علت درد مچ پا چیست؟ دلایل شایع و روش‌های درمان

درد مچ پا اغلب ناشی از آسیب‌هایی مانند پیچ‌خوردگی، تاندونیت و شکستگی‌ها است. درمان درد مچ پا به علت آن بستگی دارد و ممکن است شامل استراحت، استفاده از یخ و فیزیوتراپی باشد. شایع‌ترین علل درد مچ پا شامل پیچ‌خوردگی و التهاب تاندون (تاندونیت) هستند.

علاوه بر این، شرایط مزمن، عفونت و فرسایش استخوان‌ها، ماهیچه‌ها و غضروف نیز می‌توانند منجر به درد مچ پا شوند. روش درمان به عامل ایجادکننده درد بستگی دارد و می‌تواند شامل پروتکل RICE (استراحت، یخ، فشار و بالا نگه داشتن)، فیزیوتراپی، داروها و در برخی موارد، جراحی باشد.

شایع‌ترین علل درد مچ پا کدامند؟

اگر درد مچ پا را تجربه می‌کنید، به احتمال زیاد این درد ناشی از یکی از علل شایع زیر است. شناسایی دقیق علت درد، اولین قدم برای درمان مؤثر محسوب می‌شود.

پیچ‌خوردگی‌ها

پیچ‌خوردگی مچ پا به آسیب‌دیدگی یک یا چند رباط گفته می‌شود. این آسیب ممکن است هنگام پایین آمدن از پله یا جدول، راه رفتن روی سطح ناهموار، افتادن یا در طول فعالیت‌های ورزشی مانند تنیس یا فوتبال که نیاز به تغییر جهت ناگهانی دارند، رخ دهد که باعث چرخش یا پیچش مچ پا می‌شود.

🍏

اگر به دنبال رژیم متناسب با شرایط خودتان هستید...

اطلاعات این مقاله جنبه آموزشی دارد؛ اما برنامه غذایی هر فرد بهتر است متناسب با شرایط، هدف و نیازهای خودش تنظیم شود.

آشنایی با رژیم تخصصی دکتر روشن‌ضمیر ←

انواع مختلفی از پیچ‌خوردگی مچ پا وجود دارد:

پیچ‌خوردگی رباط تالوفیبولار قدامی شایع‌ترین نوع است و رباط قسمت بیرونی مچ پا را تحت تأثیر قرار می‌دهد¹. علائم آن شامل درد ضربان‌دار در بیرون مچ پا، همراه با تورم، کبودی، و یا احساس ناپایداری در مفصل است.
پیچ‌خوردگی‌های میانی که رباط‌های داخل مچ پا را درگیر می‌کنند، کمتر شایع هستند¹. این پیچ‌خوردگی‌ها به دلیل چرخش مچ پا به سمت بیرون، باعث درد ضربان‌دار در قسمت داخلی مچ پا می‌شوند.
پیچ‌خوردگی‌های مچ پای بالا نیز غیرمعمول هستند و درد را در بالای مچ پا، جایی که رباط‌ها دو استخوان ساق پا را به هم متصل می‌کنند، ایجاد می‌کنند². این نوع پیچ‌خوردگی در افرادی که ورزش‌های برخوردی مانند هاکی یا فوتبال انجام می‌دهند، شایع‌تر است.

التهاب تاندون (تاندونیت)

تاندونیت زمانی رخ می‌دهد که تاندون‌ها تحریک و ملتهب می‌شوند. سه نوع تاندونیت می‌تواند مچ پا را تحت تأثیر قرار دهد:

تاندونیت پرونئال التهاب تاندون‌های پرونئال لونگوس یا پرونئال برویس است که در امتداد قسمت بیرونی مچ پا حرکت می‌کنند³. علائم آن شامل درد مبهم، احساس گرفتگی یا صدای تق تق در بیرون مچ پا است که با ایستادن یا راه رفتن بدتر می‌شود اما با استراحت بهتر می‌گردد.
تاندونیت تیبیال خلفی تاندونی را درگیر می‌کند که در امتداد داخل مچ پا حرکت می‌کند و باعث درد و تورم در قسمت داخلی مفصل می‌شود⁴. آسیب‌های چرخشی شایع هستند، اما بسیاری از افراد بدون یادآوری آسیب خاصی، شروع تدریجی درد را تجربه می‌کنند.
تاندونیت آشیل که تاندون متصل‌کننده ساق پا به پاشنه را درگیر می‌کند، باعث دردی سوزاننده و همراه با سفتی در پشت مچ پا و سفتی صبحگاهی می‌شود⁵. این وضعیت اغلب در ورزش‌هایی رخ می‌دهد که نیاز به شروع و توقف ناگهانی یا تغییر جهت‌های سریع دارند.

آرتروز

سه نوع اصلی از آرتروز مچ پا را تحت تأثیر قرار می‌دهند⁶:

استئوآرتریت (“آرتروز فرسایشی”) فرسودگی غضروف مفصلی مرتبط با افزایش سن است. این فرسایش با گذشت زمان باعث می‌شود استخوان‌ها به هم ساییده شوند و خارهای استخوانی تشکیل دهند. علائم شامل درد و سفتی است که صبح بدتر است و با فعالیت کاهش می‌یابد.
آرتریت روماتوئید یک بیماری خودایمنی است که در آن سیستم ایمنی به مفاصل سراسر بدن، از جمله پا و مچ پا، حمله می‌کند. فرد مبتلا ممکن است درد دوطرفه (در هر دو مچ پا) همراه با تورم و خستگی را تجربه کند.
آرتروز پس از سانحه ممکن است پس از هرگونه آسیب مربوط به مچ پا ایجاد شود. این وضعیت شبیه استئوآرتریت است و طی آن غضروف داخل مفصل شروع به فرسایش می‌کند.

شکستگی استخوان

شکستگی‌های استخوان مچ پا شایع هستند و شامل شکستن یک یا چند استخوان متصل به مفصل مچ پا مانند تیبیا، فیبولا و تالوس می‌باشند⁷. پیچش یا چرخیدن مچ پا یکی از دلایل معمول این شکستگی‌ها است.

علائم شامل درد شدید فوری، تورم، کبودی و دشواری در تحمل وزن روی مچ پا است. اگر شکستگی با دررفتگی همراه باشد، ممکن است مچ پا تغییر شکل داده به نظر برسد.

کوفتگی استخوان

کوفتگی استخوان مچ پا نتیجه یک آسیب کمتر جدی نسبت به شکستگی است. این عارضه می‌تواند به تنهایی یا همراه با پیچ‌خوردگی مچ پا رخ دهد و اغلب درد و تورم شدیدی شبیه به شکستگی ایجاد می‌کند.

علت درد مچ پا چیست؟ دلایل شایع و روش‌های درمان

علل کمتر شایع درد مچ پا

در حالی که علل زیر کمتر شایع هستند، ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی شما ممکن است آن‌ها را به عنوان دلایل درد مچ پا در نظر بگیرد:

نقرس: نوعی آرتریت التهابی است که ناشی از تجمع کریستال‌های اسید اوریک در مفاصل می‌باشد⁸. این بیماری با رژیم غذایی و ژنتیک مرتبط است و حملات مکرر مفاصل قرمز، داغ و متورم را به دنبال دارد.
بورسیت: التهاب بورس‌های مفصلی است که اغلب به دلیل استفاده بیش از حد رخ می‌دهد⁹. این عارضه باعث درد، تورم و محدودیت حرکت مچ پا می‌شود. سه بورس مچ پا ممکن است در اثر آسیب، عفونت یا کفش نامناسب ملتهب شوند.
استئومیلیت: عفونت استخوان است که گاهی مچ پا را درگیر می‌کند و علائمی مانند حساسیت، گرما و تورم در مفصل را دارد¹⁰. این عفونت معمولاً باکتریایی و به ندرت قارچی است.
سندرم تونل تارسال: فشرده‌سازی عصب در تونل تارسال مچ پا است. این عارضه باعث درد مبهم یا سوزاننده، بی‌حسی و گزگز در پا، پاشنه، مچ پا و ساق پا می‌شود.
نوروپاتی پرونئال: فشرده‌سازی عصب پرونئال مشترک در ساق پا است که اغلب به دلیل بندهای کفش تنگ رخ می‌دهد¹¹. این وضعیت باعث درد در کناره‌های مچ پا و سوزش یا گزگز بین انگشتان پا می‌شود.
تومورها: توده‌های خوش‌خیم (غیرسرطانی) و بدخیم (سرطانی) در مچ پا می‌توانند باعث درد و ناراحتی شوند¹². این توده‌ها شامل کیست‌های سینوویال و سرطان‌های بدخیم نادر مانند کندروسارکوما هستند.
لوپوس: یک بیماری خودایمنی است که در آن سیستم ایمنی به سلول‌های سالم حمله می‌کند و باعث التهاب، درد و تورم در مفاصل و ماهیچه‌ها می‌شود¹³.
استئوکندریت دیسکانس: وضعیتی است که در آن انتهای استخوان‌ها می‌میرند و از استخوان اصلی مفصل جدا می‌شوند¹⁴. این عارضه معمولاً زانو را تحت تأثیر قرار می‌دهد، اما می‌تواند در مچ پا نیز رخ دهد.
شبه نقرس (Pseudogout): ناشی از رسوب کریستال‌های کلسیم در مفصل است و علائمی شبیه به نقرس دارد¹⁵. اغلب زانو، مچ دست یا مچ پا را درگیر می‌کند و باعث قرمزی، گرما، تورم و درد ناگهانی می‌شود.
سندرم سینوس تارسی: به دلیل بی‌ثباتی مفصل باعث درد مداوم در قسمت بیرونی پا، بین مچ پا و پاشنه می‌شود¹⁶. علائم شامل درد، تورم، حساسیت به لمس و مشکل در راه رفتن روی سطوح ناهموار است.
فشرده شدن عصب (Pinched nerve): این وضعیت ممکن است به دلیل ضربه یا شرایط خاصی مانند سندرم تونل تارسال رخ دهد¹⁷. علائم آن می‌تواند شامل درد، بی‌حسی، گزگز یا ضعف باشد¹⁸.

نحوه تشخیص علت درد

بسیاری از شرایط مچ پا از طریق سابقه پزشکی، معاینه فیزیکی و تصاویر رادیوگرافی (X-ray) قابل تشخیص هستند. با این حال، برخی شرایط ممکن است به تصویربرداری‌های اضافی یا آزمایش خون نیاز داشته باشند.

سابقه پزشکی

هنگام صحبت با ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی در مورد درد مچ پا، تا حد امکان جزئیات را بیان کنید. قبل از وقت ملاقات، جزئیات زیر را در نظر بگیرید:

محل درد شما (به عنوان مثال، قسمت داخلی یا خارجی مچ پا)
احساس درد و شدت آن (درد مبهم یا تیز، خفیف یا شدید)
مدت زمانی که درد ادامه داشته است (شروع ناگهانی یا تدریجی)
آیا علائم دیگری مانند تب، خستگی یا بی‌حسی را تجربه می‌کنید

معاینه فیزیکی

ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی مچ پا شما را معاینه خواهد کرد. برای شروع، تورم، کبودی یا تغییر شکل را بررسی می‌کنند و سپس آزمایش‌های خاص مرتبط با مچ پا را انجام می‌دهند:

