آیا مصرف بیش از حد کلسیم می‌تواند باعث سنگ کلیه شود؟ rdiet.ir

آیا مصرف بیش از حد کلسیم می‌تواند باعث سنگ کلیه شود؟

اگرچه بیشتر سنگ‌های کلیه حاوی کلسیم هستند، مصرف بالای کلسیم به‌تنهایی علت اصلی تشکیل آن‌ها نیست. درواقع رژیم غذایی کم‌کلسیم می‌تواند خطر سنگ کلیه را افزایش دهد، به‌ویژه زمانی که فرد غذاهای غنی از اگزالات مانند چغندر و بادام مصرف می‌کند. نکات کلیدی بیشتر سنگ‌های کلیه حاوی کلسیم هستند، اما مصرف زیاد کلسیم به‌تنهایی عامل اصلی ایجاد آن‌ها نیست. رژیم غذایی کم‌کلسیم می‌تواند در ترکیب با مصرف زیاد غذاهای پر اگزالات خطر تشکیل سنگ را افزایش دهد.

مصرف زیاد نمک بیش از مکمل‌های کلسیم احتمال بروز سنگ کلیه را بالا می‌برد. حدود ۸۵٪ سنگ‌های کلیه از کلسیم تشکیل شده‌اند و بسیاری از افراد مستعد، سطح بالای کلسیم در ادرار دارند. بااین‌حال، دریافت کافی کلسیم از طریق رژیم غذایی نه‌تنها مضر نیست بلکه می‌تواند برای کلیه‌ها محافظتی باشد. چگونگی تشکیل سنگ‌های کلسیم-اگزالات پس از هضم غذا، مواد زائد از طریق کلیه‌ها وارد ادرار می‌شوند و اگر آب کافی وجود نداشته باشد، این مواد به هم می‌چسبند و بلور تشکیل می‌دهند.

۸ داروی رایج که می‌توانند برای سلامتی شما مضر باشند... rdiet.ir/

۸ داروی رایج که می‌توانند برای کلیه شما مضر باشند

برخی داروهای رایج دارای اثرات بالقوه آسیب‌زا بر کلیه‌ها هستند و این ویژگی که «نفروتوکسیسیتی» نامیده می‌شود، می‌تواند عملکرد کلیه را به مرور یا به‌طور ناگهانی مختل کند. این آسیب‌ها در برخی شرایط خاص مانند کم‌آبی بدن، استفاده هم‌زمان با داروهای دیگر یا وجود بیماری‌های زمینه‌ای بیشتر بروز پیدا می‌کنند و آگاهی بیماران و پزشکان از آن‌ها اهمیت بالایی دارد. مطالعات نشان داده‌اند که داروهایی نظیر برخی آنتی‌بیوتیک‌ها، تثبیت‌کننده خلق لیتیوم و داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs) از جمله عواملی هستند که در صورت مصرف نادرست یا در شرایط مستعدکننده، می‌توانند باعث آسیب کلیوی شوند. درک این موضوع و شناسایی علائم اولیه می‌تواند به پیشگیری از پیشرفت آسیب و حفظ عملکرد کلیه‌ها کمک کند.

۱. مهارکننده‌های ACE و مسدودکننده‌های گیرنده آنژیوتانسین (ARBs) مهارکننده‌های آنزیم مبدل آنژیوتانسین (ACE inhibitors) و مسدودکننده‌های گیرنده آنژیوتانسین (ARBs) از رایج‌ترین داروهایی هستند که برای درمان فشار خون بالا و برخی بیماری‌های قلبی تجویز می‌شوند. مهارکننده‌های ACE معمولاً با پسوند «پریل» شناخته می‌شوند، مانند زستریل (لیزینوپریل) و آلتاس (رامیپریل)، و داروهای ARB با پسوند «سارتان» مانند دیووان (لوزارتان) و بنیکار (اولمزارتان) پایان می‌یابند. این داروها حتی در بیماران مبتلا به بیماری کلیوی نیز استفاده می‌شوند زیرا می‌توانند به محافظت از کلیه کمک کنند، اما ترکیب آن‌ها با داروهایی مانند NSAIDs یا دیورتیک‌های حلقه‌ای و یا کم‌آبی بدن می‌تواند خطر بروز آسیب حاد کلیه (AKI) را افزایش دهد.

گزینه‌های درمانی برای ضایعات فوکال سگمنتال چیست

گزینه‌های درمانی برای ضایعات فوکال سگمنتال چیست

گلومرولواسکلروز سگمنتال فوکال (FSGS) یک بیماری پیشرونده کلیوی است که در حال حاضر درمان قطعی ندارد، اما مداخله به‌موقع و مراقبت مستمر می‌تواند عملکرد کلیه‌ها را برای سال‌ها حفظ کند. تشخیص زودهنگام، طرح درمان شخصی‌سازی‌شده و پیگیری منظم، بیشترین شانس را برای حفظ سلامت طولانی‌مدت کلیه فراهم می‌کند. در واقع، رویکرد درمانی ترکیبی از کنترل علائم، پیشگیری از پیشرفت بیماری و درمان علت زمینه‌ای است. تحقیقات نشان می‌دهد که آغاز درمان در مراحل اولیه می‌تواند سرعت پیشرفت آسیب کلیوی را به طور قابل توجهی کاهش دهد.

اهداف درمان FSGS اهداف درمان در FSGS شامل محافظت از کلیه‌ها، کاهش علائم و بهبود کیفیت زندگی است. اگرچه برنامه درمانی برای هر بیمار باید با شرایط او منطبق شود، مدیریت محافظه‌کارانه برای همه انواع FSGS توصیه می‌شود. مهم‌ترین اهداف درمان عبارتند از: توقف یا کاهش پروتئینوری (نشت پروتئین به ادرار) تا حد ممکن، زیرا پروتئینوری بالا به طور مستقیم با سرعت پیشرفت بیماری مرتبط است. مدیریت علائم برای حفظ بهترین کیفیت زندگی در طولانی‌ترین زمان ممکن، از جمله کاهش ورم، کنترل فشار خون و بهبود سطح انرژی.

🍏 رژیم تخصصی دکتر روشن‌ضمیر روش کار و هزینه ←