گوش شناگر (اوتیت خارجی): مراقبت‌های خودیاری و درمان

برای بهبود گوش شناگر، گوش را خشک نگه دارید و از قرار دادن اشیاء در آن خودداری کنید.

برای تسکین درد و کاهش التهاب، می‌توان از کمپرس گرم روی گوش استفاده کرد.

مراقبت خودیاری برای اوتیت خارجی (گوش شناگر) می‌تواند برای درمان علائم خفیف ناشی از التهاب و عفونت پوست پوشاننده کانال گوش استفاده شود. این کانال از گوش خارجی به پرده گوش امتداد دارد.

🍏

اگر به دنبال رژیم متناسب با شرایط خودتان هستید...

اطلاعات این مقاله جنبه آموزشی دارد؛ اما برنامه غذایی هر فرد بهتر است متناسب با شرایط، هدف و نیازهای خودش تنظیم شود.

آشنایی با رژیم تخصصی دکتر روشن‌ضمیر ←

ناراحتی جزئی و خارش معمولاً توسط باکتری‌ها ایجاد می‌شود و اغلب پس از تماس با آب رخ می‌دهد. در این موارد، اقدامات خودیاری ممکن است شامل خشک نگه داشتن گوش‌ها، اجتناب از وارد کردن اشیاء به کانال گوش، استفاده از قطره‌های گوش بدون نسخه یا تهیه مخلوطی از سرکه و پراکسید هیدروژن به نسبت مساوی باشد.

درمان در خانه

برخی درمان‌های خانگی می‌توانند برای گوش شناگر تسکین ایجاد کنند، اما این روش‌ها ممکن است نسبت به استفاده از آنتی‌بیوتیک نتایج سریع ندهند. در مورد مراقبت خودیاری از اوتیت خارجی با ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی خود مشورت کنید، به‌خصوص اگر نگران آسیب به پرده گوش هستید.

درمان‌های خودیاری شامل موارد زیر است:

خشک نگه داشتن گوش: از قرار گرفتن گوش آسیب‌دیده در معرض آب در طول فرایند بهبود خودداری کنید. هنگام شنا از کلاه دوش یا گوش‌بند استفاده کنید تا از ورود رطوبت به کانال گوش جلوگیری شود.
کمپرس گرم: یک پارچه گرم و مرطوب را به مدت ۱۰ تا ۱۵ دقیقه روی گوش قرار دهید تا درد کاهش یابد و التهاب کم شود.
مسکن‌های بدون نسخه: تایلنول (استامینوفن) یا ادویل و موترین (ایبوپروفن) می‌توانند در مدیریت علائم گوش شناگر کمک کنند.
قطره‌های گوش بدون نسخه: برخی به طور خاص برای گوش شناگر طراحی شده‌اند. برخی دیگر حاوی مواد هومئوپاتیک مانند بلاودونا هستند و توسط سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) از نظر ایمنی و اثربخشی ارزیابی نشده‌اند.
قطره روغن سیر: سیر حاوی ترکیباتی مانند آلیسین و S-آلیل سیستئین (SAC) است که دارای خواص ضدباکتری و ضدقارچ طبیعی هستند.
سرکه و پراکسید هیدروژن: مخلوط متعادل سرکه و پراکسید هیدروژن به نسبت مساوی ممکن است به پاکسازی باکتری‌ها از کانال گوش کمک کند و تسکین ایجاد کند. از این روش نباید در صورت داشتن لوله گوش یا سوراخی در پرده گوش استفاده کرد.

مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری‌ها (CDC) چند نکته خودیاری دیگر برای درمان گوش شناگر توصیه می‌کند، حتی اگر نیاز به استفاده از آنتی‌بیوتیک داشته باشید: نوشیدن مایعات فراوان، استراحت کافی و اجتناب از استفاده از گوش‌پاک‌کن یا دیگر اشیاء در گوش.

گوش شناگر (اوتیت خارجی): مراقبت‌های خودیاری و درمان

chameleonseye / Getty Images

ساخت قطره گوش خانگی

برای گوش شناگر می‌توان از محلولی خانگی تهیه کرد که شامل مقادیر مساوی الکل مالشی و سرکه است. همچنین می‌توان از پراکسید هیدروژن و سرکه استفاده کرد.