قوانین مچ پا اتاوا (Ottawa Ankle Rules): پزشکان اورژانس و متخصصان مراقبت‌های بهداشتی از این قوانین برای رد کردن شکستگی‌ها استفاده می‌کنند¹⁹. آن‌ها به استخوان‌های قوزک میانی و جانبی (استخوان‌های گرد در داخل و خارج پا) فشار وارد می‌کنند. اگر این نواحی حساس باشند یا نتوانید برای چهار قدم وزن خود را تحمل کنید، نیاز به عکس‌برداری با اشعه ایکس خواهید داشت.
آزمایش شیب تالار (Talar Tilt Test): پزشک پاشنه مچ پای دردناک شما را نگه داشته و آن را به آرامی به داخل و خارج می‌چرخاند²⁰. آن‌ها شل بودن حرکت مفصل مچ پای آسیب‌دیده (Laxity) را با مچ پای سالم مقایسه می‌کنند. شل بودن یا درد افزایش یافته هنگام چرخاندن مچ پا به داخل نشان‌دهنده پیچ‌خوردگی احتمالی رباط جانبی است و چرخش به سمت بیرون ممکن است نشان‌دهنده پیچ‌خوردگی رباط میانی باشد.
آزمایش فشرده‌سازی (Squeeze Test): در این آزمایش، پزشک استخوان‌های ساق پا را در وسط ساق فشرده می‌کند²⁰. دردی که در بالای مفصل مچ پا احساس می‌شود، می‌تواند نشان‌دهنده پیچ‌خوردگی مچ پای بالا باشد.

آزمایش خون

اگر پزشک به تشخیص خاصی مشکوک باشد، ممکن است آزمایش خون تجویز کند. به عنوان مثال، اگر نگرانی در مورد آرتریت روماتوئید وجود داشته باشد، ممکن است آزمایش آنتی پپتید حلقوی سیترولینه شده (anti-CCP) انجام شود²¹. همچنین برای رد کردن عفونت، ممکن است آزمایش پروتئین واکنشی C (برای بررسی التهاب) تجویز شود²².

تصویربرداری

یک عکس رادیوگرافی (X-ray) می‌تواند تفاوت بین پیچ‌خوردگی و شکستگی را مشخص کند¹. همچنین می‌تواند علائم نقرس یا استئوآرتریت را نیز نشان دهد. پزشکان ممکن است از سایر آزمایش‌های تصویربرداری مانند سی‌تی اسکن یا تصویربرداری تشدید مغناطیسی (MRI) استفاده کنند، به ویژه برای تشخیص‌های پیچیده مانند پیچ‌خوردگی‌های مچ پای بالا، تومورهای استخوانی یا عفونت‌ها، یا شکستگی‌هایی که در X-ray اولیه دیده نشده‌اند. برای مشکلات عصبی مانند نوروپاتی پرونئال، یک متخصص (نورولوژیست) ممکن است مطالعه هدایت عصبی و آزمایش الکترومیوگرافی (EMG) را انجام دهد.

تشخیص‌های افتراقی

در حالی که منطقی به نظر می‌رسد که درد مچ پا به مشکلی در خود مچ پا (رباط، تاندون، ماهیچه یا استخوان) مرتبط باشد، همیشه اینطور نیست. برخی شرایط ممکن است باعث درد در مچ پا شوند اما منشأ آن‌ها ساختار مچ پا نیستند:

ترومبوز ورید عمقی (DVT) یک لخته خونی بالقوه جدی در پا است که می‌تواند باعث درد، تورم و گرما در مچ پا، پا یا ساق پا شود²³.
سلولیت گسترش یک عفونت موضعی پوست به بافت‌های عمیق‌تر است²⁴. هنگامی که مچ پا یا پا را درگیر می‌کند، می‌تواند همراه با تب، قرمزی، تورم و گرما درد ایجاد کند.
رادیکولوپاتی کمری که به سیاتیک نیز معروف است، وضعیتی است که در آن ریشه عصبی در ناحیه کمر فشرده، تحریک یا آسیب می‌بیند²⁵. این وضعیت باعث می‌شود درد عصبی به قسمت‌های دیگر بدن مانند ساق پا، پا و مچ پا منتشر شود و باعث دردهای تیرکشنده، سوزش یا گزگز گردد.
سندرم کمپارتمان حاد یک وضعیت جدی است که در نتیجه تجمع فشار شدید در ماهیچه‌ها رخ می‌دهد و اغلب به دنبال شکستگی استخوان یا آسیب شدید له شدگی ایجاد می‌شود²⁶. در مچ پا، می‌تواند باعث درد، بی‌حسی، سوزش یا احساس گزگز شود.

درمان درد مچ پا چگونه باید باشد؟

درمان به علت درد مچ پا بستگی دارد، اما یک درمان رایج، پروتکل RICE است. این پروتکل اولین گامی است که می‌توانید قبل از مراجعه به پزشک بردارید.

پروتکل RICE

پروتکل RICE برای درمان آسیب‌های اسکلتی-عضلانی از جمله پیچ‌خوردگی مچ پا و تاندونیت مچ پا استفاده می‌شود¹. این سرواژه شامل مراحل زیر است:

استراحت (Rest): عدم تحمل وزن روی مفصل و استراحت دادن به آن به کاهش التهاب کمک می‌کند. گاهی اوقات این تنها گامی است که برای تسکین درد خفیف مچ پا لازم است.
یخ (Ice): برای کاهش تورم و تسکین درد، کیسه‌های یخ یا بسته‌های ژل سرد را به مدت ۱۵ تا ۲۰ دقیقه، سه بار یا بیشتر در روز استفاده کنید. برای جلوگیری از سرمازدگی، یخ را مستقیماً روی پوست قرار ندهید.
فشرده‌سازی (Compression): بانداژهای فشاری، مانند نوار ACE، می‌توانند به حمایت و بی‌حرکت کردن مفصل مچ پا کمک کنند. همچنین تورم را کاهش داده و به تسکین درد یاری می‌رساند.
بالا نگه داشتن (Elevation): بالا نگه داشتن مچ پا بالاتر از سطح قلب (با قرار دادن پا روی بالش) می‌تواند به کاهش تورم در چند روز اول پس از آسیب مچ پا کمک کند.

فیزیوتراپی

فیزیوتراپی یک درمان رایج برای کشیدگی‌های مچ پا و تاندونیت، و همچنین پس از جراحی است¹. فیزیوتراپ‌ها تمریناتی را برای افزایش قدرت عضلات مچ پا، بازیابی تحرک، به حداقل رساندن سفتی و پیشگیری از مشکلات مزمن مچ پا به شما خواهند داد.

بسته به نوع آسیب، ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی شما ممکن است وسایل کمکی دیگری را توصیه کند، مانند:

عصا زیر بغل
عصای دستی
بریس یا آتل مچ پا
ارتزهای سفارشی
گچ گرفتن

داروها

داروهای بدون نسخه و تجویزی وجود دارند که می‌توانند به کاهش درد و التهاب مچ پا کمک کنند:

داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAIDs) مانند ایبوپروفن یا ناپروکسن برای شرایط التهابی مانند آرتروز، پیچ‌خوردگی و تاندونیت مفید هستند¹.
اوپیوئیدها مسکن‌های تجویزی مانند پرکوست (هیدروکودون و استامینوفن) هستند که ممکن است برای مدت کوتاهی برای دردهای شدید ناشی از شکستگی پیچیده مچ پا تجویز شوند⁷.
تزریقات کورتیزون که به فضای مفصل تزریق می‌شوند، تسکین درد طولانی‌مدت‌تری را فراهم می‌کنند⁹. این تزریقات ممکن است برای شرایط مزمن مانند بورسیت یا تاندونیت هنگامی که درمان‌های محافظه‌کارانه شکست می‌خورند، استفاده شود.

جراحی

ممکن است برای درمان برخی شرایط مچ پا جراحی لازم باشد. به عنوان مثال، برای یک شکستگی شدید مچ پا، جراح ارتوپد باید استخوان‌های مچ پا را با استفاده از پیچ، پین، میله و یا پلاک تثبیت و در جای خود قرار دهد.

درمان‌های جراحی ممکن است شامل موارد زیر باشند:

دبریدمان مچ پا شامل برداشتن غضروف‌های سست، بافت‌های بیمار یا خارهای استخوانی از اطراف مفصل است⁶. این عمل ممکن است به صورت آرتروسکوپی با استفاده از برش‌های کوچک، یک دوربین کوچک و ابزارهای جراحی تخصصی انجام شود.
آرترودز یک گزینه دیگر برای آرتروز مچ پا است که در آن استخوان‌های مچ پا برای جلوگیری از حرکت مفصل و کمک به تسکین درد به هم جوش داده می‌شوند²⁷.
تعویض کامل مچ پا یا آرتروپلاستی مچ پا، شامل جایگزینی استخوان آسیب‌دیده مچ پا با یک ایمپلنت مصنوعی است²⁸.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

اگر در مورد علت درد مچ پا خود مطمئن نیستید یا علائمی مانند موارد زیر را دارید، به دنبال مراقبت‌های پزشکی باشید²⁹:

ناتوانی در راه رفتن روی مچ پا آسیب‌دیده
تغییر شکل در اطراف مفصل مچ پا
کبودی یا تورم شدید در ناحیه مچ پا
شنیدن صدای تق تق یا ترک خوردن، به ویژه زمانی که با درد همراه باشد
درد مچ پا که بیش از دو روز ادامه دارد
مشکل در حرکت دادن مچ پا یا بلند کردن پا
درد ناگهانی و تیز
حساسیت به لمس در ناحیه آسیب‌دیده

در صورت لزوم، ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی شما را برای درمان به یک متخصص پا (پودیاتریست)، جراح ارتوپد یا متخصص اورژانس ارجاع خواهد داد.

نحوه پیشگیری از آسیب‌های مچ پا

حفظ قدرت عضلانی و انعطاف‌پذیری مناسب در مچ پا، کلید پیشگیری از بسیاری از آسیب‌های مرتبط با مچ پا است. می‌توانید با رعایت اقدامات زیر خطر آسیب‌های مچ پا را کاهش دهید:

قبل از شروع فعالیت بدنی، مطمئن شوید که به درستی بدن خود را گرم می‌کنید¹. گرم کردن مناسب، ماهیچه‌ها و تاندون‌ها را برای فعالیت آماده می‌کند.
کفش مناسب برای فعالیتی که قصد انجام آن را دارید، بپوشید. به عنوان مثال، برای بازی بسکتبال کفش بسکتبال و برای دویدن کفش دویدن استفاده کنید.
از درد به عنوان راهنمای خود استفاده کنید. اگر پا یا مچ پای شما درد می‌کند، فعالیت خود را کاهش دهید یا متوقف کنید تا از آسیب بیشتر جلوگیری شود.
حفظ وزن سالم، فشار کمتری را بر مچ پا وارد می‌کند و ممکن است خطر ابتلا به تاندونیت مچ پا را کاهش دهد³⁰. چاقی می‌تواند یک عامل کمک‌کننده به درد مچ پا باشد.
فعالیت‌های ایروبیک پربرخورد مانند تمرینات پلایومتریک ممکن است مشکل مچ پای شما را بدتر کند. تغییر به فعالیت‌های کم‌برخورد مانند شنا می‌تواند از بدتر شدن علائم جلوگیری کند.

سؤالات متداول (FAQ)

چگونه می‌توان بین پیچ‌خوردگی مچ پا و شکستگی خفیف تفاوت قائل شد؟

تشخیص قطعی بین پیچ‌خوردگی و شکستگی خفیف همیشه بدون کمک پزشکی آسان نیست، زیرا هر دو می‌توانند باعث درد شدید، تورم و مشکل در تحمل وزن شوند. با این حال، درد شکستگی معمولاً بلافاصله شدید و تیز است و اغلب با تغییر شکل مفصل همراه است. استفاده از قوانین مچ پا اتاوا توسط پزشک و انجام عکس‌برداری با اشعه ایکس تنها راه مطمئن برای تأیید یا رد شکستگی است.

چه تمریناتی در فیزیوتراپی برای تقویت مچ پا توصیه می‌شود؟

تمرینات فیزیوتراپی برای مچ پا معمولاً بر تقویت عضلات اطراف مفصل (مانند عضلات پرونئال)، بهبود تعادل و افزایش دامنه حرکتی تمرکز دارند. این تمرینات شامل تعادل روی یک پا، استفاده از نوارهای مقاومتی برای حرکات مچ پا به جهات مختلف، و تمریناتی برای افزایش انعطاف‌پذیری تاندون آشیل هستند. این اقدامات به جلوگیری از پیچ‌خوردگی‌های مکرر و ایجاد ثبات در مفصل کمک می‌کنند.

چه زمانی باید از داروهای ضدالتهابی (NSAIDs) برای درد مچ پا استفاده کرد؟

داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAIDs) مانند ایبوپروفن یا ناپروکسن برای کنترل درد و التهاب مرتبط با آسیب‌های اسکلتی-عضلانی مانند پیچ‌خوردگی، تاندونیت و آرتروز مچ پا مفید هستند. این داروها باید طبق دستورالعمل و معمولاً در روزهای اولیه آسیب مصرف شوند تا التهاب حاد کاهش یابد، اما مصرف طولانی‌مدت آن‌ها باید با مشورت پزشک انجام گیرد.

آیا درد مچ پا که ناشی از سیاتیک است، با آسیب‌های موضعی مچ پا متفاوت است؟

بله، دردی که ناشی از رادیکولوپاتی کمری (سیاتیک) است، معمولاً به صورت تیرکشنده، سوزاننده یا گزگز از کمر یا باسن شروع شده و به سمت مچ پا و پا منتشر می‌شود. این درد اغلب ناشی از یک مشکل عصبی در ستون فقرات است، نه خود مفصل مچ پا. در حالی که آسیب‌های موضعی مچ پا (مانند پیچ‌خوردگی) باعث درد و حساسیت به لمس در ناحیه آسیب‌دیده می‌شوند، درد سیاتیک ممکن است با حرکات کمر یا ساق پا تحریک شود و با بی‌حسی همراه باشد.

چه اقداماتی برای پیشگیری از درد مزمن مچ پا توصیه می‌شود؟

برای جلوگیری از تبدیل شدن درد حاد به درد مزمن، ابتدا باید آسیب حاد به درستی درمان شود. پس از آن، حفظ قدرت عضلانی و تعادل از طریق تمرینات مداوم، استفاده از کفش مناسب و ارتزهای سفارشی در صورت لزوم، و مدیریت وزن بدن حیاتی هستند. از سرگیری فعالیت‌های ورزشی باید به تدریج و با تأیید فیزیوتراپ انجام شود تا مفصل به طور کامل بهبود یابد و آماده فعالیت مجدد گردد.

جمع‌بندی

درد مچ پا اغلب به دلیل پیچ‌خوردگی‌ها، تاندونیت‌ها و شکستگی‌ها ایجاد می‌شود و درمان آن با پروتکل‌های محافظه‌کارانه‌ای مانند RICE و فیزیوتراپی آغاز می‌گردد. در مواردی نادر، علل جدی‌تری مانند نقرس، عفونت‌ها یا بیماری‌های خودایمنی نیز ممکن است مطرح شوند. تشخیص دقیق نیازمند معاینه فیزیکی و احتمالاً تصویربرداری (مانند X-ray یا MRI) است تا نوع آسیب مشخص شود. برای به حداقل رساندن خطر آسیب و عود، حفظ قدرت و انعطاف‌پذیری مچ پا و استفاده از کفش مناسب در حین فعالیت‌های بدنی ضروری است. در صورت مشاهده علائم شدید یا عدم توانایی در راه رفتن، مراجعه فوری به پزشک برای درمان مناسب حیاتی است.

واحد محتوای علمی rdiet.ir

گردآوری، ترجمه و تدوین محتوای علمی در حوزه سلامت عمومی

تمام مقالات توسط دکتر فرزاد روشن‌ضمیر بازبینی علمی می‌شوند.

اگر از رژیم‌های تکراری نتیجه نگرفته‌اید، فقط یک دوره با دکتر روشن ضمیر داشته باشید. هزینه رژیم طبق تعرفه ویزیت دکتری تخصصی در علوم پایه (PHD) پروانه‌دار در سال 1405، 357 هزارو 700 تومان می باشد.

جهت ارتباط در پیام‌رسان‌ها به شماره زیر پیام دهید

09304881654

برای دریافت آموزش‌های روزانه عضو کانال بله شوید: