برای بعضی افراد، نوشیدن یک فنجان قهوه صبحگاهی خیلی زود با احساس نیاز به دفع مدفوع همراه می‌شود. این اتفاق تصادفی نیست؛ قهوه می‌تواند حرکات روده بزرگ را تحریک کند و در برخی افراد به اجابت مزاج کمک کند. اما این موضوع به این معنا نیست که قهوه روش مناسبی برای درمان یا پیشگیری از یبوست است. اگر فرد برای دفع منظم مدفوع هر روز به قهوه وابسته باشد، ممکن است علت اصلی یبوست، مانند دریافت ناکافی فیبر و مایعات، کم‌تحرکی یا برخی مشکلات گوارشی، کمتر مورد توجه قرار گیرد.

برای حفظ نظم طبیعی روده، اصلاح عادات غذایی و سبک زندگی اهمیت بیشتری دارد. چرا قهوه می‌تواند باعث اجابت مزاج شود؟ قهوه مجموعه‌ای از ترکیبات دارد که می‌توانند دستگاه گوارش را تحریک کنند. کافئین یکی از شناخته‌شده‌ترین این ترکیبات است، اما احتمالاً تنها عامل مؤثر نیست.

یک فنجان قهوه برای بسیاری از افراد بخشی از برنامه روزانه است؛ اما اضافه کردن مقدار کمی زردچوبه می‌تواند این نوشیدنی را از نظر ترکیبات فعال، متفاوت کند. زردچوبه حاوی کورکومین است؛ ترکیبی که به دلیل ویژگی‌های آنتی‌اکسیدانی و ضدالتهابی آن مورد توجه پژوهش‌ها قرار گرفته است. ترکیب قهوه و زردچوبه ممکن است مزایایی برای هوشیاری، سلامت قلب و عروق، گوارش و برخی شاخص‌های متابولیک داشته باشد. با این حال، نباید از یک نوشیدنی ساده انتظار اثر درمانی قابل توجه داشت.

بخش زیادی از پژوهش‌های مربوط به کورکومین با مکمل‌های غلیظ کورکومین انجام شده‌اند، نه با مقدار اندکی زردچوبه که معمولاً به قهوه یا غذا اضافه می‌شود. افزودن زردچوبه به قهوه چه فوایدی ممکن است داشته باشد؟ ۱. ممکن است به کاهش التهاب کمک کند کورکومین، ترکیب فعال اصلی زردچوبه، خواص ضدالتهابی دارد و در مطالعات مختلف برای شرایطی مانند بیماری‌های مفصلی، بیماری‌های التهابی روده و تصلب شرایین مورد بررسی قرار گرفته است.

قهوه یکی از رایج‌ترین نوشیدنی‌های روزانه است و برای بسیاری از افراد بخشی از برنامه صبحگاهی یا حتی تعاملات اجتماعی محسوب می‌شود. پژوهش‌های جدید نشان می‌دهند که مصرف متعادل قهوه ممکن است با وضعیت بهتر سلامت روان و کاهش احتمال برخی اختلالات مرتبط با خلق‌وخو و استرس همراه باشد، اما این یافته به معنای اثر درمانی قهوه بر اضطراب یا افسردگی نیست. نکته مهم این است که رابطه میان مقدار مصرف قهوه و سلامت روان ظاهراً خطی نیست؛ یعنی افزایش مصرف الزاماً به معنای افزایش فواید نیست. در مقابل، مصرف بیش از حد می‌تواند با افزایش اضطراب، بی‌قراری و اختلال خواب همراه شود.

یافته‌های پژوهش درباره مقدار مناسب قهوه در یک مطالعه منتشرشده در حوزه اختلالات خلقی، مصرف روزانه دو تا سه فنجان قهوه با کمترین خطر ابتلا به برخی اختلالات مرتبط با خلق‌وخو و استرس، از جمله افسردگی و اضطراب، همراه بود. در افرادی که کمتر از این مقدار قهوه مصرف می‌کردند، چنین ارتباط محافظتی مشخصی مشاهده نشد و مصرف بیش از سه فنجان با احتمال بیشتر برخی پیامدهای نامطلوب مانند اضطراب و خواب نامناسب همراه بود. پژوهشگران این الگو را یک رابطه «جی‌شکل» توصیف کردند؛ به این معنا که با افزایش مصرف از مقادیر پایین به محدوده متوسط، ارتباط با پیامدهای مطلوب‌تر دیده می‌شود، اما پس از عبور از یک نقطه مشخص، احتمال عوارض افزایش پیدا می‌کند. بنابراین، پیام اصلی پژوهش این نیست که هرچه قهوه بیشتری بنوشید بهتر است، بلکه مصرف متعادل احتمالاً مناسب‌تر از مصرف کم یا زیاد است.