درمان کیست میکسوئید و علل ایجاد این برآمدگی‌ها

کیست‌های میکسوئید برآمدگی‌های کوچک و خوش‌خیم (بی‌ضرر) هستند که معمولاً روی انگشتان دست یا پا ایجاد می‌شوند و بیشتر در زنان و افراد بین 50 تا 70 سال دیده می‌شوند. علت دقیق آن‌ها ناشناخته است، اما اغلب همراه با استئوآرتریت (آرتروز مفصلی) بروز می‌کنند.
درمان‌های مختلفی برای این کیست‌ها وجود دارد و جراحی نرخ موفقیت بالایی دارد، هرچند امکان عود مجدد آن‌ها وجود دارد. هرگز سعی نکنید یک کیست میکسوئید را خودتان تخلیه کنید. اگر کیست دردناک، قرمز یا ملتهب شد، حتماً به پزشک اطلاع دهید زیرا ممکن است نیاز به درمان داشته باشد.

کیست میکسوئید معمولاً نزدیک بستر ناخن و در انتهای انگشت یا انگشت پا ایجاد می‌شود و اغلب در افرادی که به استئوآرتریت مبتلا هستند دیده می‌شود. این کیست‌ها خوش‌خیم و معمولاً بدون درد هستند (کیسه‌های پر از مایع) و اغلب خودبه‌خود برطرف می‌شوند. با این حال، عوارضی مانند از دست دادن ناخن ممکن است رخ دهد، بنابراین مشورت با پزشک و خودداری از تخلیه‌ی خانگی اهمیت دارد.

چه کسانی دچار کیست میکسوئید می‌شوند؟

کیست یک برآمدگی خوش‌خیم و پر از مایع است. بیشتر کیست‌ها بدون درد و بی‌ضرر هستند. کیست‌های میکسوئید گاهی با نام‌های دیگری همچون کیست میکسوئید دیجیتال، کیست موکوسی، کیست موکوسی کاذب یا موکوس دیجیتال شناخته می‌شوند.

پژوهشگران دقیقاً نمی‌دانند چه عاملی باعث تشکیل این کیست‌ها می‌شود. آن‌ها زمانی رخ می‌دهند که بافت همبند در انگشت آسیب‌دیده ضعیف شود و به ایجاد فیبروبلاست منجر گردد. با این حال، کیست‌های میکسوئید «کاذب» در نظر گرفته می‌شوند چون بافت پوششی اپیتلیال (لایه محافظ پوست) ندارند.

🍏

اگر به دنبال رژیم متناسب با شرایط خودتان هستید...

اطلاعات این مقاله جنبه آموزشی دارد؛ اما برنامه غذایی هر فرد بهتر است متناسب با شرایط، هدف و نیازهای خودش تنظیم شود.

آشنایی با رژیم تخصصی دکتر روشن‌ضمیر ←

هر کسی ممکن است دچار کیست میکسوئید شود، اما این عارضه در بزرگسالان میانسال به بالا شایع‌تر بوده و در زنان بیشتر دیده می‌شود. عواملی که می‌توانند باعث ایجاد کیست شوند شامل موارد زیر است:

استئوآرتریت: بروز کیست در کنار استئوآرتریت (نوعی آرتروز ناشی از ساییدگی مفصل) غیرمعمول نیست. این نوع کیست شبیه به گانگلیون بوده و با یک پایه باریک به مفصل متصل است.
آسیب یا تروما: ضربه به انگشت یا انگشت پا می‌تواند منجر به تشکیل کیست میکسوئید شود. هرچند نادر است، اما حرکات تکراری انگشت (به‌ویژه در مشاغل خاص) نیز می‌تواند عامل باشد.
موکینوز کانونی: نوعی دیگر از کیست میکسوئید است که با رسوب غیرطبیعی موکوس در پوست مشخص می‌شود و به صورت یک برآمدگی منفرد و بدون علامت ظاهر می‌شود.

یک توده‌ی منفرد معمولاً با بیماری مزمن مرتبط نیست، اما وجود چندین کیست می‌تواند با شرایطی همچون اسکلرومیکزدما (اختلال شدید و نادر پوستی)، لوپوس (بیماری ایمنی که پوست و مفاصل را درگیر می‌کند) و بیماری تیروئید ارتباط داشته باشد.

درمان کیست میکسوئید و علل ایجاد این برآمدگی‌ها rdiet.ir

F.J. Jimenez / Getty Images

علائم کیست میکسوئید

کیست‌های میکسوئید معمولاً همرنگ پوست هستند، هرچند ممکن است شفاف یا متمایل به آبی-قرمز باشند. این کیست ممکن است:

حدود ۱ سانتی‌متر یا کوچک‌تر باشد
شکل گرد یا بیضی داشته باشد
در بالای مفصل انگشت یا انگشت پا آغاز شود
به سمت بستر ناخن گسترش یافته و باعث ایجاد فرورفتگی یا شیار در طول ناخن شود
مایع چسبناک، شفاف، زرد کاهی یا گاهی آغشته به خون نشت کند

کیست‌های میکسوئید به‌آرامی زیر پوست رشد می‌کنند و با یک پایه باریک به مفصل متصل هستند. اغلب افراد تنها یک کیست دارند، اما افراد مبتلا به استئوآرتریت ممکن است چندین کیست در انگشتان مختلف تجربه کنند.

Reproduced with permission from © DermNet dermnetnz.org 2023

چرا و کجا کیست میکسوئید ایجاد می‌شود

محل‌های شایع ایجاد کیست میکسوئید شامل انگشتان دست و پا، به‌ویژه شست دست و شست پا است. این کیست‌ها:

بیشتر روی انگشتان دست نسبت به انگشتان پا دیده می‌شوند، اما امکان بروز در هر دو وجود دارد
می‌توانند در دهان نیز ایجاد شوند؛ کیست‌های موکوسی دهانی اغلب روی لب‌ها یا سقف دهان ظاهر می‌شوند
ممکن است در اثر تولید بیش از حد موکین و تشکیل فیبروبلاست در بافت همبند ایجاد شوند. مفاصل نزدیک به ناخن معمولاً بیشتر درگیر می‌شوند
می‌توانند در بافت سینوویال مفصل انگشت یا انگشت پا شکل بگیرند. این حالت اغلب با تخریب مفصل یا استئوآرتریت همراه است و ممکن است خار استخوانی هم وجود داشته باشد

بافت سینوویال لایه‌ی تخصصی بافت همبند است که سطح داخلی مفاصل سینوویال و غلاف تاندون‌ها را می‌پوشاند. کیست زیر پوست رشد کرده و با یک پایه باریک به مفصل متصل می‌شود.

یک کیست میکسوئید ممکن است در طول چند هفته یا چند سال شکل بگیرد. یک مرور مطالعاتی در سال 2017 نشان داد میانگین زمانی که افراد از شروع علائم تا مراجعه برای درمان صرف می‌کنند حدود 13 ماه است.

عوارض کیست میکسوئید

گرچه نادر است، اما زخم پوستی (اولسر) یا عفونت می‌تواند رخ دهد. این دو از عوارض شناخته می‌شوند.

سایر عوارض احتمالی شامل:

از دست دادن ناخن
پارگی کیست
تغییرات ساختاری در بافت نرم اطراف
آسیب به تاندون، مفصل یا استخوان
التهاب بافت استخوانی (استئومیلیت)

درد ناشی از کیست میکسوئید

کیست‌های میکسوئید به‌ندرت باعث درد یا علائم دیگر می‌شوند، با این حال:

ممکن است در اثر ضربه‌ی خفیف (مثل برخورد یک جسم به انگشت) حساسیت ایجاد شود.
درد ناشی از آرتریت زمینه‌ای می‌تواند انگشت یا انگشت پا را تحت تأثیر قرار دهد.
کیست گاهی ممکن است بزرگ‌تر شود و در صورت رشد زیاد یا عود مجدد، تغییر شکل مفصل و درد بیشتر ایجاد کند.
نشانه‌های عفونت می‌تواند شامل درد و التهاب باشد. در این صورت، پزشک باید کیست را بررسی کند و ممکن است نیاز به آنتی‌بیوتیک باشد.

مراقبت خانگی برای کیست میکسوئید

اگر کیست میکسوئید دردناک نیست یا علائم عفونت ندارد، می‌توانید در خانه با روش‌های ساده از آن مراقبت کنید، از جمله:

خیساندن روزانه انگشت یا انگشت پا در آب گرم. استفاده از گرمای موضعی روی کیست نیز می‌تواند مفید باشد.
ماساژ دادن یا اعمال فشار محکم روزانه روی کیست می‌تواند اندازه آن را کاهش دهد و به حل شدن خودبه‌خود کمک کند. پژوهش‌ها نشان داده‌اند که فشرده‌سازی حدود 39٪ احتمال بهبود کیست را دارد.
استروئیدهای موضعی ممکن است طول عمر کیست را کاهش دهند، اما شواهد کافی برای تأیید اثربخشی یا ایمنی این روش وجود ندارد.
کرم‌های درمان زگیل (حاوی نیترات نقره خفیف) که بدون نسخه در داروخانه‌ها یافت می‌شوند نیز می‌توانند به درمان کمک کنند. قبل از استفاده با پزشک خود مشورت کنید تا از ایمنی آن مطمئن شوید.

هرگز کیست را خودتان تخلیه نکنید

هیچ‌گاه سعی نکنید کیست را در خانه تخلیه کنید. این کار باید فقط توسط پزشک و در محیط استریل انجام شود تا از عفونت یا سایر عوارض جلوگیری گردد.

درمان‌های غیرجراحی کیست میکسوئید

برخی از کیست‌های میکسوئید بدون درمان پزشکی از بین می‌روند، اما بسیاری نیاز به مداخله دارند. گزینه‌های غیرجراحی عبارتند از:

کرایوتراپی (سرمادرمانی): منجمد و سپس ذوب کردن کیست با نیتروژن مایع برای کاهش اندازه و جلوگیری از تجمع مایع.
آسپیراسیون با سوزن: تخلیه مایع با سوراخ کردن کیست. ممکن است چندین بار تخلیه لازم باشد تا کیست کاملاً از بین برود.
تزریق استروئید یا اسکلروزانت: تزریق داروهایی برای کاهش مایع و کمک به بهبود ناحیه مبتلا.
انعقاد با اشعه مادون قرمز: تولید حرارت برای از بین بردن کیست، هرچند ممکن است باعث ایجاد اسکار شود.
درمان با لیزر دی‌اکسید کربن: استفاده از انرژی لیزر برای سوراخ کردن و تبخیر محتویات کیست.
کوتر (سوزاندن): پس از تخلیه، پزشک ممکن است از نیترات نقره در فضای کیست استفاده کند و پس از چند روز باقی‌مانده‌های آن را بردارد.

با هر یک از این روش‌های غیرجراحی، امکان عود مجدد کیست وجود دارد.

چه زمانی به جراحی فکر کنیم

جراحی برای برداشتن کیست میکسوئید تا 98٪ موفقیت دارد. این جراحی معمولاً شامل برداشتن پایه‌ای است که کیست را تغذیه می‌کند یا هرگونه خار استخوانی مرتبط.

برداشتن کامل کیست همراه با بستن محل با یک فلپ پوستی می‌تواند از عود جلوگیری کند. اندازه فلپ به اندازه کیست بستگی دارد. پس از جراحی، پانسمان فشاری روی ناحیه اعمال می‌شود و ممکن است نیاز به آتل برای محافظت از مفصل داشته باشید.

با پزشک درباره مناسب بودن جراحی مشورت کنید. خطر بروز عوارض پس از جراحی دست بسیار پایین است، اما سندرم درد منطقه‌ای پیچیده می‌تواند بعد از هر نوع جراحی دست رخ دهد.

عود کیست میکسوئید

گاهی کیست به‌طور خودبه‌خود پاره می‌شود و مایع آن وارد بافت اطراف می‌گردد. معمولاً کیست طی چند هفته دوباره ظاهر می‌شود. بر اساس یک مرور سیستماتیک در سال 2017 در مجله بین‌المللی درماتولوژی، نرخ بهبودی کامل تمام درمان‌های غیرجراحی در مجموع 83٪ گزارش شده است. مطالعات نشان می‌دهد درمان جراحی نرخ موفقیت بالاتری دارد.

واحد محتوای علمی rdiet.ir

گردآوری، ترجمه و تدوین محتوای علمی در حوزه سلامت عمومی

تمام مقالات توسط دکتر فرزاد روشن‌ضمیر بازبینی علمی می‌شوند.

اگر از رژیم‌های تکراری نتیجه نگرفته‌اید، فقط یک دوره با دکتر روشن ضمیر داشته باشید. هزینه رژیم طبق تعرفه ویزیت دکتری تخصصی در علوم پایه (PHD) پروانه‌دار در سال 1405، 357 هزارو 700 تومان می باشد.

جهت ارتباط در پیام‌رسان‌ها به شماره زیر پیام دهید

09304881654

برای دریافت آموزش‌های روزانه عضو کانال بله شوید: