اگرچه آلوئه ورا معمولاً زمانی که بهصورت موضعی استفاده میشود بیخطر محسوب میشود، کپسولها یا آب آلوئه ورا که خورده میشوند میتوانند با برخی داروها واکنش نشان دهند.
تداخل آلوئه ورا با داروها میتواند باعث کاهش دسترسی زیستی داروها و کاهش اثربخشی آنها شود یا بالعکس، پاسخ بدن به دارو را افزایش دهد و منجر به عوارض جانبی و واکنشهای منفی شود.
آلوئه ورا چیست؟
آلوئه ورا یک گیاه گوشتی است که در مناطق گرمسیری و نیمهگرمسیری رشد میکند. این گیاه در فرهنگهای باستانی، از جمله یونان، روم و چین، برای درمان مشکلات پوستی و بهبود زخمها استفاده میشد.
پالپ برگهای آلوئه ورا دارای خواص ضدباکتری و ضد میکروبی است. آلوئه ورا شامل پروتئینها، لیپیدها، اسیدهای آمینه، ویتامینها، ترکیبات معدنی و آلی کوچک، آنزیمها و کربوهیدراتهای مختلف است. به دلیل ویژگیهای بالقوه درمانی، پالپ آن بهصورت ژل شفاف برای استفاده موضعی یا لاتکس زرد برای مصرف خوراکی استفاده میشده است.
بهصورت موضعی، آلوئه ورا برای مشکلات پوستی مانند سوختگی، یخزدگی، پسوریازیس و تبخال استفاده میشود. بهعنوان مکمل غذایی یا آبمیوه، آلوئه ورا ممکن است به کاهش سوزش معده، رفع یبوست و افزایش دریافت ویتامینها و مواد معدنی کمک کند.
آب آلوئه ورا میتواند تنوعی به نوشیدنیهای شما اضافه کند، اما بسیاری از ادعاهای سلامت آن تأیید نشدهاند. آب آلوئه ورا در دوزهای معمولی عموماً بیخطر است، اما مصرف آن با برخی داروها یا مکملها میتواند نتایج ناسالمی به همراه داشته باشد.

تداخل آلوئه ورا با داروها
آب آلوئه ورا یک ملین قوی است و اغلب برای پاکسازی سیستم گوارشی یا رفع یبوست استفاده میشود. بخش خارجی برگهای آلوئه که برای تهیه آب استفاده میشود، شامل لاتکس است که حاوی آنتراکینونها است. آنتراکینونها مانند آلوئین باعث خواص ملین گیاه میشوند.
بسیاری از داروهای خوراکی ممکن است هنگام مصرف همزمان با آلوئه ورا کمتر مؤثر شوند. در برخی موارد، آلوئه ورا میتواند دسترسی زیستی دارو را کاهش دهد یا اثر آن را مسدود کند و در موارد دیگر، اثر دارو را افزایش دهد و عوارض جانبی آن را تشدید کند.
اگر قصد دارید آب آلوئه ورا بنوشید و هر یک از داروها یا مکملهای زیر را مصرف میکنید، با پزشک مشورت کنید:
- داروهای ضدانعقاد و ضد پلاکت: این داروها و مکملها باعث کاهش انعقاد خون میشوند و مصرف همزمان آلوئه ورا ممکن است خطر خونریزی را افزایش دهد.
- گلیکوزیدهای قلبی مانند دیگوکسین (Lanoxin): آلوئه ورا میتواند سطح پتاسیم را کاهش دهد و کمبود پتاسیم ممکن است عوارض دیگوکسین را افزایش دهد.
- برخی بیهوشیها مانند سِوو فلوران (Ultane): این داروها برای کاهش انعقاد خون استفاده میشوند و مصرف همزمان آلوئه ورا ممکن است باعث خونریزی بیش از حد در حین جراحی شود.
- ملینهای محرک: به دلیل اثر ملین آلوئه ورا، استفاده همزمان با سایر ملینها میتواند باعث تحریک بیش از حد روده و کمآبی شود.
- وارفارین (Coumadin, Jantoven): آلوئه ورا میتواند باعث اسهال شود و اثرات وارفارین را افزایش دهد و خطر خونریزی را بالا ببرد.
- مدرها (قرصهای ادرارآور): مصرف آلوئه ورا در کنار مدرها میتواند سطح پتاسیم را بیش از حد کاهش دهد و باعث کمبود آن شود.
علاوه بر تداخل با داروها، استفاده از محصولات آلوئه ورا باید در افراد حساس به گیاهان خانواده لیلیاسه (سیر، پیاز و لاله) اجتناب شود.
عوارض جانبی ممکن آب آلوئه ورا
آب آلوئه ورا تهیه شده از لاتکس یا عصاره برگ کامل ممکن است در دوزهای بالا ناایمن باشد، زیرا مصرف زیاد برای چند روز میتواند باعث نارسایی حاد کلیه شود و حتی کشنده باشد.
اگر برای اولین بار قصد مصرف دارید، با دوزهای کم (چند اونس) شروع کنید تا واکنش بدن خود را بررسی کنید و بهتدریج میزان مصرف را افزایش دهید، اما بیش از یک فنجان در روز ننوشید.
بسیاری از افراد هنگام استفاده از آلوئه ورا بهعنوان ملین، عوارضی مانند اسهال و درد شکم تجربه میکنند. استفاده طولانیمدت از ملینهای خوراکی ممکن است باعث کمآبی و اختلال تعادل الکترولیتی شود. الکترولیتها شامل کلسیم، کلرید، پتاسیم، منیزیم و سدیم هستند که بسیاری از عملکردهای بدن را تنظیم میکنند.
اختلال تعادل الکترولیتی میتواند باعث ضعف، گیجی، ریتم غیرطبیعی قلب و تشنج شود. سطح خطرناک کم پتاسیم میتواند منجر به خستگی، ضعف عضلانی و ضربان قلب نامنظم شود.
برای جلوگیری از عوارض ناخواسته و اختلالات الکترولیتی، از مصرف طولانیمدت آب آلوئه ورا یا هر ملین دیگر بدون دستور پزشک خودداری کنید.
آردایت برای اطمینان از صحت محتوای خود، که در سیاست ویراستاری ما ذکر شده است، از دستورالعملهای سختگیرانهای در زمینه منبعیابی پیروی میکند . ما فقط از منابع معتبر، از جمله مطالعات بررسیشده توسط همتایان، متخصصان پزشکی دارای مجوز، بیماران با تجربه عملی و اطلاعات از مؤسسات برتر، استفاده میکنیم.
