در مورد مصرف پروتئین، یک باور رایج به نام سقف جذب پروتئین وجود دارد که ادعا می‌کند بدن تنها می‌تواند مقدار محدودی پروتئین را در هر وعده غذایی جذب کند. اما باید توجه داشت که جذب پروتئین در بدن معمولاً مشکلی نیست و اگر فرد بیماری گوارشی یا کلیوی خاصی نداشته باشد، تقریباً تمام پروتئین مصرفی جذب می‌شود. موضوع اصلی این است که بدن چقدر از این پروتئین جذب شده را می‌تواند برای اهداف مشخصی مانند ترمیم و رشد عضلانی (سنتز پروتئین عضلانی) به کار ببرد. جذب در مقابل استفاده: نکته اصلی در مصرف پروتئین مفهوم “سقف جذب” که در اینترنت شایع است، بیشتر به میزان استفاده بهینه بدن از پروتئین مربوط می‌شود، نه فرآیند ساده جذب آن از روده.

سیستم گوارش پروتئین‌ها را به اسیدهای آمینه تجزیه می‌کند و این فرآیند معمولاً کامل می‌شود؛ اگرچه مصرف پروتئین زیاد ممکن است فرآیند هضم را کندتر کند، اما جذب را متوقف نمی‌سازد. تمرکز بر سنتز پروتئین عضلانی (MPS): آنچه برای ریکاوری و رشد عضلات اهمیت دارد، سنتز پروتئین عضلانی است. این فرآیند تعیین می‌کند که چه مقدار از پروتئین جذب شده می‌تواند برای ساخت و ترمیم بافت عضلانی به کار گرفته شود¹. محدوده مفید برای MPS: برخی مطالعات نشان می‌دهند که برای حمایت حداکثری از سنتز پروتئین عضلانی، یک میزان اشباع وجود دارد که تقریباً بین ۴۰ تا ۷۰ گرم پروتئین با کیفیت بالا در هر وعده برای بزرگسالان جوان و حدود ۳۲ گرم برای افراد مسن‌تر (که پروتئین را با کارایی کمتری پردازش می‌کنند) تخمین زده می‌شود².