تریکومونیازیس یک عفونت منتقله از راه جنسی است که توسط انگل Trichomonas vaginalis ایجاد می‌شود و می‌تواند از طریق تماس جنسی منتقل شود. این عفونت می‌تواند در طول رابطه جنسی دهانی، مقعدی یا واژینال و حتی از طریق لمس ناحیه تناسلی منتقل شود. برخی افراد بیشتر در معرض ابتلا به تریکومونیازیس هستند، از جمله زنان، افرادی با تعداد شریک جنسی بالاتر، کسانی که سابقه ابتلا به تریکومونیازیس یا دیگر عفونت‌های جنسی دارند و افرادی که بدون استفاده از کاندوم یا روش‌های محافظتی دیگر رابطه جنسی دارند. علائم تریکومونیازیس حدود ۷۰٪ افراد مبتلا به تریکومونیازیس علائم خاصی ندارند، اما در صورت بروز، علائم معمولاً بین ۵ تا ۲۸ روز پس از تماس جنسی ظاهر می‌شوند.

علائم می‌توانند شامل تحریک، خارش، ترشحات غیرطبیعی و التهاب باشند. در افراد دارای واژن: ترشحات کف‌آلود و بدبو که ممکن است شفاف، سفید، خاکستری، زرد یا سبز باشند ترشحات واژینال همراه با خون تحریک ناحیه تناسلی درد یا ناراحتی هنگام رابطه جنسی یا ادرار تورم در ناحیه کشاله ران تکرر ادرار در موارد نادر، درد در ناحیه پایین شکم در افراد دارای آلت تناسلی مردانه: ترشح از مجرای ادرار یا آلت تناسلی خارش در آلت تناسلی سوزش بعد از انزال یا ادرار تکرر ادرار درد هنگام ادرار عوارض تریکومونیازیس تریکومونیازیس می‌تواند منجر به عوارض متعددی شود: مشکلات در دوران بارداری: این عفونت ممکن است با زایمان زودرس و وزن کم نوزاد مرتبط باشد و در موارد نادر به نوزاد منتقل شود. درمان با مترونیدازول در دوران بارداری ایمن است و می‌تواند از عوارض جلوگیری کند. باکتریوز واژینال (BV): تریک و دیگر عفونت‌های جنسی می‌توانند خطر ابتلا به BV را افزایش دهند.