شما می‌توانید با ایجاد تغییرات ساده در سبک زندگی مانند کاهش وزن، ترک سیگار، خوردن وعده‌های غذایی کوچک‌تر، و بالابردن سر هنگام خواب از رفلاکس اسید خلاص شوید. داروهایی مانند آنتی‌اسیدها و مهارکننده‌های پمپ پروتون (PPIs) نیز می‌توانند کمک‌کننده باشند. درد گلو یکی از مشکلات بارز در رفلاکس اسید و GERD است. نوشیدن نوشیدنی‌های گرم یا سرد، غرغره با آب نمک، و مکیدن آب‌نبات یا بستنی یخی می‌تواند به‌طور موقت ناراحتی را کاهش دهد.

اگر رفلاکس اسید بیشتر از گاهی رخ دهد، با پزشک خود مشورت کنید، زیرا رفلاکس درمان‌نشده می‌تواند با عوارض جدی همراه باشد. بسیاری از افراد می‌توانند با تغییرات ساده در سبک زندگی و مصرف داروهای بدون نسخه یا داروهای تجویزی در صورت نیاز، از رفلاکس اسید خلاص شوند. تغییرات سبک زندگی مفید شامل اجتناب از سیگار و الکل، خوردن وعده‌های کوچک‌تر و حفظ وزن سالم است. در سال ۲۰۲۰، سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) خواستار جمع‌آوری همه‌ی داروهای حاوی رانیتیدین، از جمله زانتاک، از بازار شد.

نکات کلیدی مشکلات گوارشی مانند یبوست، رفلاکس اسید و نفخ ممکن است با افزایش سن شایع‌تر شوند. استفاده طولانی‌مدت از داروها و تغییرات سبک زندگی می‌تواند مشکلات معده را در سالمندان تشدید کند. کاهش آنزیم‌های گوارشی باعث دشواری در هضم غذا می‌شود. ممکن است با افزایش سن مشکلات معده بیشتری را تجربه کنید و تنها نیستید.

مشکلات گوارشی—مانند یبوست، رفلاکس اسید یا نفخ—با بالا رفتن سن شایع‌تر می‌شوند، زیرا دستگاه گوارش به طور طبیعی کندتر شده و حساس‌تر می‌شود. داروها، تغییرات سبک زندگی و سایر شرایط سلامتی می‌توانند این مشکلات را تشدید کنند. برخی تغییرات می‌توانند به راحت‌تر شدن گوارش کمک کنند. چرا گوارش با سن تغییر می‌کند با افزایش سن، عضلات و اعصاب دستگاه گوارش به طور طبیعی کمتر فعال یا هماهنگ می‌شوند و حرکت غذا در دستگاه گوارش دشوارتر می‌شود، طبق گفته دکتر اریکا چونگ، متخصص گوارش در Montefiore Health System در برانکس، نیویورک.

اگرچه همیشه نمی‌توان از بروز علائم کولیت اولسراتیو (UC) جلوگیری کرد، اما برخی راهکارها وجود دارند که ممکن است به کنترل این بیماری کمک کنند. یکی از این راهکارها، شناسایی غذاهایی است که ممکن است باعث تحریک علائم UC مانند گرفتگی شکمی، اسهال مکرر و خستگی شوند. [1] هیچ رژیم غذایی واحدی وجود ندارد که برای همه مبتلایان به UC مؤثر باشد. [2] هرچند برخی غذاها مانند مواد غذایی پرفیبر (به‌ویژه میوه‌ها و سبزیجات خام) ممکن است برای بسیاری از بیماران مشکل‌ساز باشند،[3] اما برخی دیگر از بیماران می‌توانند بدون هیچ مشکلی آن‌ها را مصرف کنند.

به همین دلیل، دکتر رودولف بدفورد، متخصص گوارش در مرکز درمانی Providence Saint John’s در سانتا مونیکا، کالیفرنیا، تأکید می‌کند که ردیابی غذاها بسیار مهم است. او می‌گوید: «برای مدیریت UC، مهم است که علائم را تا حد امکان کاهش دهید، زیرا علائم نشان‌دهنده افزایش سطح التهاب در بدن هستند که می‌تواند به آسیب در کولون منجر شود. بخشی از این مدیریت، شناسایی غذاهایی است که به نظر می‌رسد باعث بروز مشکلات UC می‌شوند. یک دفترچه ثبت غذایی می‌تواند بخش ارزشمندی از این فرایند باشد.