BMI

کاهش وزن برای خیلی از افراد، یک مسیر طولانی و پر از تلاش‌های ناموفق است. رژیم‌های سخت‌گیرانه، باشگاه‌های پرهزینه، قرص‌های لاغری و حتی برنامه‌های غذایی تخصصی، گاهی برای مدتی جواب می‌دهند اما بعد از مدتی وزن به همان نقطه اول یا حتی بیشتر برمی‌گردد. طبق آمارهای موجود، درصد قابل‌توجهی از بزرگسالان ایرانی با اضافه‌وزن یا چاقی درجه‌بالا دست‌وپنجه نرم می‌کنند؛ مشکلی که فقط به ظاهر بدن محدود نمی‌شود و زمینه‌ساز بیماری‌های خطرناک‌تری مثل دیابت نوع دو، فشار خون بالا و مشکلات قلبی-عروقی هم می‌شود. خبر امیدوارکننده این است که برای بسیاری از افراد، راه‌حل‌های غیرجراحی کافی است؛ اما برای گروهی دیگر، جراحی تنها مسیر واقع‌بینانه برای بازگشت به سلامتی است.

وقتی رژیم و ورزش دیگر جواب نمی‌دهند اگر تا‌به‌حال چند بار رژیم گرفته‌اید و بعد از مدتی وزن از دست‌رفته را دوباره به دست آورده‌اید، می‌دانید این چرخه چقدر خسته‌کننده و ناامیدکننده است. بدن انسان طوری طراحی شده که در برابر کاهش وزن سریع مقاومت می‌کند؛ متابولیسم کند می‌شود، هورمون‌های گرسنگی فعال‌تر می‌شوند و به‌مرور، حفظ وزن کاهش‌یافته با رژیم و ورزش به‌تنهایی برای بسیاری از افراد تقریباً غیرممکن می‌شود. این موضوع به‌خصوص برای کسانی که شاخص توده بدنی بالایی دارند، صادق‌تر است؛ چراکه هرچه چاقی بیشتر باشد، بدن برای بازگشت به وزن قبلی سرسخت‌تر عمل می‌کند. به همین دلیل، اولین قدم برای هر تصمیمی درباره کاهش وزن، ارزیابی دقیق وضعیت بدنی است، نه حدس و گمان.

اندازه و ترکیب بدن از فردی به فرد دیگر متفاوت است، بنابراین یک مقدار واحد و مشخص از کاهش وزن که خطرناک باشد وجود ندارد. میزان وزنی که می‌توانید قبل از تأثیر منفی بر سلامت خود از دست دهید، به عواملی مانند وزن اولیه و وضعیت سلامت کلی شما بستگی دارد. در موارد شدید، کاهش بیش از حد وزن می‌تواند باعث شود بدن به‌طور کامل از کار بیفتد¹. وزن پایین و شاخص توده بدنی (BMI) در ایالات متحده، بیشتر سازمان‌های بهداشتی بر پیامدهای شاخص توده بدنی بالا تمرکز دارند، اما وزن کمتر از حد سالم نیز می‌تواند مشکلات جدی به همراه داشته باشد.

شاخص توده بدنی (BMI) یکی از روش‌های تخمین کم‌وزنی است و با تقسیم وزن بر حسب کیلوگرم بر مجذور قد بر حسب متر به دست می‌آید². طبق اعلام سازمان جهانی بهداشت، BMI کمتر از ۱۶ با افزایش خطر خستگی، بیماری و حتی مرگ همراه است و BMI کمتر از ۱۷ نشان‌دهنده کم‌وزنی شدید و افزایش خطر بیماری است. همچنین BMI زیر ۱۸. ۵ در دسته کم‌وزنی قرار می‌گیرد.