آماده‌سازی فرزندتان برای جراحی: نکات کلیدی

آماده‌سازی فرزندتان برای یک عمل جراحی می‌تواند زمان پرتنشی برای هر دوی شما باشد. با همکاری مؤثر با تیم مراقبت‌های بهداشتی، شما می‌توانید با پرداختن به نیازهای عملی، روان‌شناختی و عاطفی فرزندتان، این دوران ترسناک را قابل تحمل‌تر سازید. در این زمان، فرزند شما برای کسب اطمینان و درک شرایط، به شما تکیه خواهد کرد و دانستن چگونگی آماده‌سازی او بسیار اهمیت دارد.

اگرچه نگرانی‌های عملی مانند بستن چمدان وجود دارد، اما کودکان در وهله اول می‌خواهند بدانند که در طول این تجربه ترسناک در امان خواهند بود و حالشان خوب خواهد شد. نحوه کمک به کودک برای پردازش اطلاعات پیش رو، به سن و مرحله رشد او بستگی دارد؛ برای مثال، کودکان کوچک‌تر به اطلاعات کمی نیاز دارند، اما نوجوانان احتمالاً جزئیات بیشتری را می‌خواهند و به زمان بیشتری برای آمادگی عاطفی نیاز خواهند داشت.

چرا آماده‌سازی کودک برای جراحی مهم است؟

حفظ آرامش والدین در طول این تجربه بسیار حیاتی است و تلاش والدین برای مدیریت نگرانی‌های خود، تأثیر مثبتی بر کودک می‌گذارد. یک مطالعه در سال ۲۰۲۱ نشان داد که کودکانی که والدین یا مراقبانشان به‌وضوح نگران بودند، در مقایسه با سایر کودکان بیشتر دچار اضطراب پیش از عمل می‌شوند¹. برنامه‌ریزی برای چگونگی توضیح دادن و کمک به درک رویداد پیش رو، به شما کمک می‌کند تا آرامش خود را حفظ کرده و در دسترس فرزندتان باشید.

بسیاری از جراحی‌های کودکان در سراسر جهان، بین ۶۰ تا ۸۰ درصد در مراکز مدرن، به‌صورت جراحی‌های سرپایی انجام می‌شوند. این بدان معناست که اغلب کودکان همان روز به خانه باز می‌گردند و نیازی به بستری شدن طولانی در بیمارستان ندارند. نقش شما به‌عنوان والدین یا مراقب، در هدایت فرزندتان از طریق این روز پرتنش و در دوره بهبودی پس از آن، حیاتی است.

اگر برای کمک به فرزندتان در آماده‌سازی نیاز به حمایت دارید، از یک متخصص زندگی کودک (Child Life Specialist) کمک بگیرید. این افراد برای کار با کودکان در محیط‌های پزشکی آموزش دیده‌اند. این متخصصان با استفاده از کتاب‌ها، اسباب‌بازی‌ها و وسایل آشنا، به کودکان کمک می‌کنند تا احساسات خود را درک کرده و با روال‌های پزشکی کنار بیایند. این فرآیند پشتیبانی معمولاً شامل والدین و خواهر و برادران کودک نیز می‌شود.

کمک به آمادگی عاطفی کودک برای جراحی

راه‌های زیادی برای کمک به فرزند شما برای مواجهه با یک رویداد ترسناک و پردازش احساسات متعددی که تجربه می‌کند، وجود دارد. شیوه پاسخ‌دهی و حمایت شما، به سن و مرحله رشد فعلی فرزندتان بستگی دارد. شما باید اطلاعات را به شکلی قابل درک ارائه دهید و در عین حال فضایی امن برای او فراهم کنید تا احساساتش را کشف کند.

در اینجا چند روش اساسی برای کمک به فرزندتان، صرف نظر از سن او، آورده شده است:

• به آنچه قصد دارید بگویید فکر کنید: برنامه‌ریزی کنید که چگونه می‌توانید، متناسب با سن فرزندتان، به او کمک کنید تا شرایط را درک کند و این امر به کاهش اضطراب شما نیز کمک خواهد کرد.
• رک و راست، اما متناسب با سن و با مهربانی صحبت کنید: صداقت در مورد آنچه انتظار می‌رود، باعث می‌شود فرزندتان به شما اعتماد کند و ممکن است به آرام‌تر ماندن او کمک کند. اگر فرآیند شامل سوزن است، به او اطلاع دهید که ممکن است آن را حس کند، اما معمولاً سریع تمام می‌شود. اگر در مورد جزئیات مطمئن نیستید، با تیم درمانی خود مشورت کنید تا از آنچه فرزندتان باید بداند، آگاه شوید.
• فقط به سؤالاتی که می‌پرسد پاسخ دهید: نگرانی‌های فرزند شما ممکن است با نگرانی‌های شما متفاوت باشد و او احتمالاً تنها به اندازه‌ای اطلاعات نیاز دارد که برایش منطقی باشد. اگرچه شما اطلاعات بیشتری دارید و ممکن است فکر کنید او نیز می‌خواهد بداند، اما اطلاعات بیش از حد، به‌ویژه برای کودکان کوچک‌تر، می‌تواند استرس‌زا باشد.
• در روز جراحی کنار فرزندتان بمانید: در اکثر مراکز جراحی و بیمارستان‌ها به شما اجازه داده می‌شود تا زمانی که فرزندتان به اتاق عمل منتقل می‌شود، در بخش پیش از عمل (Pre-op) کنار او باشید. گاهی اوقات داروهای آرام‌بخش در همین مکان به او داده می‌شوند، بنابراین ممکن است هنگام ترک شما، آرام یا خواب‌آلود باشد؛ حضور شما برای احساس امنیت او بسیار مهم است.
• برنامه‌های تفریحی برای بعد از جراحی بریزید: فرزندتان می‌تواند فیلم‌هایی را که می‌خواهد پس از بازگشت به خانه تماشا کند، انتخاب کند. او می‌تواند غذاهایی را که دوست دارد بخورد یا بازی‌هایی را که می‌خواهد در دوران بهبودی انجام دهد، برنامه‌ریزی کند.

چگونه به کودکان نوپا کمک کنیم تا برای جراحی آماده شوند؟

هنگامی که به کودک نوپای خود کمک می‌کنید تا برای جراحی آماده شود، ملاحظات سنی خاصی وجود دارد. کودکان نوپا معمولاً بین ۱ تا ۳ سال سن دارند و اصطلاحات پزشکی یا دلایل پیچیده را درک نمی‌کنند؛ آن‌ها معمولاً نیازی ندارند تا یک یا دو روز قبل از عمل از جراحی مطلع شوند. این کودکان احتمالاً از جدایی از شما، غریبه‌ها و ماسک‌های پزشکی، تجهیزات پزشکی پر سروصدا، درد و ناراحتی یا گرسنگی می‌ترسند.

کودکان نوپا ممکن است متوجه نشوند که عمل جراحی به خاطر بیماری است و ممکن است احساس کنند کار اشتباهی انجام داده‌اند که مستحق این وضعیت شده‌اند. شما می‌توانید به آن‌ها کمک کنید تا درک کنند که تقصیر آن‌ها نیست و همه گاهی بیمار می‌شوند و برای بهتر شدن نیاز به جراحی دارند.

در اینجا راه‌هایی برای آماده‌سازی، کاهش ترس و آگاهی‌بخشی به کودک نوپا آورده شده است:

• فقط کمی قبل از روز جراحی به او بگویید: کودک را در مورد جراحی مطلع کنید، اما نه زودتر از ۱ یا ۲ روز قبل از موعد.
• آنچه اتفاق خواهد افتاد را با زبان ساده توضیح دهید: آنچه رخ خواهد داد را با عبارات ساده، صادقانه و تنها در حد اطلاعات اولیه شرح دهید.
• اجازه دهید هر سؤالی که دارد بپرسد: سؤالات کودکان نوپا ممکن است به نظر نامربوط باشند، اما اجازه دادن به آن‌ها برای پرسیدن هر چیزی که می‌خواهند، به کاهش استرس آن‌ها و احساس اطمینان بیشتر کمک می‌کند.
• کتاب‌های تصویری با جملات کوتاه بخوانید: کتاب‌هایی که توضیح می‌دهند رفتن به بیمارستان و انجام عمل جراحی چگونه است، می‌توانند به کودک نوپا در تجسم و درک آنچه در پیش است، کمک کنند.
• یک اسباب‌بازی راحتی را انتخاب کند: به او اجازه دهید عروسک یا حیوان پولیشی مورد علاقه خود یا یک اسباب‌بازی جدید را برای بردن به بیمارستان انتخاب کند.
• به کودک کمک کنید احساس قدرت بیشتری کند: اجازه دادن به کودک نوپا برای انتخاب‌هایی مانند این که پس از جراحی کدام کارتون یا فیلم را تماشا کند، می‌تواند به او کمک کند تا احساس توانمندی بیشتری داشته باشد.
• بازی‌های خلاقانه را تشویق کنید: بازی‌هایی مانند نقاشی کشیدن، یا بازی با اسباب‌بازی‌های مرتبط با پزشکی (مانند ست‌های پرستار و دکتر) به کودک اجازه می‌دهد تا احساسات خود را در مورد جراحی بیان کند. می‌توانید با زبان ساده توضیح دهید که در طول عمل او چه اتفاقی می‌افتد، و آن‌ها ممکن است احساسات خود را در بازی بروز دهند.
• در کنار فرزندتان باشید: با او بازی کنید، او را در آغوش بگیرید و کارهای سرگرم‌کننده‌ای را که معمولاً دوست دارد انجام دهید؛ تا حد امکان اوقات خوش و آشنایی را با او داشته باشید.

چگونه به کودکان پیش‌دبستانی کمک کنیم تا برای جراحی آماده شوند؟

کودکان پیش‌دبستانی معمولاً ۴ و ۵ ساله هستند و درکی از عمل جراحی و این که ممکن است کمی ناراحتی ایجاد کند، دارند. ترس‌های این کودکان می‌تواند شبیه ترس‌های کودکان نوپا باشد، اما درکی بالاتری از انجام یک عمل در بیمارستان دارند. این کودکان می‌توانند از برخی از فعالیت‌های مشابه کودکان نوپا بهره ببرند، اما این فعالیت‌ها باید متناسب با سن بالاتر آن‌ها طراحی شوند.

نکاتی برای آماده‌سازی کودک پیش‌دبستانی شما برای جراحی:

• به او اطلاع دهید که جراحی به‌زودی انجام خواهد شد: نیازی نیست که خیلی زود به کودک پیش‌دبستانی در مورد عملش بگویید و ۱ یا ۲ روز قبل از جراحی کافی است. از زبان ساده، رک و صادقانه استفاده کنید؛ نیازی به توضیح بیش از حد نیست. به او بگویید که پزشک قرار است مشکل خاص او را برطرف کند و اصول اولیه چگونگی انجام این کار را شرح دهید.
• اجازه دهید هر چند بار که می‌خواهد سؤال بپرسد: صادقانه و ساده به سؤالات پاسخ دهید. کودکان نیازی به دانستن تمام جزئیات ندارند، بلکه فقط به اندازه‌ای که کنجکاوی آن‌ها را برطرف کرده و به درکشان کمک کند، اطلاعات کافی است.
• کتاب‌هایی در مورد جراحی یا بیمارستان بخوانید: مطمئن شوید که کتاب‌ها برای کودکان ۴ و ۵ ساله مناسب هستند. همچنین می‌توانید نوبت بگذارید و اجازه دهید کودک شما برای شما کتاب بخواند.
• برای کارهای سرگرم‌کننده‌ای که پس از بهبودی انجام می‌دهید، برنامه‌ریزی کنید: اجازه دهید یک فعالیت واقع‌بینانه را انتخاب کند؛ مثلاً فیلم‌هایی که تماشا خواهید کرد، کتاب‌های رنگ‌آمیزی جدید، یا غذایی که با هم خواهید خورد.
• بازی خلاقانه را تشویق کنید: قصه‌گویی، نقاشی کشیدن و ایفای نقش با اسباب‌بازی‌ها، همگی راه‌های خوبی برای پردازش احساسات کودک شما هستند.
• برای بردن یک اسباب‌بازی یا عروسک خاص به بیمارستان، به او حق انتخاب دهید: می‌توانید اسباب‌بازی را برای بیمارستان لباس بپوشانید یا روی همان ناحیه‌ای که قرار است جراحی شود، چسب زخم بزنید.
• تا حد امکان عادی‌سازی وضعیت را حفظ کنید: وقت خود را صرف انجام کارهایی کنید که فرزندتان معمولاً از آن‌ها لذت می‌برد و سعی کنید برنامه‌های معمول او را حفظ کنید.

چگونه به کودکان در سن مدرسه کمک کنیم تا برای جراحی آماده شوند؟

“کودکان در سن مدرسه” طیف گسترده‌ای از سنین را شامل می‌شوند که معمولاً ۶ تا ۱۲ سالگی است. کودکان در این گروه سنی از عمل جراحی خود مطلع هستند و احتمالاً نگران یا ترسیده‌اند. ترس‌های رایج این کودکان شامل ترس از درد، ترس از دست دادن چیزهایی که از آن‌ها لذت می‌برند (مانند ورزش)، نگرانی در مورد غیبت در مدرسه، و غم و اندوه ناشی از دوری از دوستان است.

کودکان در این گروه سنی خواهان جزئیات بیشتری در مورد اتفاقاتی هستند که برایشان رخ خواهد داد. در اینجا چند نکته برای کمک به آماده‌سازی آن‌ها آورده شده است:

• سعی کنید به آنچه می‌دانید تجربه خواهند کرد، پایبند باشید: اگر سؤالی می‌پرسند که پاسخ آن را نمی‌دانید، گفتن “نمی‌دانم” اشکالی ندارد. می‌توانید با مرکز جراحی تماس بگیرید و سؤالات آن‌ها را بپرسید. سعی کنید پاسخ‌های شما صادقانه، ملایم و مستقیماً به سؤال آن‌ها مربوط باشد.
• در صورت امکان، از مرکز جراحی یا بیمارستان بازدید کنید: مطمئن شوید که فرزندتان به این کار علاقه دارد؛ اگر اجازه بازدید وجود دارد، این کار می‌تواند به آماده‌سازی او کمک کند. کودکان ممکن است تصاویر ترسناکی از تلویزیون یا بازی‌های ویدئویی داشته باشند، بنابراین دیدن مکان واقعی می‌تواند تصورات غلط را از بین ببرد.
• از ابزارهای بصری استفاده کنید: کتاب‌ها، ویدئوها و وب‌سایت‌هایی که توسط بیمارستان یا پزشک توصیه می‌شوند، می‌توانند به کودک کمک کنند تا آنچه اتفاق خواهد افتاد را بهتر درک کند. منابع را از قبل بررسی کنید تا مطمئن شوید که مناسب سن او هستند.
• به او اجازه دهید تا آنجا که ممکن است انتخاب کند: اجازه دهید او وسایلی مانند اسباب‌بازی راحتی، یک سکه شانس، جوراب یا لباسی که می‌خواهد به بیمارستان بپوشد را انتخاب کند. به او اطمینان دهید که حتی اگر برای برخی چیزها بزرگ به نظر می‌رسد، اشکالی ندارد که چیزی را برای آرامش همراه ببرد و شما آن را در اتاق عمل در امان نگه خواهید داشت.
• به او کمک کنید با دوستانش در ارتباط باشد: ممکن است اجازه داشته باشد قبل از جراحی، تلفن خود را در بخش پیش از عمل داشته باشد. پیام دادن به دوستان می‌تواند به او کمک کند تا احساس بهتری داشته باشد.
• اگر اجازه داده شد، اجازه دهید خواهر و برادر قبل از عمل به ملاقات او بیایند: بسته به قوانین بیمارستان و سن خواهر و برادر، آن‌ها ممکن است اجازه داشته باشند که با والدین در اتاق انتظار باشند یا در زمان بازگشت او از ریکاوری، حضور داشته باشند.

