چرا برخی افراد دچار کهیر مزمن یا کهیر خودبه‌خودی مزمن می‌شوند؟

کهیر خودبه‌خودی مزمن یک بیماری پوستی است که باعث بروز برجستگی‌های خارش‌دار و تورم‌های پوستی می‌شود و بیش از شش هفته ادامه دارد.
برخلاف کهیرهای معمول، در این نوع کهیر معمولاً عامل محرک مشخصی مانند غذا، دارو یا تماس با ماده حساسیت‌زا شناسایی نمی‌شود.

بر اساس برآورد متخصصان، حدود نیمی از موارد این بیماری به بیش‌فعالی سیستم ایمنی مرتبط است. اگرچه پیشگیری قطعی از آن امکان‌پذیر نیست، اما درمان دارویی و اصلاح سبک زندگی می‌تواند علائم را تا حد زیادی کنترل کند.

کهیر خودبه‌خودی مزمن چیست؟

در این بیماری، ضایعاتی برجسته، قرمز یا صورتی‌رنگ روی پوست ظاهر می‌شوند که اغلب با خارش شدید همراه هستند.
در پوست‌های تیره‌تر، این ضایعات ممکن است به رنگ قهوه‌ای روشن یا تیره دیده شوند.

هر ضایعه معمولاً طی ۲۴ ساعت محو می‌شود، اما ضایعات جدید اغلب در نواحی دیگر بدن ظاهر می‌شوند و این چرخه می‌تواند هفته‌ها یا حتی ماه‌ها ادامه داشته باشد.

علت‌های احتمالی کهیر خودبه‌خودی مزمن

در کهیرهای معمولی، علت اغلب یک واکنش آلرژیک است و علائم ظرف چند ساعت یا چند روز برطرف می‌شوند.
اما در نوع مزمن، علت اغلب نامشخص است و پژوهش‌ها نشان می‌دهد که اختلال در عملکرد سیستم ایمنی نقش کلیدی دارد.

نقش سیستم ایمنی

در بیش از نیمی از بیماران، سلول‌هایی به نام ماست‌سل‌ها بدون دلیل مشخص فعال می‌شوند.
این سلول‌ها که در زیر پوست قرار دارند، با آزاد کردن هیستامین و مواد شیمیایی دیگر باعث نشت رگ‌های خونی و ایجاد کهیر می‌شوند.

دانشمندان هنوز به‌طور دقیق نمی‌دانند چرا سیستم ایمنی برخی افراد بیش‌فعال می‌شود، اما زمینه ژنتیکی می‌تواند خطر ابتلا را افزایش دهد.

عوامل دیگری که ممکن است دخیل باشند

عوامل زیر در برخی بیماران با بروز کهیر خودبه‌خودی مزمن ارتباط داشته‌اند:

• عفونت‌ها: مانند عفونت‌های دستگاه گوارش، برخی عفونت‌های باکتریایی و هپاتیت
• بیماری‌های خودایمنی همراه: این نوع کهیر گاهی می‌تواند نشانه اولیه بیماری‌های خودایمنی باشد
• محرک‌های محیطی: استرس، تغییرات هورمونی، مصرف برخی مسکن‌ها، فشار فیزیکی، آب، سرما یا گرما، ورزش، لرزش و نور خورشید

افراد مبتلا به این بیماری همچنین بیشتر مستعد ابتلا به تب یونجه، آسم یا اگزما هستند، اگرچه این بیماری‌ها علت مستقیم کهیر محسوب نمی‌شوند.

کهیر خودبه‌خودی مزمن چه علائمی دارد؟

افراد مبتلا ممکن است یک یا چند مورد از علائم زیر را تجربه کنند:

• خارش خفیف تا شدید
• سوزش یا احساس گزگز در ناحیه درگیر
• برجستگی‌هایی که با فشار دادن، رنگ‌پریده یا سفید می‌شوند
• کاهش کیفیت زندگی، از جمله اختلال خواب، مشکلات روحی یا کاهش تمرکز

حدود چهار نفر از هر ده بیمار دچار تورم عمقی زیر پوست می‌شوند که به آن آنژیوادم گفته می‌شود.
این تورم معمولاً در لب‌ها، اطراف چشم‌ها و گاهی دست‌ها، پاها یا اندام تناسلی دیده می‌شود و می‌تواند با درد یا بی‌حسی همراه باشد.

آیا می‌توان از کهیر خودبه‌خودی مزمن پیشگیری کرد؟

به دلیل ناشناخته بودن علت اصلی بیماری، پیشگیری کامل معمولاً امکان‌پذیر نیست.
با این حال، بسیاری از بیماران می‌توانند با شناسایی و پرهیز از محرک‌های شخصی، شدت حملات را کاهش دهند.

نوشتن دفترچه علائم روزانه می‌تواند کمک کند تا عواملی مانند استرس یا گرما که باعث تشدید کهیر می‌شوند، شناسایی شوند.

راهکارهای رایج برای کاهش شعله‌ور شدن علائم

• پرهیز از مصرف برخی مسکن‌ها مانند آسپرین یا ایبوپروفن
• خودداری از پوشیدن لباس‌های تنگ یا ایجاد فشار مداوم روی پوست
• مدیریت استرس با روش‌هایی مانند تمرین ذهن‌آگاهی، یوگا یا نوشتن

روش‌های درمان کهیر خودبه‌خودی مزمن

در بسیاری از افراد، این بیماری به‌مرور خودبه‌خود برطرف می‌شود.
حدود نیمی از بیماران طی شش ماه بهبود می‌یابند، اما در برخی موارد بیماری مدت طولانی‌تری ادامه دارد.

هدف اصلی درمان، کنترل علائم و بهبود کیفیت زندگی است و درمان معمولاً مرحله‌به‌مرحله پیش می‌رود.

گزینه‌های درمانی رایج

• آنتی‌هیستامین‌های نسل جدید: اولین انتخاب درمانی هستند و معمولاً به‌صورت روزانه مصرف می‌شوند
• دوز بالاتر آنتی‌هیستامین‌ها: در صورت پاسخ ناکافی، پزشک ممکن است دوز دارو را افزایش دهد
• اومالیزوماب: داروی تزریقی که سیستم ایمنی را هدف قرار می‌دهد و در بسیاری از بیماران مؤثر است
• سیکلوسپورین: در موارد مقاوم به درمان استفاده می‌شود، اما می‌تواند عوارضی مانند افزایش فشار خون یا مشکلات کلیوی ایجاد کند

اقدامات بعدی

اگر کهیر شما مداوم است و بیش از چند هفته ادامه دارد، مراجعه به پزشک ضروری است.
متخصص پوست، آلرژی یا ایمنی‌شناسی می‌تواند با انجام آزمایش‌های لازم، بیماری‌های زمینه‌ای را بررسی و درمان مناسب را آغاز کند.

به گفته کیسی گالاگر، تشخیص به‌موقع و پیگیری درمان می‌تواند از طولانی شدن بیماری و افت کیفیت زندگی جلوگیری کند.

جمع‌بندی

کهیر خودبه‌خودی مزمن اغلب به دلیل بیش‌فعالی سیستم ایمنی ایجاد می‌شود و علت مشخصی ندارد.
اگرچه پیشگیری قطعی از آن ممکن نیست، اما با درمان مناسب و اصلاح سبک زندگی می‌توان علائم را به‌طور مؤثر کنترل کرد و زندگی عادی‌تری داشت.