روزه‌داری یک‌روز در میان (Alternate-Day Fasting یا ADF) روشی از روزه‌داری متناوب است که شامل گذراندن یک روز کامل بدون خوردن یا با مصرف بسیار کم کالری و سپس یک روز با تغذیه عادی می‌شود. پژوهش‌ها نشان داده‌اند که این روش می‌تواند به کاهش وزن، بهبود سلامت قلب و افزایش انعطاف‌پذیری متابولیک کمک کند، اما ممکن است برای همه افراد مناسب نباشد. در این روش، چرخه ذخیره‌سازی مواد مغذی پس از خوردن و مصرف آن‌ها در طول روزه‌داری، باعث بهبود حساسیت به انسولین، افزایش چربی‌سوزی و کنترل بهتر وزن می‌شود. با این حال، قبل از شروع این رژیم، ارزیابی شرایط جسمانی و مشورت با متخصص تغذیه یا پزشک ضروری است.

مکانیسم عملکرد روزه‌داری یک‌روز در میان در حالت عادی، بدن انرژی دریافتی از کربوهیدرات‌ها و چربی‌ها را در کبد، عضلات و بافت چربی ذخیره می‌کند. هنگام روزه‌داری، ابتدا ذخایر گلیکوژن مصرف می‌شوند و سپس بدن برای تأمین انرژی به سوزاندن چربی روی می‌آورد. این تغییر سوخت از قند به چربی، انعطاف متابولیک را افزایش داده و می‌تواند به کنترل قند خون و کاهش ذخایر چربی کمک کند. مطالعات نشان می‌دهند که این تغییرات متابولیک می‌توانند به کاهش التهاب، بهبود پروفایل لیپیدی و حتی حمایت از عملکرد میتوکندری کمک کنند.

روزه‌داری یک الگوی تغذیه‌ای است که شامل محدود کردن یا اجتناب از مصرف غذا می‌شود و روزه‌داری متناوب یکی از رویکردهای محبوب آن به‌شمار می‌آید. این روش ممکن است برای همه مناسب نباشد، اما می‌تواند فواید بالقوه‌ای برای سلامت داشته باشد. روزه‌داری نه‌تنها می‌تواند به کاهش وزن کمک کند، بلکه شواهد علمی نشان می‌دهد که ممکن است باعث بهبود کنترل قند خون و ارتقاء سلامت قلب نیز شود. این فرآیند با تغییرات متابولیکی و هورمونی در بدن همراه است که بهبود عملکرد سیستم‌های مختلف را تسهیل می‌کند.

۱. بهبود کنترل قند خون مطالعات نشان می‌دهد که روزه‌داری متناوب می‌تواند کنترل قند خون را در افراد مبتلا به دیابت یا در معرض خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ بهبود بخشد. روزه‌داری متناوب شامل چرخه‌هایی از خوردن و نخورده‌ماندن غذا در طول روز یا هفته است. در یک مطالعه، افرادی که دچار پیش‌دیابت بودند، پس از مدتی روزه‌داری متناوب کاهش قابل‌توجهی در سطوح قند خون و تری‌گلیسیرید (نوعی چربی خون) تجربه کردند.