انبه منبعی غنی از فیبر، ویتامینها و مواد معدنی است. پوست انبه نیز سرشار از مواد مغذی مانند کاروتنوئیدها، پلیفنولها و فیبر است، اما ممکن است حاوی بقایای آفتکشها باشد یا در برخی افراد واکنشهای آلرژیک ایجاد کند.
پوست یا لایه بیرونی میوهها و سبزیجات بهعنوان محافظی برای بخش داخلی نرمتر و لطیفتر عمل میکند.
اگرچه پوست بسیاری از میوهها و سبزیجات معمولاً دور ریخته میشود، این پوستها اغلب خوراکی هستند و حاوی مواد مغذی مهمی مانند فیبر، ویتامینها، مواد معدنی و ترکیبات گیاهی مفید هستند.
انبه میوهای پرطرفدار است که پوست آن پیش از مصرف معمولاً جدا شده و دور انداخته میشود.
برخی معتقدند که پوست انبه، به دلیل ارزش تغذیهای بالا، بهجای دور ریختن باید مصرف شود.
این مقاله به بررسی ارزش غذایی پوست انبه و امکان مصرف آن میپردازد.
مواد مغذی و ترکیبات گیاهی ممکن است فواید مختلفی داشته باشند
انبه (Mangifera indica) میوهای استوایی است که به دلیل طعم شیرین و محتوای غنی از مواد مغذی شناخته شده است.
پوست انبه پیش از رسیدن کامل میوه معمولاً سبز است.
با رسیدن میوه، پوست آن بسته به نوع انبه به رنگهای زرد، قرمز یا نارنجی تغییر میکند.
گوشت انبه منبعی عالی از فیبر، ویتامینهای A، C، E و B6، و مواد معدنی مانند پتاسیم و مس است و فواید تغذیهای آن بهخوبی اثبات شده است (۱).
انبه همچنین حاوی ترکیبات گیاهی متنوعی از جمله پلیفنولها، کاروتنوئیدها و آنتیاکسیدانهاست.
پوست انبه نیز مانند گوشت آن بسیار مغذی است و سرشار از پلیفنولها، کاروتنوئیدها، فیبر غذایی، ویتامین C، ویتامین E و ترکیبات گیاهی مفید است (۲).
رژیمهای غذایی غنی از ویتامین C، پلیفنولها و کاروتنوئیدها با کاهش خطر بیماریهای قلبی، برخی سرطانها، زوال شناختی و التهاب مزمن مرتبط هستند و ترکیبات فنولیک پوست انبه به سلامت روده و تعادل میکروبیوم کمک میکنند (۳، ۴، ۵، ۶، ۷).
یک مطالعه آزمایشگاهی نشان داد که عصاره پوست انبه در مقایسه با عصاره گوشت آن، خواص آنتیاکسیدانی و ضد سرطانی قویتری دارد (۸).
پوست انبه همچنین حاوی تریترپنها و تریترپنوئیدها است که خواص ضد سرطانی، ضد دیابتی و ضد التهابی دارند (۹، ۱۰).
فیبر موجود در پوست، که ۴۵ تا ۷۸ درصد وزن آن را تشکیل میدهد، به سلامت گوارش، تنظیم قند خون و کنترل احساس گرسنگی کمک میکند (۱۱).
خلاصه: پوست انبه سرشار از آنتیاکسیدانها، ویتامینها و فیبر است که فوایدی برای سلامت قلب، گوارش و پیشگیری از بیماریها دارد.
معایب احتمالی خوردن پوست انبه
با وجود مواد مغذی فراوان، پوست انبه ممکن است خطراتی نیز به همراه داشته باشد.
ممکن است باعث واکنش آلرژیک شود
پوست انبه حاوی اوروشیول است؛ ترکیبی آلی که در گیاهانی مانند پیچک سمی و بلوط سمی نیز یافت میشود (۱۲).
اوروشیول میتواند در برخی افراد، بهویژه کسانی که به گیاهان حاوی این ماده حساسیت دارند، واکنشهای آلرژیک شدید مانند خارش، تورم یا بثورات پوستی ایجاد کند (۱۳).
ممکن است حاوی بقایای آفتکش باشد
بسیاری از میوهها و سبزیجات برای محافظت در برابر آفات و عفونتهای باکتریایی با آفتکشها تیمار میشوند (۱۴).
جدا کردن پوست انبه مصرف این مواد شیمیایی بالقوه مضر را کاهش میدهد، اما خوردن پوست میتواند تماس با آنها را افزایش دهد (۱۵).
قرار گرفتن طولانیمدت در معرض آفتکشها با اختلالات غدد درونریز، مشکلات تولیدمثلی و افزایش خطر برخی سرطانها مرتبط است، هرچند این خطرات بیشتر به مواجهه مزمن و شدید مربوط میشوند تا مقادیر کم موجود در پوست میوه (۱۶).
دارای بافت و طعم نامطلوب است
گوشت انبه شیرین، نرم و دلپذیر است، اما پوست آن ضخیم، فیبری و کمی تلخ است و جویدن آن دشوار است.
تلخی پوست عمدتاً به دلیل غلظت بالای پلیفنولها و تریترپنوئیدها است که میتواند برای برخی افراد نامطلوب باشد.
با وجود فواید تغذیهای، بافت سخت و طعم تلخ پوست انبه ممکن است مانع از مصرف آن شود.
خلاصه: پوست انبه حاوی اوروشیول است که میتواند واکنشهای آلرژیک ایجاد کند، ممکن است بقایای آفتکشها را داشته باشد و دارای بافت فیبری و طعم تلخ است.
آیا باید آن را بخورید؟
پوست انبه خوراکی است و سرشار از مواد مغذی و ترکیبات گیاهی قدرتمند است.
با این حال، باید در نظر داشت که آیا فواید آن بر معایبش، مانند طعم تلخ، بافت سخت، بقایای آفتکشها یا خطر واکنشهای آلرژیک، برتری دارد.
مواد مغذی موجود در پوست انبه در بسیاری از میوهها و سبزیجات دیگر نیز یافت میشوند، بنابراین نیازی به تحمل طعم نامطلوب پوست انبه برای بهرهمندی از این فواید نیست.
مصرف متنوع میوهها و سبزیجات میتواند مواد مغذی مشابهی را بدون این معایب تأمین کند.
خلاصه: پوست انبه خوراکی و مغذی است، اما به دلیل طعم تلخ، بافت سخت و خطرات احتمالی، مصرف آن ضروری نیست، زیرا مواد مغذی آن در غذاهای دیگر نیز موجود است.
چگونه آن را بخوریم
اگر مایل به مصرف پوست انبه هستید، چند روش برای این کار وجود دارد.
سادهترین روش، خوردن انبه مانند سیب، گلابی یا هلو است، یعنی گاز زدن مستقیم میوه بدون جدا کردن پوست.
برای کاهش طعم تلخ، میتوانید تکههای انبه با پوست را در اسموتی مخلوط کنید تا با مواد خوشطعم دیگر ترکیب شود.
در هر صورت، حتماً انبه را با آب یا محلول شستشوی مخصوص میوه و سبزیجات بهخوبی بشویید تا بقایای آفتکشها حذف شوند.
خلاصه: میتوانید انبه را با پوست مانند سیب بخورید یا تکههای آن را در اسموتی مخلوط کنید تا طعم تلخ آن کاهش یابد. همیشه پوست را بهخوبی بشویید.
جمعبندی
پوست انبه خوراکی است و سرشار از ویتامینها، فیبر و آنتیاکسیدانهاست.
با این حال، طعم تلخ، بافت فیبری، بقایای احتمالی آفتکشها و خطر واکنشهای آلرژیک ممکن است مصرف آن را محدود کند.
اگرچه خوردن پوست انبه برای اکثر افراد بیخطر است، ضرورتی ندارد.
رژیم غذایی متنوع و غنی از میوهها و سبزیجات تازه میتواند تمام مواد مغذی مورد نیاز بدن را بدون نیاز به مصرف پوست انبه تأمین کند.

با سلام
با تشکر از مطالب خوب و ارزشمند شما در باره ی خواص انبه و پوست ان