چگونه به نوجوانان کمک کنیم تا برای جراحی آماده شوند؟

نوجوانان جوانانی هستند که معمولاً بین ۱۳ تا ۲۱ سال سن دارند و خدمات اطفال معمولاً تا سن ۲۱ سالگی را پوشش می‌دهد. نوجوانان ممکن است اطلاعات زیادی در مورد جراحی خود داشته باشند؛ شاید آن‌ها جراحی خود را در اینترنت جستجو کرده باشند و تصاویر یا اطلاعاتی دیده باشند که آن‌ها را ترسانده است. افراد در این سن می‌توانند در برنامه‌ریزی برای درمان و مراقبت‌های پس از آن مشارکت داشته باشند.

بسیاری از نکاتی که برای آماده‌سازی کودکان کوچک‌تر مفید هستند، برای نوجوانان نیز کاربرد دارند، البته با رویکردی متناسب با سن بالاتر و با در نظر گرفتن بلوغ بیشتر آن‌ها.

• برای صحبت با نوجوانتان در دسترس باشید: به هر سؤالی که دارد تا حد امکان صادقانه پاسخ دهید. سعی کنید به همان سؤالی که پرسیده شده است، پاسخ دهید.
• صادق باشید: اگر پاسخ سؤالی را نمی‌دانید، بگویید و به او اطلاع دهید که می‌تواند آن سؤال را از پزشک بپرسد، یا می‌توانید با هم بپرسید. اگر ممکن است ناراحتی یا دردی را تجربه کند، بهتر است به او گفته شود، اما به او اطمینان دهید که تیم مراقبت‌های بهداشتی تمام تلاش خود را برای حفظ راحتی او قبل، حین و بعد از جراحی انجام خواهند داد. در صورت نگرانی، در مورد برنامه مدیریت درد از جراح خود سؤال کنید.
• از مرکز جراحی یا بیمارستان بازدید کنید: بسیاری از مراکز به نوجوانان بزرگ‌تر اجازه بازدید از امکانات خود را می‌دهند. با همکاری پزشک فرزندتان و مرکز، برای آماده‌سازی او برنامه‌ریزی کنید.
• به او کمک کنید یک وسیله راحتی برای بردن به بیمارستان انتخاب کند (اگر می‌خواهد): نوجوانان کوچک‌تر ممکن است هنوز پتوهای خاص، حیوانات پولیشی یا وسایل دیگری داشته باشند که به‌طور پنهانی یا بی‌صدا برایشان آرامش‌بخش هستند. اگر فکر می‌کنید وسیله‌ای ندارد یا نمی‌خواهد اعتراف کند که چیزی را می‌خواهد، می‌توانید به او پیشنهاد دهید.
• تا حد امکان به حریم خصوصی او احترام بگذارید: ممکن است بخواهد تنها با جراح یا پزشک خود صحبت کند؛ به او اجازه دهید.
• مطمئن شوید که حق قانونی برای آگاهی از اطلاعات پزشکی او را دارید: اگر نوجوان شما ۱۸ ساله یا بزرگ‌تر است، باید فرم مجوز پزشکی HIPAA را امضا کند تا شما از اطلاعات پزشکی او مطلع شوید. این سن در بیشتر ایالات به عنوان سن بلوغ قانونی در نظر گرفته می‌شود. حتی اگر او تا ۲۶ سالگی تحت پوشش بیمه درمانی شما باشد، برای دسترسی شما به اطلاعات پزشکی‌اش باید این فرم را امضا کند.

نکات عملی برای آماده‌سازی

هنگام برنامه‌ریزی برای جراحی فرزندتان، جراح و مرکز پزشکی منابع اصلی شما هستند. آن‌ها معمولاً چک‌لیستی از وسایل مورد نیاز برای بستن چمدان، از جمله مدارک مهمی که باید آماده کنید، در اختیار شما قرار خواهند داد. همچنین دستورالعمل‌های دقیقی در مورد اقدامات قبل از جراحی دریافت خواهید کرد. این دستورالعمل‌ها شامل زمان‌هایی است که کودک باید از خوردن و نوشیدن قبل از عمل دست بکشد، آیا باید مصرف داروها را ادامه دهد یا از تماس با دیگر بزرگسالان و کودکان دوری کند.

شما احتمالاً دستورالعمل‌هایی در مورد چگونگی تمیز کردن کودک یا نحوه تمیز کردن خودش قبل از جراحی دریافت خواهید کرد. ممکن است یک کیت تمیزکاری برای ضدعفونی کردن محل جراحی و اطراف آن به شما داده شود. کودک شما باید از استفاده از دئودورانت‌ها و مرطوب‌کننده‌ها خودداری کند. کودکان کوچک‌تر ممکن است یک وسیله راحتی مانند یک پتوی آشنا یا حیوان پولیشی مورد علاقه خود را بخواهند. اطمینان حاصل کنید که وسایلی که با خود می‌آورید، تمیز هستند و می‌توانند پس از بازگشت از بیمارستان شسته شوند و بهتر است وسایلی را که در ماشین لباسشویی یا ظرفشویی قابل شستشو نیستند، همراه نبرید.

اگر فرزند شما جراحی سرپایی دارد، احتمالاً همان لباسی را که با آن آمده است، پس از جراحی خواهد پوشید. ممکن است بخواهید یک لباس زیر اضافی به همراه داشته باشید. مطمئن شوید که در مورد نوع لباسی که فرزندتان باید بپوشد، سؤال کنید؛ به عنوان مثال، ممکن است بهتر باشد او پیراهن‌های دکمه‌دار بپوشد تا مجبور نباشد چیزی را از روی سرش بکشد و لباس‌های گشاد راحت‌تر خواهند بود.

نحوه آماده‌سازی در صورت نیاز به بستری شدن در بیمارستان

اگر فرزند شما پس از جراحی به بستری طولانی‌مدت نیاز داشته باشد، معمولاً در طول اقامت خود لباس بیمارستان خواهد پوشید. این لباس‌ها دسترسی کارکنان مراقبت‌های بهداشتی به محل زخم جراحی را برای معاینه و تعویض بانداژها آسان‌تر می‌کنند. همچنین در صورت استفراغ یا کثیف شدن لباس، تعویض آن‌ها راحت‌تر است. با توجه به سن، طول مدت بستری و نوع جراحی، ممکن است پس از مدتی اجازه داشته باشند لباس‌های خود را بپوشند؛ اگر این اطلاعات در دستورالعمل‌های شما نیست، از جراح سؤال کنید.

نوجوانان و کودکان بزرگ‌تر ممکن است تلفن یا تبلت خود را بخواهند. مطمئن شوید که سیاست بیمارستان را در مورد دستگاه‌های الکترونیکی برای بخش یا طبقه خاصی که فرزندتان در آن بستری خواهد شد، بررسی کنید. اکثر بیمارستان‌ها وایرلس رایگان دارند.

بیمارستان‌های کودکان معمولاً به والدین اجازه می‌دهند که در اتاق کودک خود بخوابند و اتاق‌ها اغلب دارای صندلی یا تخت اضافی برای مراقب هستند. اگر قصد دارید کنار فرزندتان بمانید، باید برای خودتان وسایلی مانند موارد زیر بسته‌بندی کنید:

• لباس اضافه برای تعویض در صورتی که چندین روز در بیمارستان بمانید.
• کابل‌های شارژ برای تلفن و سایر دستگاه‌ها.
• لیست تماس‌ها برای افراد مهم (در صورتی که تلفن شما خاموش شود).
• داروهایی که مصرف می‌کنید.
• کفش‌های راحت (دمپایی، کفش ورزشی یا کفش‌های کروکسی).
• لباس‌های راحتی مانند شلوارک و تی‌شرت‌های راحت که می‌توانید در خارج از اتاق فرزندتان بپوشید، زیرا دیگر والدین و کارکنان درمانی احتمالاً شما را در تمام ساعات شبانه‌روز خواهند دید.
• لوازم بهداشتی (اگر قصد دوش گرفتن در بیمارستان را دارید، ممکن است در اتاق یا راهرو دوش وجود داشته باشد) و دمپایی حمام.
• سکه یا پول نقد برای وعده‌های غذایی، نوشیدنی‌ها و دستگاه‌های تنقلات (بیمارستان‌های کودکان اغلب تنقلات رایگان و محلی برای آشپزخانه برای والدین دارند و ممکن است برای سفارش غذا از کافه تریا، سهمیه غذایی برای والدین در نظر بگیرند).
• تنقلات برای خودتان.
• مواد خواندنی مانند مجلات یا کتاب‌ها (در صورتی که نتوانید برای مدتی از وسایل الکترونیکی استفاده کنید).

اگر فرزند شما برای جراحی در بیمارستان بستری شود یا پس از آن در بیمارستان بماند، باید در دسترس باشید تا در مراقبت از او کمک کنید و با متخصصان مراقبت‌های بهداشتی ملاقات کنید، بنابراین ممکن است نتوانید برای مدت طولانی از هدفون خود استفاده کنید.

چگونگی کمک به خواهر و برادرها

زمانی که یک کودک برای جراحی آماده می‌شود، کل خانواده تحت تأثیر قرار می‌گیرند. سایر فرزندان خانواده نیز ممکن است احساسات متعددی را تجربه کنند و این وضعیت می‌تواند برای آن‌ها دشوار باشد. تحقیقات نشان می‌دهند که خواهر و برادرها اغلب احساس اضطراب، تنهایی و بلاتکلیفی می‌کنند. آن‌ها ممکن است احساسات زیر را تجربه کنند:

• احساس تنهایی یا کنار گذاشته شدن
• پذیرش نقش حامی خانواده (و از دست دادن هویت خود)
• نگرانی برای والدین
• ترس از فوت خواهر یا برادر
• تنهایی و انزوا (احساس می‌کنند کسی آن‌ها را درک نمی‌کند)
• خشم یا دلخوری از اینکه توجه خانواده معطوف به کودک دارای مشکل سلامتی است
• احساس گناه به خاطر سالم بودن یا عصبانیت
• ناراحتی و ناراحتی در صورت اقامت با اقوام و دوستان
• استرس ناشی از وظایف یا کارهای اضافی مانند مراقبت از حیوانات خانگی
• ترس از کمبود منابع مالی

بسیاری از بیمارستان‌های کودکان برای خواهر و برادران کودکانی که بیماری مزمن یا جدی دارند، رویدادهایی مانند روز باغ وحش برنامه‌ریزی می‌کنند. بردن سایر فرزندانتان به این رویدادها به آن‌ها این فرصت را می‌دهد که با کودکانی که تجربیات مشابهی دارند ملاقات کنند و از بازی‌های کودکانه لذت ببرند. از پزشک متخصص اطفال، جراح یا بیمارستان در مورد رویدادهای مربوط به خواهر و برادرها سؤال کنید.

