انواع شیرین کننده های مصنوعی

انواع شیرین کننده های مصنوعی

شیرین کننده های مصنوعی مورد تایید FDA :

ساخارین (Saccharin)

نام تجاری ساخارین عبارتند از Sweet & Low®، Sweet Twin®، Sweet’N Low® و Necta Sweet®

ساخارین ۲۰۰ تا ۷۰۰ بار شیرین تر از قند (ساکارز) است و هیچ کالری ندارد.

ساخارین دارای طعمی ناخوشایند تلخ یا فلزی است.

در ابتدا در سال  ۱۸۷۹ میلادی کشف و استفاده شد. در حال حاضر ساخارین در نوشیدنی ها، آبمیوهها، در غذاهای فراوری شده و … یا بطور مستقیم به عنوان جایگزین شکر در پخت و پز یا استفاده جداگانه مورد استفاده قرار می گیرد.

در اوایل دهه ۱۹۷۰ در مطالعات، ساخارین با ایجاد سرطان مثانه در موشهای آزمایشگاهی مرتبط بود. وجود برچسب هشدار دهنده روی محصولات حاوی ساخارین ضروری بود. در نتیجه مطالعات بیشتری درباره ساخارین صورت گرفته است. از آن به بعد، بیش از ۳۰ مطالعات انسانی نشان دادند که نتایج در موش صحرایی به انسان مربوط نمی شود و مصرف ساخارین برای مصرف انسان ها امن است. در سال ۲۰۰۰، برنامه ملی سم شناسی مؤسسات ملی سلامت به این نتیجه رسید که باید از ساخارین را از لیست مواد بالقوه سرطانزا حذف شود. محصولات حاوی ساخاراین دیگر نباید برچسب هشدار دهنده داشته باشند.

مصرف روزانه قابل قبول(ADI)

۱۵ میلی گرم در هر کیلوگرم وزن بدن در روز (۱۵mg / kg bw / d)

آسپارتام (Aspartame)

نام های تجاری آسپارتام عبارتند از Nutrasweet®، Equal® و Sugar Twin®

 کالری دارد، به همین دلیل جز شیرین کننده های مغذی دسته بندی می شود. اما به دلیل آن که حدود ۲۰۰ بار شیرینتر از قند است، مقدار مصرف آن بسیار کم و کالری دریافتی از آن نیز ناچیز است.

FDA در سال ۱۹۸۱ برای استفاده، تحت شرایط خاص، به عنوان یک شیرین کننده در آدامس، استفاده سر میز غذا، غلات آماده صبحانه و در سایر غذاها (مانند نوشیدنی ها، قهوه و چای فوری، ژلاتین، پودینگ ها، محصولات لبنی و چاشنیها) تایید کرد. در سال ۱۹۸۳ استفاده از آسپارتام در نوشیدنی های گازدار تأیید شد و در سال ۱۹۹۶ FDA آن را برای استفاده به عنوان “شیرین کننده عمومی” تأیید کرد.

 در گرما با ثبات نیست و شیرینش را هنگام گرم شدن از دست می دهد، بنابراین به طور معمول در محصولات پخته استفاده  نمی شود.

آسپارتام یکی از موادی است که تحقیقات زیادی روی ان شده است. بیش از ۱۰۰ مطالعه در زمینه ایمنی آن انجام شده است.

پس از آزمایش های متعدد نشان داده شد که باعث ایجاد سرطان یا سایر عوارض جانبی در حیوانات آزمایشگاهی نمی شود.

یک مطالعه در  سال ۲۰۰۵ نشان داد که دوزهای بسیار بالای آسپارتام باعث ایجاد لنفوم و لوسمی در موش صحرایی می شود. اما پس از مرور این تحقیق، FDA نقاط ضعف بسیاری را در آن مشخص کرد و نتیجه گیری قبلی خود را مبنی بر اینکه آسپارتام در خطری ندارد را تغییر نداده است. در سال ۲۰۰۵، برنامه ملی سم شناسی گزارش داد که آسپارتام باعث ایجاد تومور در دو نوع از موشهای اصلاح شده ژنتیکی نمی شود.

در سال ۲۰۰۶، داده های انسانی روی بیش از نیم میلیون فرد، نشان داد؛ افزایش مصرف نوشیدنی های حاوی آسپارتام با افزایش لنفوم، لوسمی یا سرطان مغز همراه نبود.

در یک مطالعه مروری نیز در سال ۲۰۱۳ شواهد اپیدمیولوژیک نشان داد که ارتباطی بین استفاده از آسپارتام و خطر ابتلا به سرطان وجود ندارد.

دانشمندان FDA اطلاعات علمی مربوط به ایمنی آسپارتام در غذاها را مرور کرده اند و نتیجه گرفتند که در شرایط خاصی برای جمعیت عمومی ایمن است. با این حال، در افراد مبتلا به بیماری ارثی نادر شناخته شده به عنوان فنیل کتونوری (PKU) که نقص در  متابولیسم فنیل آلانین است، بایستی مصرف نشود. چرا فنیل آلانین جزء آسپارتام است. برچسبهای غذای حاوی آسپارتام و نوشیدنی باید حاوی یک پیام باشد که افراد با PKU را مطلع سازد که این محصول حاوی فنیل آلانین است.

