واحد محتوای علمی rdiet.ir

استفراغ مکرر در اثر بولیمیای عصبی می‌تواند باعث شود صورت و گونه‌ها متورم یا پف‌کرده به نظر برسند که این پدیده عمدتاً ناشی از تأثیر آن بر غدد بزاقی است. به طور معمول، زمانی که استفراغ عادتی متوقف شود، اندازه‌ی این غدد به حالت طبیعی بازمی‌گردد. بولیمیای عصبی نوعی اختلال روانی است که با دوره‌های پرخوری افراطی همراه با اقداماتی برای جبران مانند استفراغ عمدی همراه است. این نوع رفتار جبرانی، به‌ویژه اگر مزمن باشد، می‌تواند آسیب‌های قابل‌توجهی به سلامت جسمی و روانی وارد کند.

علت استفراغ مکرر ناشی از بولیمیا ممکن است موجب شود چهره‌ی فرد متورم به نظر برسد؛ برخی افراد به این وضعیت لقب «صورت بولیمیایی» یا «گونه‌های بولیمیایی» می‌دهند. این تورم زمانی رخ می‌دهد که استفراغ مداوم باعث التهاب در غدد بزاقی مخصوصاً غدد پاروتید شود و در موارد نادرتری، غده زیر فکی نیز درگیر می‌شود. تورم در غدد پاروتید به نام «سیالادنوز» شناخته می‌شود و تورم در غده زیر فکی با عنوان «سیالادنیت زیر فکی» شناخته می‌گردد. این تورم‌ها دائمی نیستند اما تا زمانی که رفتار استفراغ عادتی ادامه داشته باشد، معمولاً باقی می‌مانند.

بولیمیای غیرپاکسازی یکی از انواع اختلال خوردن موسوم به بولیمیا نروزا است که شامل دوره‌هایی از پرخوری به‌دنبال رفتارهای جبرانی مانند ورزش بیش‌ازحد می‌شود. این اختلال روانی اغلب با تغییراتی در مسیرهای مغزی مرتبط با تنظیم اشتها و پاداش چشایی همراه است و می‌تواند منجر به اختلالات گسترده‌ای در سلامت جسمی و روانی فرد شود. رفتارهای جبرانی بولیمیا نروزا یک اختلال خوردن است که با دوره‌هایی از پرخوری مشخص می‌شود؛ در این دوره‌ها فرد مقدار زیادی غذا را در زمان کوتاهی، معمولاً در حدود دو ساعت، مصرف می‌کند و سپس به انجام رفتارهای جبرانی می‌پردازد. در نوع غیرپاکسازی این اختلال، این رفتارهای جبرانی ممکن است شامل مواردی غیر از استفراغ عمدی باشند، که معمولاً شامل ورزش افراطی یا کنترل شدید غذا هستند.

رفتارهای جبرانی مرتبط با بولیمیای غیرپاکسازی رفتارهای جبرانی در بولیمیای غیرپاکسازی می‌توانند شامل موارد زیر باشند: روزه‌داری یا حذف کامل وعده‌های غذایی ورزش افراطی یا اجبار به فعالیت بدنی شدید رژیم‌های غذایی بسیار سخت‌گیرانه یا محدود به برخی مواد غذایی جویدن و بیرون انداختن غذا بدون بلع آن استفاده از داروهای محرک یا داروهای کاهش‌دهنده اشتها شدت این رفتارها و دفعات وقوع آن‌ها بسته به شدت اختلال متفاوت است[منبع معتبر]. علائم بولیمیای غیرپاکسازی افرادی که به بولیمیای غیرپاکسازی مبتلا هستند معمولاً علائمی مشابه نوع پاکسازی بولیمیا دارند که شامل ویژگی‌های روانی و رفتاری خاصی است. این اختلال با تمرکز افراطی روی وزن، تصویر بدنی، و احساس گناه پس از غذا خوردن همراه بوده و اغلب به انزوا و اختلالات گوارشی منتهی می‌شود. علائم رایج بولیمیای غیرپاکسازی عبارتند از: ترس از افزایش وزن ابراز مکرر احساس “چاق بودن” مقایسه مداوم ظاهر خود با دیگران اشتغال ذهنی با وزن و تصویر بدن عزت‌نفس پایین و تصویر منفی از خود استفاده از مکمل‌ها یا داروهای بدون نسخه برای کاهش وزن امتناع از غذا خوردن در جمع یبوست و اختلالات گوارشی کناره‌گیری از فعالیت‌های اجتماعی معمول عوارض بولیمیای غیرپاکسازی مانند سایر انواع اختلالات خوردن، بولیمیای غیرپاکسازی نیز می‌تواند اثرات منفی چشمگیری بر سلامت جسمانی داشته باشد.