چگونه برآمدگی‌های واژن را تشخیص و درمان کنیم

برآمدگی‌ها و کیست‌های ناحیه واژن اغلب ناشی از عفونت‌ها یا مسدود شدن فولیکول‌های مو هستند. با این حال، گاهی اوقات این برآمدگی‌ها می‌توانند نشانه‌ای از کیست‌ها، عفونت‌های مقاربتی (STIs) یا حتی شرایط نادری مانند سرطان باشند. گرچه بیشتر برآمدگی‌های واژن بی‌ضرر هستند، اما اگر متوجه برآمدگی یا علائمی مانند درد، ترشحات غیرمعمول یا خونریزی شدید، مشورت با پزشک ضروری است.

درماتیت تماسی، کیست‌ها، فولیکولیت و عفونت‌های مقاربتی از جمله دلایل احتمالی ایجاد برآمدگی در ناحیه واژن هستند. تشخیص به موقع علت، به دریافت درمان مناسب کمک می‌کند.

۱. درماتیت تماسی (Contact Dermatitis)

پوست اطراف برآمدگی‌ها اگر دچار خارش، بثورات یا تورم باشد، ممکن است نشان‌دهنده درماتیت تماسی باشد. درماتیت تماسی دو نوع اصلی دارد:

• درماتیت تماسی آلرژیک: این یک واکنش آلرژیک است که ۲۴ تا ۴۸ ساعت پس از تماس با یک آلرژن شروع می‌شود. آلرژن‌های رایج در نزدیکی ناحیه واژن شامل مواد پارچه‌ای، رنگ‌ها، صابون‌های معطر، دوش واژینال و مواد نگهدارنده هستند.
• درماتیت تماسی تحریکی: اگر پوست شما به اصطکاک با یک ماده تحریک‌کننده واکنش نشان دهد، ممکن است برآمدگی‌هایی در نزدیکی ناحیه واژن ایجاد شود. تحریک‌کننده‌های رایج شامل صابون، مواد شوینده، نرم‌کننده‌های پارچه و رنگ مو هستند.

تشخیص و پرهیز از محرک‌ها و آلرژن‌ها می‌تواند از درماتیت تماسی جلوگیری کرده و آن را درمان کند. پزشک ممکن است آزمایش‌های آلرژی را برای یافتن علت اصلی تجویز نماید.

۲. کیست‌ها

برآمدگی‌های کوچک نزدیک واژن ممکن است کیست باشند؛ کیسه‌هایی پر از هوا، مایع، چرک یا سایر مواد بدن. کیست‌ها می‌توانند به اندازه یک نخود کوچک یا به بزرگی یک پرتقال باشند.

یکی از انواع کیست‌ها، کیست بارتولین نام دارد:

• کیست بارتولین: این نوع کیست در دو غده کوچک به نام غدد بارتولین تشکیل می‌شود که مایعی برای روان کردن واژن ترشح می‌کنند. مایع ممکن است تجمع یافته و باعث انسداد شود. این کیست‌ها می‌توانند متورم و دردناک شوند.

اکثر کیست‌های دیگر علائمی ایجاد نمی‌کنند. با این حال، برخی از آن‌ها ممکن است در طول رابطه جنسی یا هنگام قرار دادن تامپون باعث ناراحتی شوند. اگر متوجه هر گونه توده در نزدیکی واژن شدید، صرف نظر از علائم، با پزشک صحبت کنید.

۳. فولیکولیت (Folliculitis)

فولیکولیت باعث ایجاد برآمدگی‌های کوچک و قرمزی در هر ناحیه‌ای از پوست می‌شود، در صورتی که چیزی باعث انسداد یا عفونت فولیکول مو شود. باکتری استافیلوکوک معمولاً عامل فولیکولیت است. این باکتری‌ها هنگامی که موها را می‌تراشید، وکس می‌کنید یا لباس‌های تنگ و عرق‌کرده ورزشی یا لباس زیر کثیف می‌پوشید، وارد فولیکول‌های مو شده و آن‌ها را مسدود می‌کنند. قارچ‌ها و ویروس‌ها نیز ممکن است باعث فولیکولیت شوند.

اگر به طور منظم دچار فولیکولیت می‌شوید یا علائم شما بیش از سه روز طول می‌کشد، به پزشک مراجعه کنید. افراد دارای سیستم ایمنی ضعیف ممکن است علائم شدیدتری را تجربه کنند.

۴. موی زیرپوستی (Ingrown Hair)

اگر موهای ناحیه تناسلی خود را می‌تراشید یا وکس می‌کنید، ممکن است متوجه موی زیرپوستی شوید (مویی که به سمت پوست برمی‌گردد و در آن رشد می‌کند). موهای زیرپوستی شبیه برآمدگی‌های کوچک و ملتهبی به نظر می‌رسند که می‌سوزند یا خارش دارند.

اگر موهای مجعد یا ضخیم دارید، ممکن است بیشتر مستعد موهای زیرپوستی باشید. روش‌هایی برای کاهش خطر عبارتند از:

• از تیغ کُند استفاده نکنید.
• تیغ‌های خود را مرتباً عوض کنید.
• پوست خود را به صورت خشک نتراشید.
• در جهت رشد موها اصلاح کنید.
• از کرم اصلاح استفاده کنید.