مدت زمان ماندن قطره‌ها در گوش ممکن است بسته به نوع قطره متفاوت باشد. با این حال، راهنمای عمومی شامل مراحل زیر است:

اطمینان از پاک و خشک بودن کانال گوش.
دراز کشیدن به‌گونه‌ای که گوش آسیب‌دیده به سمت بالا باشد.
ریختن تعداد قطره‌های تجویز شده در کانال گوش.
مراقبت از این‌که نوک قطره‌چکان با گوش، انگشتان یا هر سطح دیگری تماس نداشته باشد.
ادامه دراز کشیدن به مدت تقریبی پنج دقیقه با گوش آسیب‌دیده به سمت بالا.

برای افرادی که عفونت مکرر دارند، می‌توان چند قطره از محلول خانگی را به‌طور مداوم در هر گوش استفاده کرد.

آنتی‌بیوتیک‌های تجویزی برای گوش شناگر

گوش شناگر معمولاً با آنتی‌بیوتیک درمان می‌شود، به صورت قطره گوش یا قرص خوراکی. نوع آنتی‌بیوتیک بسته به وضعیت خاص و شدت عفونت متفاوت است. در مورد مراقبت خودیاری و نیاز به درمان با آنتی‌بیوتیک با ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی مشورت کنید.

پیشگیری

مدیریت عفونت‌های مکرر گوش شناگر می‌تواند دردناک و خسته‌کننده باشد. برای محافظت از گوش‌ها در برابر آسیب بیشتر، مراحل زیر را در نظر بگیرید:

از خاراندن گوش یا وارد کردن گوش‌پاک‌کن یا اشیاء دیگر خودداری کنید.
گوش‌ها را تمیز و خشک نگه دارید و از ورود آب به داخل آن‌ها هنگام دوش گرفتن، شستشوی مو یا حمام جلوگیری کنید.
پس از خیس شدن، گوش‌ها را کاملاً خشک کنید.
از شنا در آب آلوده اجتناب کنید.
هنگام شنا از گوش‌بند استفاده کنید.

برای پیشگیری بیشتر، مخلوط سرکه و الکل به نسبت مساوی می‌تواند از رشد باکتری‌ها جلوگیری کند. ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی ممکن است قطره‌های گوش حاوی اسید استیک نیز توصیه کند.

زمان مراجعه به پزشک

ضروری است که با ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی تماس بگیرید اگر:

تب ۳۹ درجه سانتی‌گراد یا بالاتر
کاهش شنوایی
ترشح از گوش‌ها
تشدید یا ادامه علائم با وجود درمان
بروز علائم جدید مانند تب یا درد و قرمزی پشت گوش

برخی ارائه‌دهندگان مراقبت‌های بهداشتی از رویکرد «انتظار و مشاهده» استفاده می‌کنند، به این معنی که توصیه می‌کنند دو تا سه روز صبر کنید تا سیستم ایمنی بدن فرصت مبارزه طبیعی با عفونت را داشته باشد قبل از شروع آنتی‌بیوتیک.

اگر علائم ادامه یابند، تشدید شوند یا ترشحی از گوش مشاهده شود، برای ارزیابی و درمان مناسب به پزشک مراجعه کنید.

اوتیت خارجی بدخیم

گاهی عفونت گوش شناگر می‌تواند به مناطق اطراف گوش از جمله استخوان جمجمه گسترش یابد و منجر به وضعیتی به نام اوتیت خارجی بدخیم شود. این عارضه در بزرگسالان مسن یا افرادی که دیابت یا سیستم ایمنی ضعیف دارند، نگرانی بیشتری ایجاد می‌کند.

درمان اوتیت خارجی بدخیم شامل آنتی‌بیوتیک‌های دوز بالا به صورت وریدی است تا با عفونت شدید مقابله شود.

واحد محتوای علمی rdiet.ir

گردآوری، ترجمه و تدوین محتوای علمی در حوزه سلامت عمومی

تمام مقالات توسط دکتر فرزاد روشن‌ضمیر بازبینی علمی می‌شوند.

اگر از رژیم‌های تکراری نتیجه نگرفته‌اید، فقط یک دوره با دکتر روشن ضمیر داشته باشید. هزینه رژیم طبق تعرفه ویزیت دکتری تخصصی در علوم پایه (PHD) پروانه‌دار در سال 1405، 357 هزارو 700 تومان می باشد.

جهت ارتباط در پیام‌رسان‌ها به شماره زیر پیام دهید

09304881654

برای دریافت آموزش‌های روزانه عضو کانال بله شوید: