خیارشور یک خوراکی پرطرف‌دار از دسته شوری‌ها و ترشی‌ها است. برای تهیه خیارشور، خیار قلمی را برای یک بازه زمانی مشخص در آب‌نمک غلیظ یا محلول‌های تخمیری مشابه حاوی سرکه یا اسید لاکتیک قرار می‌دهند. فرآیند تخمیر لاکتیکی یا خواباندن در سرکه به حفظ و نگهداری خیار کمک می‌کند. آیا خیارشور در رژیم کتوژنیک مجاز است؟

با توجه به محتوای بسیار اندک کربوهیدرات خالص در خیارشور، مصرف آن در رژیم کتوژنیک مجاز تلقی می‌شود. خیارشور یک افزودنی عالی به ساندویچ‌های کم‌کربوهیدرات یا کنار غذای کتو است. علاوه بر این، مصرف آن می‌تواند به تأمین الکترولیت‌های ازدست‌رفته در مراحل اولیه رژیم کتو کمک کند. اطلاعات غذایی خیارشور (ترشی شده با سرکه) در جدول زیر، مقادیر غذایی یک خیارشور متوسط (بر اساس ۱۰۰ گرم) آورده شده است: ماده مغذیمقدار در هر ۱۰۰ گرمانرژی (کیلوکالری)۱۰چربی کل۰٫۲ گرمچربی اشباع۰٫۱ گرمکلسترول۰ میلی‌گرمسدیم۱٬۲۰۸ میلی‌گرمپتاسیم۲۳ میلی‌گرمکربوهیدرات کل۲٫۳ گرمفیبر خوراکی۱٫۲ گرمقند۱٫۱ گرمپروتئین۰٫۳ گرمویتامین ث۱ میلی‌گرمکلسیم۰ میلی‌گرمآهن۰٫۴ میلی‌گرمویتامین دی۰ واحد بین‌المللی (IU)ویتامین ب۶۰ میلی‌گرمویتامین ب۱۲۰ میکروگرممنیزیم۴ میلی‌گرم مواد مغذی کلیدی خیارشور مانند سایر سبزیجات و گیاهان ترشی‌شده، خیارشور نیز به‌طورکلی دارای کالری بسیار کمی است و بیشتر حجم آن را آب و فیبر تشکیل می‌دهد.