سیروز مرتبط با الکل معمولاً زمانی اتفاق میافتد که افراد برای مدت طولانی بیش از حد توصیهشده الکل مصرف کنند. مقدار دقیق و مدتزمانی که نوشیدن الکل منجر به سیروز میشود، از فردی به فرد دیگر متفاوت است.
به بیان علمی، سیروز کبدی نتیجهی تخریب تدریجی بافت کبد است که در اثر مصرف مزمن و مکرر الکل ایجاد میشود. کبد توانایی تجزیه حجم زیادی از الکل را ندارد، و تجمع سموم ناشی از تجزیهی الکل میتواند موجب التهاب، فیبروز و در نهایت سیروز شود.
تعریف نوشیدن سنگین از نظر CDC
به طور کلی، مرکز کنترل و پیشگیری از بیماریها (CDC) نوشیدن سنگین را بهصورت بیش از هشت نوشیدنی برای زنان بالغ و ۱۵ نوشیدنی برای مردان بالغ در یک هفته تعریف میکند. این تعریف برای درک بهتر میزان خطرناک مصرف الکل در طولانیمدت ارائه شده است.
نکته مهم در این تعریف، تفاوت در جنسیت است که به دلیل تفاوتهای فیزیولوژیک و متابولیک میان زنان و مردان، حد مجاز مصرف نیز متفاوت در نظر گرفته میشود. این تفاوتها شامل سرعت متابولیسم، حجم خون، میزان چربی بدن و میزان فعالیت آنزیمهای کبدی است.
نوشیدنی استاندارد چقدر الکل دارد؟
یک نوشیدنی استاندارد حاوی ۰٫۶ اونس یا ۱۴ گرم الکل خالص است که معادل با موارد زیر میباشد:
یک بطری آبجو (۱۲ اونس) با ۵٪ الکل
یک لیوان کوچک شراب (۵ اونس) با ۱۲٪ الکل
یک شات مشروبات سنگین (۱٫۵ اونس) با ۴۰٪ الکل
این مقادیر استاندارد بهمنظور سنجش دقیق میزان مصرف الکل طراحی شدهاند. با این حال، باید توجه داشت که افراد معمولاً در نوشیدنیهای مختلف با حجمهای متفاوتی از الکل مواجه میشوند، و گاهی بدون آگاهی، مصرف آنها از حد مجاز فراتر میرود.
مصرف کمتر، اما بدون تضمین ایمنی
با اینکه رعایت این محدودیتها ممکن است میزان خطر را کاهش دهد، اما هیچ تضمینی برای ایمنی کامل وجود ندارد. تأثیرات الکل بر بدن وابسته به دوز مصرفی است؛ به این معنی که هر چه میزان نوشیدن افزایش یابد، احتمال بروز عوارض جانبی نیز بیشتر خواهد شد.
حتی مصرف مقادیر نسبتاً کم از الکل در درازمدت میتواند به سلامت کبد آسیب بزند، زیرا تجمع مداوم متابولیتهای سمی ناشی از الکل باعث آسیب سلولی مزمن و التهاب مزمن در بافت کبد میشود. این آسیبها به تدریج به سیروز تبدیل خواهند شد.
عوامل مؤثر در آسیبپذیری کبد نسبت به الکل
عوامل متعددی میتوانند باعث شوند برخی افراد نسبت به بیماریهای کبدی ناشی از الکل مستعدتر باشند. برای مثال، افرادی که در بدو تولد بهعنوان زن تعیین شدهاند، معمولاً زمان بیشتری برای تجزیهی الکل نیاز دارند و در نتیجه، در برابر سیروز ناشی از مصرف الکل آسیبپذیرتر هستند.
این تفاوت به آن دلیل است که میزان آنزیمهای مسئول متابولیسم الکل در زنان معمولاً کمتر از مردان است، و علاوه بر آن، چربی بدن بیشتر و آب بدن کمتر باعث افزایش غلظت الکل در خون زنان میشود. بنابراین، مصرف یک مقدار برابر الکل در زنان اثر شدیدتری دارد.
نوشیدن یک واحد در روز برای زنان نیز خطرناک است
یک مرور پژوهشی در سال ۲۰۱۹ نشان داد که حتی نوشیدن یک واحد الکل در روز نیز خطر سیروز را در زنان نسبت به کسانی که الکل مصرف نمیکنند، افزایش میدهد. این یافته نشان میدهد که حتی مصرف بسیار کم اما مداوم، بهویژه در زنان، میتواند منجر به آسیب کبدی شود.
این نتیجه حاکی از آن است که محدودیتهای فعلی ممکن است برای برخی گروهها همچنان ناکافی باشند. به ویژه در زنانی که سابقه خانوادگی بیماریهای کبدی دارند یا سایر عوامل خطر را دارند، مصرف منظم حتی در سطوح پایین میتواند خطرناک باشد.
سایر عواملی که خطر سیروز را افزایش میدهند
عواملی دیگر که میتوانند خطر ابتلا به بیماری کبدی ناشی از الکل را افزایش دهند، شامل موارد زیر هستند:
داشتن بیماری دیگری که کبد را تحت تأثیر قرار دهد، مانند هپاتیت ویروسی
مصرف سایر موادی که باید در کبد تجزیه شوند، مانند داروها یا مواد مخدر
عوامل ژنتیکی که بر نحوهی متابولیسم الکل اثر میگذارند
اندازه و ترکیب بدن، مانند درصد چربی بدن یا وزن کلی
هر یک از این عوامل میتوانند بار اضافی بر عملکرد کبد وارد کنند و تحمل آن نسبت به الکل را کاهش دهند. در صورت وجود چند عامل خطر همزمان، احتمال آسیب کبدی بهطور قابلتوجهی افزایش مییابد.
چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟
اگر فردی در مورد میزان مصرف الکل خود یا خطر ابتلا به سیروز کبدی نگران باشد، باید در اسرع وقت با پزشک مشورت کند. مشاوره تخصصی میتواند به تشخیص زودهنگام و پیشگیری از پیشرفت بیماری کمک کند.
پزشک ممکن است با استفاده از آزمایشهای خونی، سونوگرافی کبد یا بررسی سبک زندگی فرد، سطح خطر را ارزیابی کند. همچنین راهکارهایی مانند مشاوره تغذیهای، درمانهای دارویی یا توصیه به ترک الکل را ارائه خواهد داد.
