داروهای آگونیست گیرنده پپتید شبه گلوکاگون-۱ (GLP-1)، مانند اوزمپیک (Ozempic) و وگووی (Wegovy)، در سالهای اخیر برای درمان دیابت نوع ۲ و کمک به کاهش وزن با محبوبیت فوقالعادهای مواجه شدهاند¹. با این حال، مطالعات نشان میدهند که این داروها برای همه افراد، به ویژه در زمینه کاهش وزن، به طور یکسان مؤثر نیستند. تحقیقات اخیر نشان میدهد نوع جدیدی از دارو به نام الورالینتاید (eloralintide)، که هورمون متفاوتی به نام آمیلین را هدف قرار میدهد، به افراد کمک کرده است تا کاهش وزن قابل توجهی داشته باشند².
بر اساس گزارش فدراسیون جهانی چاقی، تا سال ۲۰۲۴، حدود ۳ میلیارد نفر در سراسر جهان دچار اضافهوزن یا چاقی بودند. برای کمک به مبارزه با چاقی، مصرف داروهای کاهش وزن در سالهای اخیر به شدت افزایش یافته است و نظرسنجیها نشان میدهد حدود یک نفر از هر هشت بزرگسال، داروهای آگونیست گیرنده GLP-1 را مصرف کردهاند.
نیاز به هدفگیری مسیرهای بیولوژیکی متفاوت
با وجود محبوبیت داروهای GLP-1، همه افرادی که آنها را مصرف میکنند، وزن کم نمیکنند و مطالعات پیشین نشان میدهند که تا ۱۷٪ از مصرفکنندگان این داروها ممکن است به آن پاسخ ندهند. دکتر لیانا ک. بیلینگز، متخصص برجسته تحقیقات بالینی در دیابت، اشاره میکند که چاقی یک بیماری مزمن پزشکی بسیار پیچیده است³. از آنجا که افراد پاسخهای متفاوتی به داروهای چاقی نشان میدهند، برخی ممکن است کاهش وزن محدودی داشته باشند یا درمانهای فعلی مبتنی بر اینکرتین را تحمل نکنند.
دکتر بیلینگز که نویسنده اصلی یک کارآزمایی بالینی فاز ۲ است، بر اهمیت توسعه درمانهای جدیدی که مسیرهای بیولوژیکی متفاوتی را هدف قرار میدهند، تأکید میکند⁴. گسترش «جعبه ابزار درمانی» به پزشکان این امکان را میدهد که درمان را برای هر فرد تنظیم کنند و اطمینان حاصل شود که هر شخص مؤثرترین و قابل تحملترین گزینه را برای مدیریت طولانیمدت وزن در اختیار دارد.

تمرکز بر هورمون آمیلین
الورالینتاید نام داروی جدیدی است که توسط شرکت ایلی لیلی تولید شده و تمرکز اصلی این کارآزمایی بالینی بر روی آن بوده است. این دارو مانند داروهای GLP-1 موجود در بازار، به صورت تزریق زیرپوستی و با هدف مصرف هفتهای یک بار ساخته شده است. دکتر بیلینگز توضیح میدهد که آمیلین هورمونی است که هنگام خوردن غذا از سلولهای لوزالمعده ترشح میشود⁵.
الورالینتاید به عنوان یک آگونیست انتخابی آمیلین عمل میکند و مکانیسم عملکرد آن مشابه آمیلین است. این دارو با تأثیرگذاری بر مغز، اشتها را تنظیم میکند، تخلیه معده را کُند میسازد و به بهبود متابولیسم کمک مینماید⁶. به این ترتیب، میتواند یک درمان مؤثر برای مبارزه با چاقی باشد.
این کارآزمایی بالینی فاز ۲ شامل ۲۶۳ فرد بزرگسال بود که دارای چاقی یا اضافهوزن و حداقل یک عارضه جانبی مرتبط با چاقی بودند، اما دیابت نوع ۲ نداشتند⁷. به شرکتکنندگان دوزهای متفاوتی از الورالینتاید یا یک دارونما (Placebo) داده شد.
الورالینتاید میتواند تا ۲۰٪ وزن را کاهش دهد
پس از ۴۸ هفته، محققان دریافتند که تمام شرکتکنندگانی که الورالینتاید دریافت کرده بودند، به طور متوسط کاهش وزن بین ۹٪ تا ۲۰٪ را تجربه کردند⁸. این در حالی است که گروه دارونما تنها ۰/۴٪ کاهش وزن داشت. دکتر بیلینگز بیان میکند که کاهش وزن مشاهده شده در این مطالعه، از نظر بالینی تأثیرگذار و قابل توجه است.
این میزان کاهش وزن در تنها ۴۸ هفته، میتواند منجر به بهبود یا رفع شرایط دیگری مانند فشار خون بالا، چربی خون بالا، آرتروز و آپنه خواب شود⁹. او همچنین اشاره کرد که در طول مطالعه هیچ کفی (Plateau) یا توقفی در کاهش وزن مشاهده نشد و انتظار میرود که کاهش وزن در صورت ادامه مطالعه برای مدت طولانیتر، ادامه یابد. علاوه بر این، تا ۹۰٪ از شرکتکنندگان تحت درمان با الورالینتاید حداقل یک رده در طبقهبندی شاخص توده بدنی بهبود یافتند.
بهبود عوامل خطر قلبی متابولیک
دانشمندان همچنین مشاهده کردند که مصرف الورالینتاید با بهبود عوامل خطر قلبی متابولیک همراه است. این عوامل شامل دور کمر، فشار خون، مدیریت قند خون، پروفایلهای لیپیدی و نشانگرهای التهابی در بدن هستند¹⁰. دکتر بیلینگز بیان کرد که چاقی یک عامل خطر برای طیف گستردهای از بیماریها، از جمله بیماریهای قلبی عروقی است. یک درمان مؤثر که نه تنها چاقی را برطرف کند، بلکه فشار خون، کنترل قند خون، چربیهای خون و التهاب را نیز بهبود بخشد، به طور بالقوه میتواند خطر ابتلا به بیماریهای قلبی عروقی را کاهش دهد¹¹.
او افزود: «گامهای بعدی شامل راهاندازی کارآزماییهای بالینی فاز ۳ است که الورالینتاید را در گروه بزرگتر و متنوعتری از شرکتکنندگان بررسی خواهند کرد.» این کارآزماییها برای ارائه دادههای نهایی جهت بررسی و تأیید مقررات، حیاتی هستند و ایمنی و اثربخشی طولانیمدت دارو را ارزیابی میکنند.
آیا این دارو به شخصیسازی درمان چاقی کمک میکند؟
دکتر جفری کرافت، متخصص جراحی چاقی، در خصوص این مطالعه، خوشبینی محتاطانهای ابراز کرد. او توضیح داد که نتایج کاهش وزن گزارش شده، با نتایج داروهای آگونیست GLP-1 فعلی تقریباً برابر است و میتواند نشاندهنده گام مهمی در توسعه دارویی باشد¹². کرافت اشاره کرد که تجربه او در این زمینه، لزوم ارزیابی یافتههای اولیه با دیدی عملگرایانه را آموزش داده است، زیرا فاصله زیادی از یک مطالعه اولیه امیدوارکننده تا تبدیل شدن به یک درمان مورد اعتماد و پرکاربرد وجود دارد.
به گفته او، مهمترین سؤالات همواره در مورد پایداری نتایج و ایمنی طولانیمدت دارو است و نیاز به بررسی وضعیت بیماران در طول چند سال وجود دارد. دکتر کرافت بیان کرد که وجود داروهایی مانند الورالینتاید که از طریق مکانیسم متفاوتی عمل میکنند، یک جایگزین حیاتی ارائه میدهد و توانایی ما برای شخصیسازی درمان را افزایش میدهد¹³. داشتن مجموعه گستردهتری از داروها با مکانیسمهای عمل متفاوت، به معنای جایگزینی گزینههای موجود نیست، بلکه گسترش گزینهها برای کمک به بیماران بیشتری است.
لزوم ارائه گزینههای درمانی متنوع
دکتر میر علی، مدیر پزشکی مرکز جراحی کاهش وزن، نیز از دیدن مطالعهای که گیرندهای متفاوت از GLP-1 را هدف قرار میدهد و میتواند به کاهش وزن کمک کند، ابراز هیجان کرد. او توضیح داد که گرسنگی، سیری و مدیریت وزن توسط تعدادی از هورمونهای مختلف در بدن کنترل میشود¹⁴. هر چه بیشتر درباره راههای جدید کمک به مردم برای مدیریت وزن بیاموزیم، بهتر است.
گاهی اوقات افراد به یک هورمون نسبت به دیگری پاسخ بهتری میدهند و داشتن گزینههای متنوع، تعداد انتخابهای درمانی را افزایش میدهد. دکتر علی در پایان افزود که گام بعدی، مقایسه اثربخشی این داروی جدید با داروهای موجود در بازار و مقایسه هزینه آنها خواهد بود¹⁵. از آنجایی که این داروها اغلب بسیار گران هستند و تحت پوشش بیمه قرار نمیگیرند، گزینههای مقرونبهصرفهتر میتواند برای افراد بیشتری مفید باشد.
