میکروپنیس به وضعیتی اشاره دارد که در آن اندازه آلت تناسلی مردانه به طور غیرعادی کوچک است. این وضعیت نادر بوده و معمولاً ناشی از مشکلات هورمونی یا ژنتیکی است که اغلب پزشکان در زمان تولد، این بیماری را تشخیص داده و درمان آن را آغاز میکنند. در این مقاله، به تعریف میکروپنیس، علائم و علل آن، و تأثیرات احتمالی اندازه کوچکتر از حد متوسط آلت بر عملکردهای جنسی و سایر عملکردها پرداخته میشود. همچنین، سعی شده توضیحاتی علمی برای درک بهتر این اختلال اضافه گردد.
میکروپنیس چیست؟
میکروپنیس اغلب ناشی از اختلالات هورمونی است و یک وضعیت نادر به حساب میآید. پزشکان زمانی میکروپنیس را تشخیص میدهند که طول کشیده آلت تناسلی یک فرد، ۲.۵ انحراف معیار کمتر از متوسط طول کشیده برای سن و سطح رشد جنسی او باشد. مطالعات نشان دادهاند که اندازه متوسط آلت تناسلی در بزرگسالان، حدود ۱۳.۲۴ سانتیمتر یا ۵.۲۱ اینچ هنگام کشیده شدن است. در بزرگسالان، طول کشیده کمتر از ۹.۳ سانتیمتر (۳.۶۶ اینچ) به عنوان میکروپنیس در نظر گرفته میشود. همچنین در میکروپنیس معمولاً اندامهای داخلی تناسلی و بیضهها طبیعی هستند.
تعاریف اندازه متوسط و میکروپنیس بر اساس سن
منابع کلینیکی، اندازههای متوسط و میکروپنیس را برای هر گروه سنی مشخص کردهاند که در جدول زیر آمده است: – نوزاد ۳۰ هفته: متوسط ۲.۵ سانتیمتر، میکروپنیس ۱.۵ سانتیمتر – نوزاد ۳۴ هفته: متوسط ۳.۰ سانتیمتر، میکروپنیس ۲.۰ سانتیمتر – نوزاد تمام مدت بارداری: متوسط ۳.۲ سانتیمتر، میکروپنیس ۲.۴–۲.۵ سانتیمتر – ۰ تا ۵ ماه: متوسط ۳.۹ سانتیمتر، میکروپنیس ۱.۹ سانتیمتر – ۶ تا ۱۲ ماه: متوسط ۴.۳ سانتیمتر، میکروپنیس ۲.۳ سانتیمتر – ۱ تا ۲ سال: متوسط ۴.۷ سانتیمتر، میکروپنیس ۲.۶ سانتیمتر – ۲ تا ۳ سال: متوسط ۵.۱ سانتیمتر، میکروپنیس ۲.۹ سانتیمتر – ۳ تا ۴ سال: متوسط ۵.۵ سانتیمتر، میکروپنیس ۳.۳ سانتیمتر – ۴ تا ۵ سال: متوسط ۵.۷ سانتیمتر، میکروپنیس ۳.۵ سانتیمتر – ۵ تا ۶ سال: متوسط ۶.۰ سانتیمتر، میکروپنیس ۳.۸ سانتیمتر – ۶ تا ۷ سال: متوسط ۶.۱ سانتیمتر، میکروپنیس ۳.۹ سانتیمتر – ۷ تا ۸ سال: متوسط ۶.۲ سانتیمتر، میکروپنیس ۳.۷ سانتیمتر – ۸ تا ۹ سال: متوسط ۶.۳ سانتیمتر، میکروپنیس ۳.۸ سانتیمتر – ۹ تا ۱۰ سال: متوسط ۶.۳ سانتیمتر، میکروپنیس ۳.۸ سانتیمتر – ۱۰ تا ۱۱ سال: متوسط ۶.۴ سانتیمتر، میکروپنیس ۳.۷ سانتیمتر – بزرگسال: متوسط ۱۳.۳ سانتیمتر، میکروپنیس ۹.۳ سانتیمتر این مقادیر با توجه به رشد طبیعی و فیزیولوژی هر مرحله سنی تعریف شدهاند و هر انحراف قابل توجه در این طولها ممکن است علامتی برای میکروپنیس باشد.
medicalnewstoday
شیوع میکروپنیس چقدر است؟
میکروپنیس یک وضعیت نادر است که طبق تخمینها ممکن است حدود ۱.۵ نفر در هر ۱۰ هزار نوزاد مذکر یا حدود ۰.۰۱۵ درصد نوزادان مذکر در ایالات متحده را تحت تأثیر قرار دهد. این آمار مربوط به دادههای سالهای ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۰ است. شیوع میکروپنیس در مطالعات مختلف متفاوت گزارش شده و این اختلال و سایر ناهنجاریهای هنگام تولد میتوانند با عوامل محیطی مانند تماس والدین با آفتکشها در دوران بارداری مرتبط باشند. بنابراین، ممکن است این بیماری در جمعیتهای خاصی بیشتر دیده شود.
علل میکروپنیس
شایعترین علت میکروپنیس مشکلات هورمونی است. به طور کمتر رایج، میکروپنیس و دیگر ناهنجاریهای هنگام تولد میتوانند ناشی از تماس مادر با آفتکشها یا مواد سمی دیگر در طول بارداری باشند. کمبود هورمون تستوسترون در دوران بارداری معمولاً عامل ایجاد میکروپنیس است و ممکن است باعث ناهنجاریهای دیگر در دستگاه تناسلی شود. این کمبود زمانی رخ میدهد که جنین مذکر تستوسترون کافی تولید نکند یا مادر در بارداری هورمون گنادوتروپین جفتی انسانی (hCG) کافی نداشته باشد که محرک تولید تستوسترون در جنین است.
مقاومت به آندروژن و تاثیرات آن
حتی اگر سطح تستوسترون طبیعی باشد، برخی بیماریها میتوانند باعث شوند که بدن فرد به درستی به تستوسترون پاسخ ندهد که به این وضعیت «عدم حساسیت به آندروژن» گفته میشود. در این شرایط، رشد آلت تناسلی جنین مذکر ممکن است به طور معمول صورت نگیرد. نوزاد پسر معمولاً در ۰ تا ۳ ماهگی بعد از تولد، جهش هورمونی تستوسترون را تجربه میکند که برای رشد آلت حیاتی است. اگر این فرایند به دلیل مشکلات هورمونی مختل شود، ممکن است نوزاد آلت کوچکتری داشته باشد. در موارد نادر، میکروپنیس بدون دلیل شناخته شده است که به آن «ایدیوپاتیک» گفته میشود.
علائم و اختلالات مرتبط با میکروپنیس
چون اغلب میکروپنیس به مشکلات هورمونی مربوط است، افراد مبتلا ممکن است علائم دیگری نیز داشته باشند. پزشکان برخی از تشخیصهای مرتبط با میکروپنیس را به شرح زیر میدانند: – کمکاری هیپوفیز یا هیپوتالاموس (هیپوگونادوتروپیک هیپوگنادیزم) – سندرم پرادر-ویلی – سندرم کالمن – کمبود هورمون رشد – ناهنجاریهای کروموزومی – سندرم لورنس-مون گاهی اوقات، آنچه به نظر میرسد میکروپنیس باشد، در واقع ناشی از مشکلات دیگر است؛ مثلاً تورم در کیسه بیضه ممکن است ظاهری مشابه میکروپنیس ایجاد کند. همچنین، آلت تناسلی ممکن است به دلیل وجود چربی اضافی اطراف آن که به آن «آلت دفن شده» گفته میشود و در افراد چاق دیده میشود، کمتر قابل مشاهده باشد.
چگونه بفهمیم میکروپنیس داریم؟
معمولاً میکروپنیس هنگام تولد تشخیص داده میشود. بسیاری از افراد درباره اندازه آلت خود نگران هستند و معمولاً فکر میکنند اندازهشان کوچکتر از حد متوسط است، حتی اگر این طور نباشد. اگر فردی مشکوک به میکروپنیس باشد، میتواند به پزشک مراجعه کند تا اندازهگیری دقیق انجام شود و تشخیص قطعی داده شود. با این حال، تشخیص اغلب در بدو تولد صورت میگیرد. پزشک طول کشیده آلت نوزاد را اندازهگیری کرده و به دنبال علائم دیگر اختلالات هورمونی میگردد.
آزمایشها و ارزیابیهای پزشکی
اگر آلت تناسلی نوزاد به طور غیرطبیعی کوچک باشد، پزشک ممکن است آزمایشهایی برای تعیین علت انجام دهد که شامل موارد زیر است: – معاینه فیزیکی: علاوه بر اندازهگیری آلت، پزشک به دنبال علائمی مانند چربی غیرطبیعی یا تودهها خواهد بود. – آزمایش خون: این آزمایشها سطح هورمونهای نوزاد را بررسی میکنند. همچنین، تستهای ژنتیکی برای تعیین جنسیت بیولوژیکی و بررسی ناهنجاریهای کروموزومی ممکن است انجام شود. در موارد نادر، نوزادی که به نظر میرسد میکروپنیس دارد، ممکن است فرد اینترسکس یا دارای اختلالات کروموزومی باشد. – تصویربرداری: پزشک ممکن است از روشهایی مانند سونوگرافی لگن یا MRI برای مشاهده ساختارهای تناسلی و اطراف آن استفاده کند.
تشخیصهای جایگزین برای میکروپنیس
برخی شرایط دیگر میتوانند باعث شوند که آلت کوچکتر از حد معمول به نظر برسد و با میکروپنیس اشتباه گرفته شود. برخی از این موارد پس از ختنه اتفاق میافتند. – آلت دفن شده: زمانی که یک لایه چربی اندازه واقعی آلت را پنهان میکند. – آلت وبدار: وجود پوست اضافی که کیسه بیضه و آلت را به هم متصل میکند. – آلت گرفتار: زمانی که پوست کافی اطراف آلت وجود ندارد.
درمانها
هدف از درمان افزایش اندازه آلت است تا فرد بتواند آلت عملکردی کامل داشته باشد و اعتماد به نفس خود را حفظ کند. پزشک ممکن است درمانهای زیر را برای میکروپنیس توصیه کند: – هورموندرمانی: درمان با تستوسترون اغلب میتواند به رشد آلت کمک کند. استفاده از کرم تستوسترون روی ناحیه تناسلی در دوران نوزادی یا تزریق تستوسترون عضلانی میتواند اندازه آلت را افزایش دهد. درمانهای تستوسترونی پیش از بلوغ مؤثرتر از دوران بعد از آن هستند. پزشکان معمولاً پاسخ خوب به درمان هورمونی را افزایش ۱۰۰ درصدی طول آلت یا افزایش حداقل ۳.۵ سانتیمتر در نظر میگیرند.
جراحی
اگر درمانهای هورمونی مؤثر نباشند، ممکن است جراحی به کمک بیاید. در این روش، پزشک میتواند ایمپلنتی در آلت قرار دهد که باعث بزرگتر دیده شدن آن میشود. با این حال، این جراحی احتمال بروز عوارض بالایی دارد و باید با دقت مورد ارزیابی قرار گیرد. نوع درمان هورمونی بستگی به علت میکروپنیس دارد، بنابراین تشخیص دقیق پیش از شروع درمان اهمیت زیادی دارد.
آیا میکروپنیس عملکرد جنسی را تحت تأثیر قرار میدهد؟
اکثر افراد مبتلا به میکروپنیس عملکرد جنسی طبیعی دارند. این وضعیت بر توانایی فرد در ادرار کردن، خودارضایی یا رسیدن به ارگاسم تأثیر نمیگذارد. برخی ممکن است هنگام ادرار کردن در حالت ایستاده کمی مشکل داشته باشند. اضطراب درباره اندازه آلت میتواند مانعی برای لذت بردن از رابطه جنسی با شریک زندگی باشد. اگرچه مردان ممکن است پس از درمان هم از ظاهر خود راضی نباشند، تحقیقات نشان دادهاند که بسیاری از مردان دارای هویت و عملکرد جنسی طبیعی هستند. با این حال، مشاوره و درمانهای جنسی میتوانند به کاهش این اضطرابها کمک کنند.
راههای مختلف لذت جنسی
رابطه جنسی فقط یک روش از لذت بردن جنسی با شریک است و اگر فردی در رابطه جنسی دچار مشکل باشد، این موضوع الزاماً به معنای کاهش لذت جنسی برای او و شریکش نیست. بر اساس تحقیقات سال ۲۰۱۸، تنها ۱۸.۴ درصد زنان فقط با دخول واژینال به ارگاسم میرسند؛ بنابراین تمرکز بر تکنیکهای جنسی دیگر مانند رابطه دهانی میتواند به افزایش اعتماد به نفس و رضایت جنسی هر دو طرف کمک کند.
چشمانداز
میکروپنیس وضعیتی است که طول کشیده آلت تناسلی فرد، ۲.۵ انحراف معیار کمتر از متوسط طول کشیده برای سن او باشد. کمبود تستوسترون در دوران بارداری یکی از علل اصلی این بیماری است، اما نادرتر، اختلالات ژنتیکی یا عوامل محیطی نیز میتوانند باعث آن شوند. معمولاً میکروپنیس در نوزادی تشخیص داده شده و درمان میشود و درمانهای تستوسترونی در کودکی نتایج خوبی دارند. فرد مبتلا ممکن است اندازه آلت متوسط به دست نیاورد اما این موضوع معمولاً بر عملکرد و هویت جنسی تأثیر نمیگذارد. اندازههای مختلف آلت تناسلی کاملاً طبیعی است و افراد با آلتهای کوچکتر از حد متوسط نیز میتوانند زندگی جنسی سالم و فعالی داشته باشند. مشاوره و درمان جنسی میتوانند به کاهش اضطرابهای مرتبط با اندازه آلت و مسائل جنسی کمک کنند.
آردایت برای اطمینان از صحت محتوای خود، که در سیاست ویراستاری ما ذکر شده است، از دستورالعملهای سختگیرانهای در زمینه منبعیابی پیروی میکند . ما فقط از منابع معتبر، از جمله مطالعات بررسیشده توسط همتایان، متخصصان پزشکی دارای مجوز، بیماران با تجربه عملی و اطلاعات از مؤسسات برتر، استفاده میکنیم.
- García, J., Ventura, M. I., Requena, M., Hernández, A. F., Parrón, T., & Alarcón, R. (2017, August). Association of reproductive disorders and male congenital anomalies with environmental exposure to endocrine active pesticides. Reproductive Toxicology, 71, 95–100
https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S0890623817302241 - Hatipoglu, N., & Kurtoglu, S. (2013, December 12). Micropenis: Etiology, diagnosis and treatment approaches. Journal of Clinical Research in Pediatric Endocrinology, 5(4), 217–223
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3890219/ - Herbenick, D., Fu, T.-C., Arter, J., Sanders, S. A., & Dodge, B. (2018). Women's experiences with genital touching, sexual pleasure, and orgasm: Results from a U.S. probability sample of women ages 18 to 94 [Abstract]. Journal of Sex & Marital Therapy, 44(2), 201–212
https://www.tandfonline.com/doi/citedby/10.1080/0092623X.2017.1346530?scroll=top&needAccess=true - Micropenis. (n.d.)
https://www.stanfordchildrens.org/en/topic/default?id=micropenis-90-P03096 - Nerli, R. B., Guntaka, A. K., Patne, P. B., & Hiremath, M. B. (2013, October–December). Penile growth in response to hormone treatment in children with micropenis. Indian Journal of Urology, 29(4), 288–291
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3822343/ - Tsang, S. (2010, July–August). When size matters: A clinical review of pathological micropenis. Journal of Pediatric Health Care, 24(4), 231–240
https://www.jpedhc.org/article/S0891-5245(09)00140-0/fulltext - Veale, D., Miles, S., Bramley, S., Muir, G., & Hodsoll, J. (2014, December 8). Am I normal? A systematic review and construction of nomograms for flaccid and erect penis length and circumference in up to 15 521 men. BJU International, 115(6), 978–986
https://onlinelibrary.wiley.com/doi/abs/10.1111/bju.13010 - Wiygul, J., & Palmer, L. S. (2011, July 14). Micropenis. The Scientific World Journal, 11, 1462–1469
https://www.hindawi.com/journals/tswj/2011/348457/abs/ - https://www.medicalnewstoday.com/articles/323811
گردآوری، ترجمه و تدوین محتوای علمی در حوزه سلامت عمومی
تمام مقالات توسط دکتر فرزاد روشنضمیر بازبینی علمی میشوند.
اگر از رژیمهای تکراری نتیجه نگرفتهاید، فقط یک دوره با دکتر روشن ضمیر داشته باشید. هزینه رژیم طبق تعرفه ویزیت دکتری تخصصی در علوم پایه (PHD) پروانهدار در سال 1405، 357 هزارو 700 تومان می باشد.
جهت ارتباط در پیامرسانها به شماره زیر پیام دهید
09304881654
عضویت در کانال بله
