BMI

اندازه و ترکیب بدن از فردی به فرد دیگر متفاوت است، بنابراین یک مقدار واحد و مشخص از کاهش وزن که خطرناک باشد وجود ندارد. میزان وزنی که می‌توانید قبل از تأثیر منفی بر سلامت خود از دست دهید، به عواملی مانند وزن اولیه و وضعیت سلامت کلی شما بستگی دارد. در موارد شدید، کاهش بیش از حد وزن می‌تواند باعث شود بدن به‌طور کامل از کار بیفتد¹. وزن پایین و شاخص توده بدنی (BMI) در ایالات متحده، بیشتر سازمان‌های بهداشتی بر پیامدهای شاخص توده بدنی بالا تمرکز دارند، اما وزن کمتر از حد سالم نیز می‌تواند مشکلات جدی به همراه داشته باشد.

شاخص توده بدنی (BMI) یکی از روش‌های تخمین کم‌وزنی است و با تقسیم وزن بر حسب کیلوگرم بر مجذور قد بر حسب متر به دست می‌آید². طبق اعلام سازمان جهانی بهداشت، BMI کمتر از ۱۶ با افزایش خطر خستگی، بیماری و حتی مرگ همراه است و BMI کمتر از ۱۷ نشان‌دهنده کم‌وزنی شدید و افزایش خطر بیماری است. همچنین BMI زیر ۱۸. ۵ در دسته کم‌وزنی قرار می‌گیرد.

یک مطالعه جدید در مورد تأثیر چربی اضافی در ناحیه میانی بدن، که به آن چاقی شکمی نیز گفته می‌شود، سؤالاتی را در مورد علل، آسیب‌ها و راه‌حل‌های این مشکل بهداشتی مطرح کرده است. این تحقیق بزرگ نشان داد که تقریباً از هر ۵ فرد بزرگسال در سراسر جهان، یک نفر دارای شاخص توده بدنی (BMI) طبیعی است، اما چربی شکمی اضافی دارد. این ترکیب با خطرات بالاتری برای دیابت، فشار خون بالا، تری‌گلیسیرید بالا و کلسترول بالا مرتبط بود. برای کاهش چربی شکمی، کارشناسان توصیه می‌کنند که رژیم غذایی و برنامه ورزشی خود را بررسی کرده و زمینه‌های بهبود را پیدا کنید.

ممکن است بدانید که حمل وزن اضافی در ناحیه میانی بدن، حتی اگر وزن کلی شما خوب به نظر برسد، خطراتی برای سلامت قلب و متابولیسم شما به همراه دارد. این تحقیق جدید به بررسی این سوال پرداخته است که این مشکل چقدر شایع است و خطرات آن چقدر جدی هستند. چاقی شکمی با وجود BMI طبیعی، یک مشکل جهانی شایع تحقیقات جدید نشان می‌دهند که بیش از یک‌پنجم بزرگسالان در سراسر جهان دارای شاخص توده بدنی (BMI) “طبیعی” هستند که با چاقی شکمی ترکیب شده است¹. این ترکیب خطرناک با بیماری‌هایی مانند فشار خون بالا، دیابت نوع ۲، تری‌گلیسیرید بالا و کلسترول بالا در ارتباط است.