آسپارتام ۴ کالری در گرم انرژی دارد. آسپارتام در اثر حرارت طولانی مدت، ناپایدار است و بنابراین نمی تواند در پخت استفاده شود. این همچنین در مایعات، در طی زمان نگهداری تجزیه می شود.

آسپارتام یک دی پپتید است از دو اسید آمینه اسید آسپارتیک و فنیل آلانین که بشکل صنعتی تولید می شود. پس از مصرف خوراکی، آسپارتام به اجزای طبیعی باقی مانده، از جمله آسپارتیک اسید، فنیل آلانین، متانول و محصولاتی از قبیل فرمالدئید، اسید فرمیک و دیکتوپپیرازین تجزیه می شود. هر کدام از آنها پس از آن متابولیزه می شوند، درست همانطور که از منابع دیگر رژیم گرفته شده است و در رژیم های غذایی طبیعی مصرف می شوند.

حداکثر مصرف روزانه قابل قبول (ADI)

۵۰ میلی گرم در هر کیلوگرم وزن بدن در روز (۵۰mg / kg bw / d)

شیرین کننده ها

در مورد شیرین کننده های مصنوعی بیشتر بدانید

شیرین کننده ها

آسه سولفام پتاسیم (Acesulfame potassium)

 بر روی برچسب غذا به عنوان acesulfame K، acesulfame potassium یا Ace-K موجود است.

آسه سولفام پتاسیم تحت نام تجاری Sunett® و Sweet One® فروخته می شود.

تقریبا ۲۰۰ برابر شیرین تر از شکر است و اغلب با شیرین کننده های دیگر ترکیب می شود.

با روشهای شیمیای تولید می شود. در بدن انسان متابولیزه نمی شود؛ بنابراین کالری ندارد و بر میزان مصرف پتاسیم خون، با وجود محتوای پتاسیم آن، تاثیر نمی گذارد.

FDA آسه سولفام پتاسیم را برای استفاده در غذاها و نوشیدنی خاصی در سال ۱۹۸۸ تأیید کرد و در سال ۲۰۰۳ آن را به عنوان یک شیرین کننده عمومی در غذا، به جز گوشت و مرغ، تحت شرایط خاصی تأیید کرد. در گرما با ثبات است، به این معنی که شیرینی خود را حتی زمانی که در دمای بالا در طول پخت، حفظ می کند، بنابراین به عنوان یک جایگزین شکر در محصولات پخته مناسب می کند.

آسه سولفام پتاسیم  معمولا در دسر های یخ زده، آب نبات، نوشیدنی ها و محصولات پخته شده استفاده می شود. بیش از ۹۰ مطالعه از ایمنی آن حمایت می کند.

مصرف روزانه قابل قبول (ADI)

۱۵ میلی گرم در هر کیلوگرم وزن بدن در روز (۱۵mg / kg bw / d)

سوکرالوز (Sucralose)

 تحت نام تجاری Splenda® به فروش می رسد.

 ساکرالوز حدود ۶۰۰ برابر شیرین تر از شکر است.

اگر چه سوکرالوز از قند (سوکروز) ساخته شده است، بدن انسان آن را به عنوان یک قند تشخیص نمی دهد و آن را متابولیزه نمی کند، بنابراین کالری ندارد. بخش عمده ای از سوکرالوز به طور مستقیم در مدفوع دفع می شود؛ در حالی که ۱۱ تا ۲۷ درصد از آن جذب می شود. مقدار جذب شده از دستگاه گوارش  از جریان خون توسط کلیه ها خارج می شود و از طریق ادرار حذف می شود. سوکرالوز سمی نیست.

FDA سوکرالوز را برای استفاده در ۱۵ دسته غذا در سال ۱۹۹۸ و برای استفاده به عنوان یک شیرین کننده عمومی برای غذاها در سال ۱۹۹۹ تحت شرایط خاصی تأیید کرد. سوکرالوز یک شیرین کننده عمومی است که می تواند در غذاهای مختلف از جمله محصولات پخته، نوشیدنی، آدامس، ژلاتین و دسرهای لبنی منجمد یافت شود. در گرما با ثبات است، به این معنی که شیرین آن حتی در دمای بالای پخت، حفظ می کند، بنابراین به عنوان یک جایگزین شکر در محصولات پخته مناسب می کند.

سوکرالوز به طور گسترده مورد مطالعه قرار گرفته و در بیش از ۱۱۰ مطالعات ایمنی بررسی شده است.

در سال ۲۰۱۶، آزمایشگاه مشابهی که مطالعه ای که آسپارتام را انجام داد، که در بالا مورد بررسی قرار گرفت ، افزایش شیوع سلولهای سرطانی خون ا در موشهای نر با دوز بالا سوکرالوز گزارش کرد.  با این حال، مثل مطالعات آسپارتام، FDA بعلت علل نقص علمی در مورد نتایج گزارش شده، این  گزارش را تایید نکرد.

مصرف روزانه قابل قبول (ADI)

۵ میلی گرم در هر کیلوگرم وزن بدن در روز (۵mg / kg bw / d)

نئوتام (Neotame)

تحت نام تجاری Newtame® فروخته می شود.

 تقریبا ۷،۰۰۰ تا ۱۳،۰۰۰ بار شیرین تر از قند است.

FDA برای استفاده در شیرین کننده ها و طعم دهنده در غذاها (به جز گوشت و مرغ)، در سال ۲۰۰۲ تحت شرایط خاصی، تایید کرد. در حرارت پایدار است.

در تعیین ایمنی نوتام، FDA اطلاعاتی را از بیش از ۱۱۳ مطالعۀ حیوانی و انسانی که برای شناسایی اثرات بالقوه سمی آن، از جمله اثرات بر سیستم ایمنی بدن، سیستم تولید مثل و سیستم عصبی بررسی شده است.

مصرف روزانه قابل قبول (ADI)

۰.۳ میلی گرم در هر کیلوگرم وزن بدن در روز (۰.۳mg / kg bw / d)

ادونتام (Advantame)

تقریبا ۲۰،۰۰۰ بار شیرین تر از قند است.

FDA برای استفاده بعنوان شیرین کننده و طعم دهنده در غذاها (به جز گوشت و مرغ) در سال ۲۰۱۴تایید کرده است و چون به حرارت مقاوم است به عنوان جایگزین قند در محصولات پخته مناسب است.

در تعیین ایمنی ادونتام، FDA داده های۳۷ مطالعه روی حیوانات و انسان ها برای شناسایی اثرات سمی ، از جمله اثرات بر سیستم ایمنی، سیستم های تولید مثل و رشد و سیستم عصبی بررسی کرد. FDA نیز تحقیقات فارماکوکینتیک و سرطان زایی، و همچنین چند مطالعه اکتشافی و غربالگری دیگر را مورد بررسی قرار داد.

مصرف روزانه قابل قبول (ADI)

۳۲.۸ میلی گرم در هر کیلوگرم وزن بدن در روز (۳۲.۸mg / kg bw / d)

گلیکوزیدهای استویول (Steviol glycosides)

گلیکوزیدها استویول جزء طبیعی برگ های گیاه برتونی Stevia rebaudiana)  Bertoni)  است. این گیاه که بومی آمریکای جنوبی است و معمولا به عنوان استویا شناخته می شود. با وجود اینکه بشدت تصفیه می شود، بعضی؛ از آنجا که منشاء گیاهی دارد، در شیرین کننده های طبیعی دسته بندی می کنند.

 استویا شیرین کننده غیر مغذی است و ۲۰۰ تا ۴۰۰ برابر شیرین تر از قند است.

FDA برای استفاده از خلوص بالا (حداقل ۹۵ درصد خلوص) استیوول گلیکوزیدها از جمله Rebaudioside A (Reb A)، Stevioside، Rebaudioside D، و یا ترکیب مخلوط استویول گلیکوزیدها را تایید کرده است.

استفاده از عصاره استویا و  استویا خام مورد تایید نیست و واردات آنها به آمریکا برای استفاده از آن به عنوان شیرین کننده  مجاز نیست.

حداکثر مصرف روزانه قابل قبول (ADI)

۴ میلی گرم در هر کیلوگرم وزن بدن در روز (۴mg / kg bw / d)

عصاره میوه  Hang Guo Luo Han Guo

عصاره میوه  Siraitia Siraitia grosvenorii Swingle (SGFE) حاوی موگروزیدهایی (mogrosides) است ، که به عنوان مواد شیرین کننده غیر تغذیه ای باعث ایجاد طمع شیرین می شوند.

بسته به محتوای آن، ۱۰۰ تا ۲۵۰ بار شیرین تر از شکر است.

Siraitia grosvenorii Swingle، که معمولا به نام Luo Han Guo شناخته می شود یا میوه ی راهب، گیاهی است که بومی جنوب چین است.

FDA هنوز آن را تایید نکرده است اما در حال بررسی است.

آیا شیرین کننده هایی وجود دارد که در حال حاضر توسط FDA در آمریکا ممنوع است، اما در کشورهای دیگر استفاده می شود؟

بله  سیکلامات (Cyclamates)و نمک های آن (مانند سیکلامات کلسیم ، سیکلامات سدیم، سیکلامات منیزیم و سیکلامات پتاسیم) در حال حاضر در ایالات متحده ممنوع است.

برگ و عصاره های خام استویا تحت هشدار واردات قرار می گیرند و همچنین برای استفاده به عنوان شیرین کننده ها مجاز نیستند.

در سایت آر دایت رژیم غذایی توسط متخصص تغذیه ارائه می شود. لطفاً جهت اطلاع از شرایط رژیم، کلیک نمایید…

در صورتی که هر گونه سوالی دارید می توانید از طریق تلگرام، اینستاگرام یا واتساپ با ما در تماس باشید و یا درخواست مشاوره رایگان دهید.