داروهایی مانند مونجارو و ویگووی ممکن است مستی ناشی از الکل را کاهش دهند

یک مطالعه جدید و کوچک نشان می‌دهد که داروهای آگونیست گیرنده پپتید شبه گلوکاگون ۱ (GLP-1)، که برای کاهش وزن و دیابت استفاده می‌شوند، ممکن است سرعت ورود الکل به جریان خون را کُند کنند¹. این یافته‌ها می‌تواند توضیح دهد که چرا افرادی که از این داروها استفاده می‌کنند، تمایل کمتری به نوشیدن الکل گزارش کرده‌اند².

نتایج اولیه نحوه کاهش اثرات الکل توسط GLP-1ها را آشکار می‌کند

در این مطالعه کوچک، افرادی که از داروهای GLP-1 استفاده می‌کردند، الکل را با سرعت کمتری نسبت به گروه کنترل که مقدار معادل الکل نوشیدند، جذب جریان خون خود کردند³. آن‌ها همچنین گزارش دادند که احساس مستی کمتری نسبت به گروه کنترل دارند⁴.

دکتر الکس دی‌فلیس‌آنتونیو، یکی از نویسندگان مطالعه، می‌گوید: “الکل برای ایجاد اثرات خود باید به مغز برسد و از سد خونی-مغزی عبور کند، بنابراین هرچه الکل کندتر وارد خون شود، کندتر به مغز می‌رسد⁵.” به گفته متخصصان، این کُند شدن جذب ممکن است الکل را کمتر رضایت‌بخش و احتمالاً کم‌اعتیادآور سازد⁶.

جزئیات مطالعه

• شرکت‌کنندگان: این مطالعه ۲۰ بزرگسال با میانگین سنی ۳۶ سال و مبتلا به چاقی را شامل می‌شد. نیمی از آن‌ها دوز نگه‌دارنده GLP-1 مصرف می‌کردند و نیمی دیگر دارو مصرف نمی‌کردند⁷.
• روش آزمایش: پس از ناشتایی و مصرف یک میان‌وعده استاندارد، شرکت‌کنندگان در عرض ۱۰ دقیقه یک نوشیدنی الکلی حاوی ودکا و آب‌میوه نوشیدند⁸. میزان ودکا بر اساس سن، جنس و وزن هر فرد، طوری محاسبه شده بود که سطح الکل خون آن‌ها را به ۰.۱ گرم در دسی‌لیتر برساند⁹.
• یافته‌های غلظت الکل: ۲۰ دقیقه پس از نوشیدن، غلظت الکل در بازدم گروه GLP-1 کمتر از نصف گروه کنترل بود ($0.017 text{ g/dL}$ در مقابل $0.037 text{ g/dL}$)¹⁰. این نشان می‌دهد که الکل با سرعت بسیار کندتری وارد جریان خون افراد مصرف‌کننده GLP-1 شده است¹¹.
• احساس مستی: شرکت‌کنندگان GLP-1 به‌طور مداوم گزارش دادند که در مقایسه با گروه کنترل، احساس مستی کمتری دارند¹².

راهی احتمالی برای کاهش تمایلات الکلی

این نتایج با شواهد فزاینده‌ای همسو است که نشان می‌دهد داروهای GLP-1 باعث کاهش مصرف الکل در افراد می‌شوند، که می‌تواند برای کسانی که با سوءمصرف یا وابستگی به الکل دست و پنجه نرم می‌کنند، مفید باشد¹³. تحقیقات نشان می‌دهند که درمان‌های GLP-1 می‌توانند مسیرهای مغزی مرتبط با رفتارهای اعتیادآور را تنظیم کنند و به طور بالقوه مصرف مواد را کاهش دهند، در حالی که همزمان شرایطی مانند دیابت و چاقی را نیز مورد توجه قرار می‌دهند¹⁴.

دکتر آلیسا دومینگز، متخصص غدد، اظهار داشت: “من از افرادی که از این داروها استفاده می‌کنند، شنیده‌ام که تمایلات الکلی آن‌ها کاهش می‌یابد¹⁵.” او افزود، از آنجایی که افراد مصرف‌کننده GLP-1 در این مطالعه کاهش تمایل ذهنی به الکل را گزارش کردند، منطقی است که فکر کنیم این داروها می‌توانند برای افرادی که با الکل مشکل دارند، مفید باشند، اگرچه مطالعات بزرگتر هنوز مورد نیاز است¹⁶.

چرا GLP-1ها ممکن است بر نحوه متابولیسم الکل تأثیر بگذارند؟

داروهای GLP-1 باعث تأخیر در “تخلیه معده” می‌شوند، به این معنی که غذاها و نوشیدنی‌ها کندتر در دستگاه گوارش حرکت می‌کنند¹. این اثر باعث می‌شود افراد برای مدت طولانی‌تری احساس سیری کنند و کمتر غذا بخورند².

تأخیر در جذب

مطالعه جدید نشان می‌دهد که چگونه این تأثیر بر تمایل به نوشیدن الکل تأثیر می‌گذارد: الکل برای مدت طولانی‌تری در معده افراد مصرف‌کننده GLP-1 باقی می‌ماند، جایی که به راحتی وارد جریان خون نمی‌شود، قبل از اینکه به روده کوچک وارد شود؛ جایی که جذب آن سریع‌تر است و شروع به حرکت به سمت مغز می‌کند³. دکتر کایل سیمونز، استاد فارماکولوژی، می‌گوید که سرعت رسیدن یک دارو به مغز ممکن است پیش‌بینی‌کننده پتانسیل اعتیادآور آن باشد⁴. اگر سرعت رسیدن الکلی مانند یک ماده مخدر به مغز را کند کنید، احتمال کمتری وجود دارد که مردم بخواهند آن دارو را مصرف کنند⁵.

او توضیح می‌دهد که این تغییر در نحوه پردازش الکل توسط بدن ممکن است “ارزش پاداش” آن را کاهش دهد؛ الکل کمتر جذاب و کمتر رضایت‌بخش می‌شود، بنابراین افراد انگیزه کمتری برای نوشیدن آن دارند⁶.

محافظت از کبد

تحقیقات دانشکده پزشکی ییل همچنین نشان داده است که GLP-1ها ممکن است متابولیسم الکل در کبد را کُند کرده و در نتیجه سطح مواد سمی مرتبط با الکل در بدن را کاهش دهند⁷. دکتر وجهات مهال، یکی از نویسندگان آن مطالعه، می‌گوید: “GLP-1ها ممکن است نه تنها با کاهش مصرف الکل به افراد کمک کنند، بلکه از کبد در برابر آسیب ناشی از متابولیسم الکل نیز محافظت کنند⁸.”

جستجوی راهکارهایی برای کاهش سوءمصرف الکل

بر اساس آمار، بیش از نیمی از بزرگسالان در ایالات متحده الکل می‌نوشند و تقریباً ۱ از هر ۱۰ نفر دارای اختلال مصرف الکل است⁹. مصرف مزمن الکل با بیماری‌هایی مانند فشار خون بالا، سرطان و بیماری‌های قلبی و کبدی مرتبط است¹⁰.

این مطالعه جدید به روشی نوین برای کمک به کاهش مصرف مشکل‌زای الکل اشاره می‌کند¹¹. اگرچه یافته‌های آن به دلیل حجم کوچک محدود است، اما تفاوت‌های واضح بین گروه‌ها داده‌های اولیه را برای حمایت از کارآزمایی‌های بزرگتر فراهم می‌کند¹². دکتر دومینگز می‌گوید که آگونیست‌های گیرنده GLP-1 می‌توانند در آینده بخشی از درمان سوءمصرف الکل باشند، اما برای راهنمایی در مورد استفاده مناسب، مطالعات بیشتری مورد نیاز است¹³.