمولاً پس از جراحی استفاده می‌شود. این دارو برای جلوگیری از لخته شدن سریع خون در زمانی که بیمار زمان بیشتری را در استراحت و کمتر روی پاهای خود می‌گذرد—که در آن زمان‌ها احتمال تشکیل لخته خون بیشتر است—تجویز می‌شود.

هپارین همچنین برای درمان لخته‌های خونی که تشکیل شده‌اند استفاده می‌شود و به جلوگیری از بزرگ‌تر شدن لخته و ایجاد لخته‌های جدید کمک می‌کند. جراحی یک عامل خطر شناخته‌شده برای تشکیل لخته‌ها است. خطر لخته شدن خون در مراحل اولیه بهبود به طور قابل توجهی افزایش می‌یابد، بنابراین رایج است که بیماران جراحی در بیمارستان دوزهای منظم هپارین دریافت کنند. هپارین به عنوان یک اقدام پیشگیرانه مهم در طول بستری شدن پس از عمل جراحی در بیمارستان در نظر گرفته می‌شود.