منیزیم شلات شده: مزایا، عوارض جانبی و موارد دیگر - rdiet.ir

منیزیم شلات شده: مزایا، عوارض جانبی و موارد دیگر

منیزیم شلاته نوعی از منیزیم است که با ترکیب شدن با یک ترکیب دیگر پایداری بیشتری پیدا می‌کند. این ویژگی باعث می‌شود که بدن بتواند آن را آسان‌تر تجزیه و جذب کند و همچنین احتمال بروز عوارض گوارشی کاهش یابد. انواع مختلفی از منیزیم شلاته وجود دارند از جمله منیزیم گلیسینات، منیزیم تائورینات و منیزیم مالات که هرکدام خصوصیات جذب و اثرگذاری متفاوتی دارند. 1 تحقیقات علمی نشان داده‌اند که اشکال شلاته منیزیم در مقایسه با اشکال غیرشلاته معمولاً جذب بهتری داشته و برای افرادی که مشکلات گوارشی دارند مناسب‌تر است.

کاهش خطر ابتلا به دیابت و قند خون بالا رژیم‌های غذایی سرشار از منیزیم با کاهش خطر قند خون بالا و دیابت مرتبط هستند. 1 ابتلا به دیابت همچنین می‌تواند بر میزان نگهداری یا دفع منیزیم توسط بدن از طریق ادرار تأثیر بگذارد و در برخی بیماران منجر به کمبود منیزیم شود. 2 این یافته اهمیت مصرف منیزیم کافی را در پیشگیری از اختلالات متابولیکی برجسته می‌کند. پژوهش‌ها نشان داده‌اند که مکمل‌های منیزیم ممکن است خطر ابتلا به دیابت را کاهش دهند.

۱۰ داروی رایج که می‌توانند باعث حساسیت به نور خورشید شوند

۱۰ داروی رایج که می‌توانند باعث حساسیت به نور خورشید شوند

حساسیت به نور خورشید یا فتوسنسیویتی یک وضعیت ایمنی است که در آن بدن فرد نسبت به نور خورشید، به‌ویژه نور فرابنفش A (UVA)، واکنش نشان می‌دهد. این واکنش‌ها می‌توانند به دلیل مصرف برخی داروها مانند آنتی‌بیوتیک‌ها، داروهای ضد درد و داروهای موضعی به‌وجود آیند. در صورت ابتلا به این وضعیت، ممکن است با علائمی مانند خارش پوست و کهیر متوجه آن شوید. این واکنش‌های پوستی می‌توانند نشانه‌هایی هشداردهنده از واکنش ایمنی بدن به داروها در مواجهه با نور خورشید باشند.

۱. آنتی‌بیوتیک‌ها آنتی‌بیوتیک‌ها یکی از رایج‌ترین داروهایی هستند که می‌توانند واکنش‌های حساسیت به نور یا فتوتوکسیک ایجاد کنند. نمونه‌هایی از این داروها عبارت‌اند از: Bactrim Ciprofloxacin Doxycycline Levofloxacin Ofloxacin Tetracycline Trimethoprim هرگز نباید مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها را بدون مشورت با پزشک قطع کنید. پزشک می‌تواند به شما کمک کند بین مصرف دارو و اجتناب از نور آفتاب تعادل برقرار کنید تا از بروز واکنش‌های ناخواسته جلوگیری شود.

متیل کوبالامین در مقابل سیانوکوبالامین: انتخاب یک مکمل ویتامین B12

متیل کوبالامین در مقابل سیانوکوبالامین: انتخاب یک مکمل ویتامین B12

متیل‌کوبالامین و سیانوکوبالامین دو شکل رایج ویتامین B12 هستند که بیشتر در مکمل‌های تغذیه‌ای استفاده می‌شوند، اما تفاوت‌هایی در ساختار شیمیایی و منبع تولید آن‌ها وجود دارد. این تفاوت‌ها می‌تواند بر جذب، اثربخشی و حتی نوع استفاده آن‌ها در شرایط مختلف تأثیر بگذارد، بنابراین آگاهی از ساختار آن‌ها برای انتخاب آگاهانه ضروری است. متیل‌کوبالامین شکل طبیعی ویتامین B12 است، در حالی که سیانوکوبالامین یک شکل مصنوعی محسوب می‌شود. هر دو دارای یک یون مرکزی کبالت و حلقه کورین هستند، اما متیل‌کوبالامین دارای گروه متیل (یک اتم کربن و سه هیدروژن) و سیانوکوبالامین دارای مولکول سیانید است.

12 این تفاوت ساختاری بر روش پردازش آن‌ها در بدن و پایداری‌شان در شرایط محیطی مختلف اثر می‌گذارد. با اینکه تصور رایجی وجود دارد که سیانید موجود در سیانوکوبالامین ممکن است خطرناک باشد، اما واقعیت این است که مقدار آن بسیار ناچیز است و به‌راحتی توسط بدن دفع می‌شود، بنابراین جای نگرانی نیست. 3 بررسی علمی این موضوع نشان می‌دهد که بدن انسان توانایی کافی برای سم‌زدایی از این مقدار سیانید را دارد و هیچ شواهدی از آسیب ناشی از مصرف مکمل‌های حاوی آن ثبت نشده است. هر دو نوع B12 در مکمل‌ها موجود هستند، اما سیانوکوبالامین به دلیل هزینه کمتر و پایداری بالاتر در برابر گرما، بیشتر در محصولات تجاری استفاده می‌شود.

🍏 رژیم تخصصی دکتر روشن‌ضمیر روش کار و هزینه ←