۵. عفونت‌های مقاربتی (STIs)

برخی از عفونت‌های مقاربتی می‌توانند باعث ایجاد برآمدگی‌هایی در نزدیکی ناحیه واژن شوند. مهم است که در صورت احتمال ابتلا به عفونت مقاربتی، فوراً به پزشک مراجعه کنید. اجتناب از فعالیت جنسی تا زمانی که نتایج آزمایش و درمان را دریافت کنید، می‌تواند گسترش عفونت را محدود کند.

تبخال تناسلی (Herpes)

تبخال تناسلی ممکن است باعث تاول‌هایی شبیه زخم شود که می‌توانند پاره شده و دردناک شوند. اگر دچار عود بیماری شوید، زخم‌ها می‌توانند دوباره بازگردند. تبخال تناسلی درمان قطعی ندارد، اما دارو به تسکین علائم و کاهش خطر انتشار ویروس کمک می‌کند.

ویروس پاپیلومای انسانی (HPV)

این عفونت باعث ایجاد زگیل تناسلی می‌شود که معمولاً به صورت یک یا گروهی از برآمدگی‌های کوچک در اطراف ناحیه واژن ظاهر می‌شود. زگیل‌ها ممکن است صاف یا شبیه گل کلم باشند. ویروس اچ‌پی‌وی درمان قطعی ندارد، اما کرم‌ها، مواد شیمیایی یا جراحی می‌توانند زگیل‌های تناسلی را درمان کنند. واکسن‌ها به پیشگیری از HPV کمک می‌کنند و خطر ابتلا به سرطان دهانه رحم را نیز کاهش می‌دهند.

مولوسکوم کانتوژیوزوم (Molluscum Contagiosum)

این یک عفونت پوستی است (نه یک عفونت مقاربتی) که از طریق تماس یا وسایل مشترک مانند حوله منتقل می‌شود. کرم‌ها، داروهای خوراکی و برداشتن فیزیکی می‌توانند مولوسکوم کانتوژیوزوم را درمان کنند. این ویروس فقط لایه بالایی پوست را تحت تأثیر قرار می‌دهد، بنابراین پس از از بین رفتن ضایعات، در بدن شما باقی نمی‌ماند.

۶. زوائد پوستی (Skin Tags)

زوائد پوستی یک رشد کوچک پوستی است که معمولاً خوش‌خیم (غیرسرطانی) و بدون درد است. زوائد پوستی می‌توانند در هر نقطه از بدن ایجاد شوند، معمولاً روی زیر بغل، گردن و تنه. ممکن است زوائد پوستی را در نزدیکی ناحیه واژن نیز پیدا کنید. اگر لباس و لباس زیر شما به طور مکرر با آن‌ها تماس پیدا کند، ممکن است تحریک شوند.

۷. سرطان

اگرچه نادر است، اما یک برآمدگی در نزدیکی واژن شما ممکن است نشانه سرطان واژن باشد. علائم دیگر می‌توانند شامل خونریزی غیرطبیعی واژن و درد لگنی باشند. این نوع سرطان به احتمال زیاد در افراد بالای ۶۰ سال و کسانی که سابقه HPV دارند رخ می‌دهد. نتیجه غیرطبیعی آزمایش پاپ اسمیر که سلول‌های غیرطبیعی در دهانه رحم، رحم یا واژن پیدا می‌کند نیز می‌تواند خطر را افزایش دهد.

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

مهم است که هر زمان که یک برآمدگی یا توده در نزدیکی واژن خود احساس کردید، به پزشک مراجعه کنید. پزشک می‌تواند ناحیه را معاینه کرده و از تست‌های تشخیصی برای یافتن علت استفاده کند و در صورت لزوم درمان را تجویز نماید.

در صورت داشتن علائم عفونت مقاربتی یا سرطان واژن با پزشک تماس بگیرید:

• درد شکم
• خونریزی، ترشح یا بوی غیرطبیعی واژن
• تب
• خارش یا قرمزی در نزدیکی ناحیه واژن
• درد هنگام ادرار یا رابطه جنسی

چگونه می‌توان برآمدگی‌های واژن را درمان کرد؟

برآمدگی‌های خوش‌خیم واژن را می‌توان در خانه با استفاده از روش‌هایی مانند موارد زیر درمان کرد:

• از دوش واژینال خودداری کنید.
• فَرج (Vulva) خود را با آب گرم تمیز کنید، سپس به آرامی با حوله خشک نمایید.
• از محصولات بهداشتی معطر استفاده نکنید.
• لباس‌های گشاد و لباس زیر نخی با قابلیت تنفس بپوشید.

سایر درمان‌ها بسته به علت برآمدگی متفاوت است. پزشک ممکن است موارد زیر را توصیه کند:

• آنتی‌بیوتیک‌ها: این داروها برای عفونت‌های باکتریایی مانند کیست بارتولین یا فولیکولیت شدید استفاده می‌شوند.
• شیمی‌درمانی و پرتودرمانی: شیمی‌درمانی از دارو استفاده می‌کند، در حالی که پرتودرمانی از ذرات یا امواج پر انرژی برای از بین بردن سلول‌های سرطانی استفاده می‌نماید.
• کرم مرطوب‌کننده: یک کرم مرطوب‌کننده می‌تواند در صورت داشتن درماتیت تماسی مفید باشد. پزشک ممکن است کرم یا پماد قوی تجویز کند.
• جراحی: پزشک می‌تواند کیست‌ها را با جراحی برداشته یا تخلیه کند. جراحی همچنین توده سرطانی را برمی‌دارد.
• کمپرس گرم: فولیکولیت بیشتر خود به خود برطرف می‌شود، اما کمپرس‌های گرم و مرطوب می‌توانند به بهبود کمک کنند.