آیا آنژیوم‌های گیلاسی فقط خال‌های قرمز هستند؟

آنژیوم‌های گیلاسی، که ممکن است شبیه خال‌ها یا برآمدگی‌های قرمز روی پوست به نظر برسند، در واقع ضایعاتی از رگ‌های خونی کوچک هستند که گشاد شده، متورم شده و شکسته‌اند [1]. برخلاف نام رایجشان به‌عنوان خال‌های قرمز، آن‌ها خال نیستند. این ضایعات خوش‌خیم (غیرسرطانی) هستند و معمولاً بی‌ضررند [1]. درک تفاوت آن‌ها با سایر ضایعات پوستی برای تشخیص صحیح ضروری است.

ظاهر و ویژگی‌ها

آنژیوم‌های گیلاسی را می‌توان بر اساس ویژگی‌های زیر شناسایی کرد [2]:

رنگ: معمولاً قرمز یا بنفش هستند زیرا از رگ‌های خونی تشکیل شده‌اند. اگر در عمق پوست باشند، ممکن است آبی به نظر برسند. در صورت تشکیل لخته خون در داخل آن‌ها، ممکن است سیاه شوند. یک هاله کم‌رنگ پوست اطراف آن‌ها را احاطه می‌کند.
شکل: اغلب گنبدی‌شکل و صاف هستند، اما گاهی برجسته می‌شوند.
اندازه: معمولاً کوچک شروع شده و ممکن است با گذشت زمان کمی بزرگ‌تر شوند. قطر آن‌ها معمولاً بین 1 تا 5 میلی‌متر یا به اندازه سر سوزن تا کمتر از یک‌چهارم اینچ است.
آنژیوم‌های گیلاسی می‌توانند در هر نقطه از بدن ظاهر شوند، اما بیشتر در تنه (بالاتنه) یا بازوها دیده می‌شوند و به‌ندرت روی دست‌ها، پاها یا صورت ظاهر می‌شوند. ممکن است چندین آنژیوم نزدیک به هم ایجاد شوند [2]. این ویژگی‌ها تشخیص را آسان‌تر می‌کنند.

علل آنژیوم‌های گیلاسی

مکانیسم ایجاد

آنژیوم‌های گیلاسی زمانی رخ می‌دهند که مویرگ‌های خونی جدید گشاد می‌شوند. مویرگ‌ها کوچک‌ترین رگ‌های خونی بدن هستند که اکسیژن و مواد مغذی را به سلول‌های اندام‌ها و بافت‌ها منتقل می‌کنند. وقتی مویرگ‌ها گشاد می‌شوند، قرمز شده و متورم می‌شوند و در صورت شکستگی، روی سطح پوست قابل‌مشاهده می‌شوند [2]. این فرآیند هنوز به‌طور کامل شناخته نشده است.

عوامل خطر

آنژیوم‌های گیلاسی معمولاً در بزرگسالان بالای 30 سال ظاهر می‌شوند [2]. عوامل خطر شامل موارد زیر است [2]:

🍏

اگر به دنبال رژیم متناسب با شرایط خودتان هستید...

اطلاعات این مقاله جنبه آموزشی دارد؛ اما برنامه غذایی هر فرد بهتر است متناسب با شرایط، هدف و نیازهای خودش تنظیم شود.

آشنایی با رژیم تخصصی دکتر روشن‌ضمیر ←

ژنتیک: سابقه خانوادگی می‌تواند احتمال بروز را افزایش دهد.
تغییرات هورمونی: مانند دوران بارداری یا مصرف قرص‌های ضدبارداری.
سن بالاتر: با افزایش سن، احتمال بروز آن‌ها بیشتر می‌شود.
عوامل افزایش‌دهنده خطر آنژیوم‌های متعدد شامل موارد زیر است [3]:
سرطان: برخی سرطان‌ها ممکن است خطر را افزایش دهند.
قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی خاص: مانند نیتروژن موستارد.
سیستم ایمنی ضعیف: نقص ایمنی می‌تواند احتمال بروز را افزایش دهد.
این عوامل نیاز به توجه پزشکی دارند. همچنین، ممکن است با بیماری‌های دیگر مرتبط باشند.

آنژیوم گیلاسی (خال‌های قرمز): علل و درمان

Andrey Maximenko / Getty Images

تشخیص آنژیوم‌های گیلاسی

روش تشخیص

ارائه‌دهندگان مراقبت‌های بهداشتی آنژیوم‌های گیلاسی را بر اساس رنگ، شکل و اندازه ضایعه تشخیص می‌دهند. معاینه ضایعه می‌تواند شرایط دیگر مانند پتشی (نقاط کوچک قرمز، قهوه‌ای یا بنفش ناشی از خونریزی رگ‌های خونی زیر پوست) را رد کند. پتشی‌ها معمولاً صاف هستند، در حالی که آنژیوم‌های گیلاسی اغلب برجسته و گنبدی‌شکل‌اند [4]. برخی آنژیوم‌های گیلاسی ممکن است شبیه ملانوم آملانوتیک، نوعی سرطان پوست، به نظر برسند [5]. اگر پزشک مشکوک به سرطانی بودن ضایعه باشد، آن را برمی‌دارد و برای آزمایش ارسال می‌کند [2]. این فرآیند تشخیص دقیق را تضمین می‌کند.

درمان آنژیوم‌های گیلاسی

ضرورت درمان

آنژیوم‌های گیلاسی معمولاً بی‌ضرر هستند و به‌جز تغییر رنگ پوست، علائمی ایجاد نمی‌کنند [1]. ارائه‌دهندگان مراقبت‌های بهداشتی ممکن است آن‌ها را برای بیوپسی (برای بررسی سرطانی بودن) یا دلایل زیبایی حذف کنند. روش‌های حذف شامل موارد زیر است [1]:

الکتروکوتر: حذف بافت ناخواسته یا مضر با استفاده از جریان الکتریکی [6].
نور پالسی شدید (IPL): درمان غیرتهاجمی با استفاده از پالس‌های نوری با شدت بالا برای بهبود ضایعات پوستی [7].
لیزر درمانی: لیزرهای عروقی مانند Nd:Yag یا دیود معمولاً برای درمان آنژیوم‌های گیلاسی استفاده می‌شوند [8].
برداشتن با تیغ (Shave Excision): تکنیکی برای حذف ضایعات برجسته روی لایه بالایی پوست [9].
اکثر آنژیوم‌های گیلاسی پس از درمان به‌خوبی بهبود می‌یابند، اما برخی ممکن است تغییر رنگ پوست یا جای زخم به جا بگذارند. انتخاب روش به محل و اندازه ضایعه بستگی دارد.

پیشگیری از آنژیوم‌های گیلاسی

محدودیت‌های پیشگیری

هیچ راه تضمین‌شده‌ای برای پیشگیری از آنژیوم‌های گیلاسی وجود ندارد، زیرا بسیاری از عوامل خطر مانند ژنتیک و سن قابل‌تغییر نیستند [1]. تحقیقات نشان می‌دهد که کلوپیدوگرل، دارویی که خطر بیماری قلبی را کاهش می‌دهد، ممکن است به پیشگیری از آن‌ها کمک کند، زیرا افراد مصرف‌کننده این دارو آنژیوم‌های کمتری داشتند. بااین‌حال، مطالعات بیشتری برای تأیید این یافته‌ها لازم است [3]. در حال حاضر، تمرکز بر نظارت بر پوست توصیه می‌شود.

بیماری‌های مرتبط

شرایط مرتبط

هر کسی ممکن است دچار آنژیوم‌های گیلاسی شود، اما افراد با شرایط خاص ممکن است بیشتر در معرض خطر باشند [2]. این شرایط شامل موارد زیر است [12]:

