ماست

اهمیت حفظ سلامت دستگاه گوارش و تعادل میکروارگانیسم‌های مفید آن، موضوعی است که تحقیقات علمی به‌طور مستمر به آن می‌پردازند. در این میان، مواد غذایی تخمیری مانند ماست به دلیل دارا بودن پروبیوتیک‌ها، نقش محوری ایفا می‌کنند. یافته‌های جدید علمی حاکی از آن است که افزودن عسل به ماست، می‌تواند راهبردی ساده اما مؤثر برای تقویت میزان بقای این باکتری‌های مفید در محیط اسیدی دستگاه گوارش باشد. اگرچه افزایش بقای پروبیوتیک‌ها لزوماً به معنای مزایای گوارشی بیشتر نیست، اما این کشف، روش‌های مصرف مواد غذایی پروبیوتیک‌دار را تحت تأثیر قرار می‌دهد و بر اهمیت افزودنی‌های طبیعی تأکید می‌کند.

افزودن عسل به ماست ممکن است به بقای بیشتر پروبیوتیک‌ها در روده کمک کند ماست یک غذای تخمیری شناخته شده است که به دلیل محتوای بالای پروبیوتیک‌ها شهرت دارد، اما این باکتری‌های مفید در مسیر عبور از دستگاه گوارش با چالش‌هایی مانند اسید معده و آنزیم‌ها روبرو می‌شوند. دو مطالعه که در سال ۲۰۲۴ انجام شده‌اند، نشان دادند که افزودن یک قاشق غذاخوری عسل به ماست ممکن است به پروبیوتیک‌ها کمک کند تا برای مدت طولانی‌تری در روده زنده بمانند¹،². با این حال، باید در نظر داشت که زنده ماندن تعداد بیشتری از پروبیوتیک‌ها لزوماً به این معنی نیست که فواید گوارشی بیشتری نیز به دنبال خواهد داشت و این نیازمند تحقیقات بیشتر است. آیا گوارش باکتری‌های مفید را از بین می‌برد؟

بسیاری از غذاهای تخمیری دیگر به جز ماست نیز مملو از پروبیوتیک‌های مفید برای سلامت روده هستند. ماست به دلیل پروبیوتیک‌های خود که به هضم و سلامت روده کمک می‌کنند، شهرت دارد، اما ماست تنها گزینه موجود نیست. بسیاری از غذاهای دیگر مملو از پروبیوتیک هستند و می‌توانند برای روده شما به همان اندازه یا حتی بهتر از ماست عمل کنند. پروبیوتیک‌ها باکتری‌های مفیدی هستند که تعادل میکروبیوم روده را بهبود می‌بخشند و نقش حیاتی در سلامت کلی ایفا می‌کنند.

۱. کفیر کفیر یک نوشیدنی شیری تخمیری است که با افزودن دانه‌های کفیر—ترکیبی از باکتری‌ها و مخمر—به شیر تهیه می‌شود. فرآیند تخمیر، قندهای طبیعی شیر را به یک نوشیدنی ترش، قابل نوشیدن و شبیه ماست تبدیل می‌کند. اعتقاد بر این است که کفیر پروبیوتیک‌های بیشتری نسبت به ماست دارد که ممکن است آن را برای روده شما حتی بهتر سازد¹.