اگر شما یا یکی از اطرافیانتان احساس می‌کنید که پشه‌ها بیش از دیگران شما را هدف قرار می‌دهند، علم ممکن است توضیحی برای این پدیده داشته باشد. برخی پژوهش‌ها نشان می‌دهند که پشه‌ها ممکن است بر اساس گروه خونی، بوی بدن، ژنتیک و حتی عوامل محیطی خاص، افراد را برای گزیدن انتخاب کنند. گروه‌های خونی مورد علاقه پشه‌ها: یافته‌های پژوهشی ایده علاقه پشه‌ها به گروه‌های خونی خاص هنوز محل بحث است و نتایج مطالعات متفاوت بوده است. برای مثال: مطالعات قدیمی‌تر و پژوهشی در سال ۲۰۱۹ نشان داده‌اند که پشه‌ها تمایل بیشتری به گروه خونی O داشته و کمتر به گروه A علاقه‌مندند.

در مقابل، مطالعه‌ای در سال ۲۰۲۲ گزارش کرد که پشه‌ها در برخی شرایط گروه خونی B را ترجیح می‌دهند. در مطالعه ۲۰۱۹، پشه‌ها در معرض انتخاب میان گروه‌های A، B، AB و O قرار گرفتند. نتایج نشان داد که گروه O بیشترین جذب پشه را داشت، اما این تفاوت تنها در مقایسه با گروه A از نظر آماری معنی‌دار بود و بین گروه O و دیگر گروه‌ها اختلاف قابل‌توجهی گزارش نشد. چرا پشه‌ها برخی گروه‌های خونی را بیشتر دوست دارند؟

اکثر قرارهای پزشکی و چکاپ‌ها نیازی به زمان‌بندی فصلی خاصی ندارند. بااین‌حال، برخی خدمات مانند واکسن آنفلوآنزا یا معاینات بازگشت به مدرسه می‌توانند به فصل بستگی داشته باشند. عوامل اصلی تعیین‌کننده زمان‌بندی مناسب عبارت‌اند از: راهنمایی‌های غربالگری منتشر شده توسط مراجع معتبر مانند USPSTF و وآکادمی‌های تخصصی پزشکی وجود علائم یا نگرانی‌های بالینی در فرد مدت‌زمان گذشته از آخرین چکاپ پزشکی ملاحظات فصلی برای قرارهای پزشکی واکسیناسیون‌ها با بهترین بازه فصلی برخی واکسیناسیون‌ها برای اثربخشی بیشتر، باید در زمان‌های مشخصی انجام شوند: واکسن آنفلوآنزا ویروس آنفلوآنزا در پاییز و زمستان شایع‌تر است. CDC توصیه می‌کند همه افراد بالای ۶ ماه هر سال واکسن آنفلوآنزا را دریافت کنند.

برای کودکان ۶ ماه تا ۸ سال، ممکن است نیاز به ۲ دوز باشد. این واکسن معمولاً حدود دو هفته برای ایجاد ایمنی لازم است. واکسن COVID-19 بر اساس الگوی شیوع گذشته، توصیه می‌شود واکسن COVID-19 در پاییز یا اوایل زمستان تزریق شود. بااین‌حال، با وجود عدم قطعیت درباره‌ی فراگیری‌های جدید ویروس، واکسیناسیون گاهی در تابستان نیز ضروری است.

هرچند خستگی گاهی به‌عنوان قسمتی طبیعی از روند پیری تلقی می‌شود، اما خستگی شدید یا بی‌دلیل می‌تواند نشانه‌ای از وضعیت‌های پزشکی یا روانی جدی باشد. این مقاله با بررسی علمی کامل، دلایل ممکن، زمان مراجعه به پزشک، و راهکارهای کاهش خستگی در سالمندان را ارائه می‌دهد. چقدر خستگی واقعاً در سالمندان شایع است؟ مطالعه‌ای در سال ۲۰۲۵ با بررسی داده‌های ۱۷٬۸۴۳ سالمند نشان داد: شیوع کلی خستگی: **۴۲٫۶٪** (فاصله اطمینان ۲۶٫۲٪ تا ۵۹٫۰٪) :contentReference[oaicite:7]{index=7} خستگی بدنی یا توان‌فرسایی جسمی: **۵۸٫۲٪** (۴۹٫۲٪ تا ۶۷٫۲٪) :contentReference[oaicite:8]{index=8} خستگی روانی یا ذهنی: **۲۴٫۰٪** (۲۱٫۲٪ تا ۲۶٫۸٪) :contentReference[oaicite:9]{index=9} شرایط اجتماعی-اقتصادی نیز تأثیرگذار بوده، به‌طوری که در کشورهای درحال توسعه، خستگی جسمی بیشتر گزارش شده است :contentReference[oaicite:10]{index=10}.

همچنین، مطالعات نشان می‌دهد در سالمندان با بیماری‌های مزمن، میزان خستگی به ۴۰ تا ۷۴٪ می‌رسد :contentReference[oaicite:11]{index=11}. دلایل معمول خستگی در سالمندان چیست؟ خستگی idiopathic – بدون دلیل مشخص خستگی‌ای که بدون علت پزشکی آشکار رخ می‌دهد، مخصوصاً در افراد بالای ۹۰ سال شایع است و ممکن است مربوط به تلاش بیشتر مغز برای انجام کارهای روزانه باشد. علل پزشکی پایه‌ای بیماری‌های مزمن مانند سرطان یا نارسایی ارگان‌ها اختلال خواب یا آپنه بیماری‌های عصبی مانند زوال عقل و آلزایمر کمبود ویتامین‌ها و مواد معدنی عوامل روانی و اجتماعی افسردگی و اضطراب، به‌ویژه در سالمندانی که تنها هستند، منجر به خستگی قابل‌توجهی می‌شود.