افزایش شدید دما در تابستان لزوماً نباید خواب شما را نابود کند و با رعایت چند نکته می‌توان خوابی باکیفیت را تجربه کرد. کارشناسان خواب تأکید می‌کنند که حتی در گرم‌ترین و مرطوب‌ترین شب‌های تابستانی نیز راهکارهایی وجود دارد که به بدن کمک می‌کند به آرامش برسد و به خواب برود. آب‌وهوای تابستانی می‌تواند برنامه خواب شما را مختل کند و ساعت‌های استراحت شبانه را کاهش دهد. امسال با ثبت رکورد دما در بسیاری از نقاط آمریکا و اروپا، نگرانی درباره کیفیت خواب بیش از پیش جدی شده است.

چرا خواب در تابستان دشوارتر است؟ به گفته مایکل بریوس (Michael Breus)، روان‌شناس بالینی و متخصص پزشکی خواب در کالیفرنیا، عوامل متعددی باعث می‌شوند که خواب در تابستان سخت‌تر شود. او توضیح می‌دهد که ترکیبی از دلایل رفتاری و فیزیولوژیک در این موضوع دخیل هستند و بدن را برای خوابیدن به چالش می‌کشند. یکی از این عوامل رفتاری است؛ در تابستان افراد بیشتر بیرون می‌مانند، دیرتر به رختخواب می‌روند و یا نور خورشید صبحگاهی زودتر آن‌ها را بیدار می‌کند.

دارچین در مقادیر کم معمولاً برای بیشتر بزرگسالان سالم بی‌خطر است، اما مصرف بیش‌از‌حد آن می‌تواند منجر به مشکلات گوارشی، آسیب به کبد یا تداخل با داروها شود. نوع دارچینی که استفاده می‌کنید، مانند دارچین سیلان یا کاسیا، و اینکه این دارچین از کدام قسمت گیاه (پوست، برگ یا ریشه) تهیه شده نیز در شدت تأثیر آن نقش دارد. علاوه بر آن، برخی افراد به‌ویژه کسانی که بیماری‌های زمینه‌ای مانند مشکلات کبدی دارند، ممکن است حساسیت بیشتری به ترکیبات موجود در دارچین نشان دهند. به همین دلیل، آگاهی از عوارض جانبی بالقوه مصرف زیاد دارچین اهمیت بالایی دارد.

۱. آسیب به کبد دارچین کاسیا حاوی ترکیبی شیمیایی به نام کومارین است که می‌تواند به کبد آسیب بزند. ¹ اگرچه در اغلب موارد مقدار کومارین موجود در دارچین آن‌قدر زیاد نیست که آسیب‌رسان باشد، اما در مصرف بیش‌از‌حد این ماده می‌توان خطراتی را انتظار داشت. افرادی که از بیماری کبدی رنج می‌برند یا داروهایی مانند استاتین‌ها (کاهنده کلسترول) مصرف می‌کنند، ممکن است بیشتر در معرض التهاب کبد یا هپاتیت باشند.

چرا برخی افراد ناگهان به غذای تند علاقه‌مند می‌شوند؟ گاهی ممکن است بی‌هیچ هشدار قبلی دلتان بخواهد یک غذای تند و آتشین بخورید. این هوس ناگهانی ممکن است از عوامل مختلفی مانند تغییرات هورمونی، استرس یا حتی محرک‌های محیطی نشئت بگیرد. ¹ این واکنش گاه آن‌قدر شدید است که فرد احساس می‌کند نمی‌تواند بدون رفع آن میل ادامه دهد، که در واقع ناشی از تعامل پیچیده بین مغز، سیستم عصبی و عوامل روان‌شناختی و فیزیولوژیکی است.

چنین میل‌هایی معمولاً با غذاهایی با ویژگی‌های حسی برجسته مانند تندی، شوری یا شیرینی همراه می‌شود که مراکز پاداش مغز را تحریک می‌کنند. محرک‌های دیداری و بویایی می‌توانند میل شدید به غذا ایجاد کنند برای برخی افراد، دیدن تبلیغ تلویزیونی یا بوی غذاهای خاص کافی است تا میل شدیدی برای خوردن آن غذا در آن‌ها ایجاد شود. ² به‌گفته‌ی شایلجا ماتور، استادیار تغذیه در دانشگاه راتگرز، دیدن تصویری از یک غذای محبوب یا عبور از کنار یک رستوران زنجیره‌ای ممکن است میل شدیدی برای خوردن غذاهایی مانند سیب‌زمینی سرخ‌کرده ایجاد کند. این واکنش‌ها معمولاً به غذاهای «فوق‌العاده لذیذ» (hyperpalatable) مانند چیپس شور یا بستنی مربوط می‌شود که مراکز پاداش مغز را فعال می‌کنند و باعث حس لذت شده و میل به تکرار آن را افزایش می‌دهند.