شما می‌توانید به خواهر و برادرها کمک کنید تا برای جراحی آماده شوند، همان‌طور که به کودکی که جراحی می‌کند کمک می‌کنید: با آن‌ها صحبت کنید، صادق باشید و پاسخ‌های متناسب با سن آن‌ها بدهید. با توجه به سن آن‌ها، در نظر بگیرید که اجازه دهید در روز جراحی شما را تا مرکز جراحی یا بیمارستان همراهی کنند. اگر جراحی طولانی باشد، یک دوست یا فامیل می‌تواند آن‌ها را به خانه بازگرداند.

خواهر و برادران کوچک‌تر ممکن است از دریافت یک اسباب‌بازی ویژه در آن روز خوشحال شوند. اگر زمان اجازه می‌دهد، در نظر بگیرید که به آن‌ها کمک کنید یک کارت تبریک برای خواهر یا برادرشان بسازند یا کلوچه‌های خانگی درست کنند. گذراندن وقت انفرادی با سایر فرزندانتان و انجام کاری که از آن لذت می‌برند، می‌تواند به آن‌ها کمک کند تا از احساس کنار گذاشته شدن دوری کنند.

چگونگی یافتن حمایت برای خودتان

مراقبت از خود یکی دیگر از نکات مهمی است که باید به یاد داشته باشید. فرزند شما در طول رویدادهای دشوار مانند جراحی به شما وابسته است و ممکن است انجام تمام کارهایی که باید انجام دهید و تلاش برای حفظ آرامش سخت باشد. کارهای ساده مانند به یاد آوردن خوردن وعده‌های غذایی، انتخاب غذاهای مغذی در صورت امکان، خوابیدن به اندازه کافی و حتی حمام کردن، می‌تواند به شما در تجدید قوا کمک کند.

کمک گرفتن از یک دوست یا صحبت با یک درمانگر یا متخصص سلامت روان می‌تواند مفید باشد. اگر به یک دین خاصی اعتقاد دارید، مشورت با رهبر جامعه مذهبی شما می‌تواند در زمانی که از فرزندتان حمایت می‌کنید، آرامش فراهم کند. بسیاری از بیمارستان‌ها مددکاران اجتماعی، روحانیون و حامیان خانواده دارند که برای حمایت از شما در هنگام مواجهه فرزندتان با جراحی و بهبودی در دسترس هستند. می‌توانید در حالی که فرزندتان در اتاق عمل است یا در دوران بهبودی (در صورت بستری بودن) با آن‌ها صحبت کنید.

جمع‌بندی

آماده‌سازی فرزندتان برای جراحی، گامی مهم در مراقبت و درمان او است. ارائه اطلاعات متناسب با سن، گوش دادن به نگرانی‌های او و کمک به او برای بیان احساساتش از طریق بازی و مکالمات مناسب با سن، می‌تواند بخشی از ترس و اضطراب کودکان قبل از جراحی را کاهش دهد.

برنامه‌ریزی برای صحبت‌ها و فعالیت‌ها می‌تواند کمک زیادی به بهبود حال فرزندتان کند. مراقبت از خودتان نیز کلیدی است؛ برای یافتن حمایت برای خودتان، به خانواده، دوستان و متخصصان مراجعه کنید. تمام سؤالاتی را که در مورد نحوه آماده‌سازی فرزندتان و انتظارات خود دارید، از جراح یا کادر پشتیبانی بیمارستان بپرسید. تمام خانواده در طول مشکلات سلامتی مانند جراحی اطفال تحت تأثیر قرار می‌گیرند و خواهر و برادرها نیز ممکن است به توجه بیشتری از طرف شما نیاز داشته باشند.