آکرومگالی: تولید بیش از حد هورمون رشد و فاکتور رشد شبه‌انسولین 1 (IGF-1) که می‌تواند به دلیل ناهنجاری‌های لیپیدی بر مویرگ‌ها تأثیر بگذارد [10].
بیماری مزمن پیوند علیه میزبان (GVHD): واکنش منفی به پیوند که در آن سلول‌های میزبان به سلول‌های گیرنده حمله می‌کنند.
ویروس هرپس انسانی 8 (HHV8): این ویروس، که باعث سارکوم کاپوسی (نوعی سرطان) می‌شود، با افزایش آنژیوم‌های متعدد مرتبط است.
بیماری کاسلمن چندمرکزی (MCD): اختلال نادری که باعث تکثیر سریع سلول‌ها در گره‌های لنفاوی می‌شود و پروتئین‌های مرتبط ممکن است خطر آنژیوم‌های متعدد را افزایش دهند.
ویتیلیگو: بیماری‌ای که باعث از دست رفتن رنگ طبیعی پوست در نواحی خاصی می‌شود. نیتروژن موستارد موضعی، درمانی برای ویتیلیگو، خطر آنژیوم‌های متعدد را افزایش می‌دهد.
این شرایط نیاز به نظارت دقیق دارند. همچنین، ممکن است درمان‌های خاصی را ایجاب کنند.

زمان مراجعه به ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی

علائم هشداردهنده

اگر ضایعه‌ای تغییر رنگ، شکل یا اندازه دهد یا آنژیوم‌های گیلاسی شروع به خونریزی کنند، به متخصص پوست (پزشکی متخصص در بیماری‌های پوست، مو و ناخن) مراجعه کنید. آنژیوم‌های گیلاسی معمولاً خارش ندارند، بنابراین خارش ممکن است نشانه بیماری دیگری مانند اگزما، کهیر، پسوریازیس یا حتی ملانوم باشد [11,12]. اگر تغییراتی در ظاهر آنژیوم‌ها، از جمله خارش، مشاهده کردید، با متخصص پوست مشورت کنید. عوارض آنژیوم‌های گیلاسی نادر است، اما در صورت آسیب ممکن است خونریزی کنند یا تغییر ظاهر دهند [1]. این علائم نیاز به ارزیابی فوری دارند.

خلاصه

ماهیت آنژیوم‌های گیلاسی

آنژیوم‌های گیلاسی ضایعات پوستی خوش‌خیم، کوچک و قرمز یا بنفش هستند که از مویرگ‌های شکسته تشکیل شده‌اند و روی سطح پوست قابل‌مشاهده‌اند [1]. برخلاف خال‌ها، این‌ها ضایعات عروقی هستند. برخی افراد ممکن است به دلایل زیبایی یا در صورت خونریزی آن‌ها را حذف کنند. سن، ژنتیک، تغییرات هورمونی و برخی شرایط یا درمان‌ها خطر بروز آن‌ها را افزایش می‌دهند [2]. این ضایعات معمولاً بی‌ضررند اما باید تحت نظارت باشند.

نکات کلیدی

تفاوت با خال: آنژیوم‌های گیلاسی خال نیستند، بلکه ضایعات عروقی خوش‌خیم ناشی از گشاد شدن و شکستگی مویرگ‌ها هستند [1].
عوامل خطر: سن بالای 30 سال، ژنتیک، تغییرات هورمونی، سرطان، مواد شیمیایی خاص و نقص ایمنی خطر بروز را افزایش می‌دهند [2,3].
تشخیص و درمان: تشخیص بر اساس ظاهر ضایعه است، و درمان ممکن است شامل الکتروکوتر، IPL، لیزر درمانی یا برداشتن با تیغ باشد [1,6-9]. در صورت تغییر ظاهر یا خارش، بررسی برای رد ملانوم ضروری است [5,12].

واحد محتوای علمی rdiet.ir

گردآوری، ترجمه و تدوین محتوای علمی در حوزه سلامت عمومی

تمام مقالات توسط دکتر فرزاد روشن‌ضمیر بازبینی علمی می‌شوند.

اگر از رژیم‌های تکراری نتیجه نگرفته‌اید، فقط یک دوره با دکتر روشن ضمیر داشته باشید. هزینه رژیم طبق تعرفه ویزیت دکتری تخصصی در علوم پایه (PHD) پروانه‌دار در سال 1405، 357 هزارو 700 تومان می باشد.

جهت ارتباط در پیام‌رسان‌ها به شماره زیر پیام دهید

09304881654

برای دریافت آموزش‌های روزانه عضو کانال بله شوید: