دیورتیکولیت و رژیم کتوژنیک

درد شدید و تیز، معمولاً در سمت چپ پایین شکم، احتمالاً شما را در عذاب دوبرابر کرده است. همچنین ممکن است درد در قسمت پایین شکم، ناف یا احتمالاً به پشت یا پهلو تابیده شده باشد.اگر حمله شما شدید بوده است، احتمالاً به دلیل سوراخ شدن (سوراخ) در پوشش روده شما، ممکن است برای درمان در بیمارستان بستری شده باشید یا نیاز به جراحی اورژانسی داشته باشید.واضح است که شما می خواهید هر کاری که می توانید انجام دهید تا از حمله دیگری جلوگیری کنید.

اگر به بیماری دیورتیکولار مبتلا بوده اید و رژیم کم کربوهیدرات یا کتو را برای کاهش وزن، معکوس کردن دیابت یا سایر دلایل سلامتی در نظر می گیرید، ممکن است سوالاتی داشته باشید:

آیا با داشتن سابقه دیورتیکولیت می توانید با خیال راحت رژیم کم کربوهیدرات یا کتو را انجام دهید؟
آیا رژیم کم کربوهیدرات یا کتو ممکن است شما را در معرض خطر حمله دیورتیکولیت دیگری قرار دهد؟
یا، آیا رژیم کم کربوهیدرات یا کتو می تواند به جلوگیری از حمله بعدی کمک کند؟

این راهنمای مبتنی بر شواهد به پاسخ به این سؤالات کمک می کند. آنچه در مورد دیورتیکولیت شناخته شده و ناشناخته است را توضیح می دهد و عوامل خطری را که می توانند باعث تحریک این بیماری شوند برجسته می کند.این راهنما همچنین تحقیقات کنونی را در مورد غذاهایی که برای جلوگیری از عود دیورتیکولیت و در طول حمله حاد دیورتیکولیت باید مصرف کرد یا از آن اجتناب کرد، بحث خواهد کرد.

چه می دانیم و چه نمی دانیم

بیایید در مورد یک نکته کلیدی صحبت کنیم: در رابطه با رژیم کم کربوهیدرات یا کتو، هیچ مطالعه با کیفیت بالا دیورتیکولیت و این روش غذا خوردن را بررسی نکرده است. مطالعات تصادفی و کنترل شده خوب طراحی شده به شدت مورد نیاز است.با این حال، برای کمک به پر کردن شکاف دانش فعلی، ایجاد این راهنما شامل مشاوره با پانل بین‌المللی متخصصان پزشکی Diet Doctor و متخصصان گوارش بین‌المللی است که در نقشه ما برای پزشکان کم کربوهیدرات «یافتن یک پزشک» فهرست شده‌اند.اجماع متخصصان پزشکی کم کربوهیدرات این است که فردی با سابقه بیماری دیورتیکولی می‌تواند با خیال راحت از رژیم کم کربوهیدرات یا کتو استفاده کند، بدون اینکه خطر عود این بیماری جدی و دردناک را افزایش دهد.در واقع، در تجربه بالینی خود، با کمک به کاهش چاقی، سندرم متابولیک، و التهاب مزمن و حذف کربوهیدرات های تصفیه شده و قند از رژیم غذایی، رژیم کم کربوهیدرات و کتو احتمالا به بیماران کمک می کند تا عوامل خطر حمله اولیه یا عود را کاهش دهند.به عنوان یک متخصص گوارش ایالات متحده و نویسنده این راهنما، من با این نظر بالینی موافق هستم. من به طور معمول رژیم کم کربوهیدرات را به تقریباً تمام بیمارانم با مشکلات گوارشی توصیه می کنم. در عمل بالینی و از طریق تحقیقاتم، هیچ تردیدی در توصیه رژیم کم کربوهیدرات یا کتو برای افراد مبتلا به بیماری دیورتیکول ندارم.با این حال، در غیاب شواهد تحقیقاتی با کیفیت بالا و قطعی، باید راحت تصمیم بگیرید که برای شما مناسب است. برای بحث عمیق تر در مورد این مسائل پیچیده در مورد یک وضعیت سلامتی رایج، ادامه مطلب را بخوانید.

🍏

اگر به دنبال رژیم متناسب با شرایط خودتان هستید...

اطلاعات این مقاله جنبه آموزشی دارد؛ اما برنامه غذایی هر فرد بهتر است متناسب با شرایط، هدف و نیازهای خودش تنظیم شود.

آشنایی با رژیم تخصصی دکتر روشن‌ضمیر ←

دیورتیکولیت چیست؟

دیورتیکولیت زمانی رخ می دهد که پاکت ها یا کیسه های کوچک در پوشش روده ملتهب یا عفونی شوند. آنها حتی می توانند با نشت بعدی محتویات روده به بافت اطراف در موارد پیچیده تر سوراخ یا پاره شوند.

این کیسه ها دیورتیکول نامیده می شوند. به یک دیورتیکول منفرد می گویند. آنها مانند چاله های کوچک در امتداد پوشش دیواره داخلی روده بزرگ به نظر می رسند. شرایط داشتن دیورتیکول دیورتیکولوز نامیده می شود و معمولاً هیچ علامتی ایجاد نمی کند.چرا دیورتیکول ها در وهله اول ایجاد می شوند؟ این واضح نیست. تصور می شود که ترکیبی از پیری و وراثت، همراه با محرک های دیگر، مانند سیگار کشیدن، رژیم غذایی یا التهاب باشد.در افراد مستعد، انقباضات عضلانی روده بزرگ باعث ایجاد نواحی با فشار بالای موضعی می شود، زیرا گاز و مواد زائد در طول دستگاه گوارش حرکت می کنند. فرض بر این است که این فشار باعث ایجاد حفره‌ها و حفره‌ها در نقاط ضعیف ماهیچه‌ای می‌شود که اطراف روده می‌پیچد. این نقاط ضعیف جایی هستند که عروق به دیواره روده بزرگ نفوذ می کنند.اگر دیورتیکولوز معمولاً هیچ علامتی و مشکلی ایجاد نمی کند، چرا دیورتیکولیت به طور ناگهانی ایجاد می شود؟ تصور می‌شود که مواد مدفوع در دیورتیکول‌ها به دام می‌افتند یا تحت تأثیر قرار می‌گیرند و منجر به تحریک بافت، درد و عفونت می‌شوند. این فرآیند ممکن است باعث تجزیه بافت شود که منجر به سوراخ یا سوراخ کوچکی شود. ممکن است عوارض شدیدتری مانند آبسه یا فیستول ایجاد شود. فیستول یک اتصال غیر طبیعی است که به بافت های دیگر مانند مثانه، واژن یا حتی پوست منتهی می شود.انسداد یا انسداد روده بزرگ نیز ممکن است رخ دهد. یک عارضه شدیدتر و حتی تهدید کننده زندگی، سوراخ شدن آزادانه در حفره شکم است که باعث عفونت گسترده (پریتونیت) می شود.

پس:

دیورتیکول ها کیسه هایی هستند که در پوشش روده بزرگ یافت می شوند.با دیورتیکولوز، این پاکت ها معمولاً هیچ مشکل یا علامتی ایجاد نمی کنند، اما در درصد کمی از افراد ممکن است پاکت ها ملتهب یا عفونی شوند که دیورتیکولیت نامیده می شود. در موارد پیچیده دیورتیکولیت، پاکت ها حتی ممکن است سوراخ شوند و منجر به عوارض جدی شوند.

چقدر رایج است؟

بیماری دیورتیکول در کشورهای غربی رایج است. در واقع، برای قرن گذشته، این بیماری به عنوان یک بیماری تمدن غرب تلقی شده است.با مهاجرت افراد به کشورهای توسعه یافته یا کل کشورها، میزان بیماری دیورتیکولار افزایش می یابد. شیوع بیماری دیورتیکول در حال حاضر در سایر نقاط جهان مانند آفریقا و آسیا که قبلاً بسیار نادر بود، در حال افزایش است.

با توجه به افزایش زیاد کولونوسکوپی های غربالگری در چند دهه اخیر، دیورتیکولوز در حال حاضر یکی از شایع ترین یافته های اتفاقی است.مطالعات اخیر نشان داده اند که تنها حدود 4 درصد از مبتلایان به دیورتیکولوز دچار دیورتیکولیت می شوند.با این وجود، از آنجایی که دیورتیکولوز بسیار شایع است، میلیون ها نفر در کشورهای غربی هر ساله یک حمله ناتوان کننده دیورتیکولیت را تجربه می کنند. تنها در ایالات متحده، دیورتیکولیت دلیل بیش از 2.7 میلیون ویزیت سرپایی و 200000 بستری شدن در بیمارستان در سال است.روند نگران کننده دیگر این است که بروز دیورتیکولیت در حال افزایش است، به ویژه در افراد زیر 50 سال، که قبلاً در آنها بسیار نادر بود. این افزایش در سنین پایین تر نگران کننده است. به این دلیل که هر چه سن شما در هنگام تشخیص دیورتیکولوز کمتر باشد، خطر ابتلا به حمله دیورتیکولیت و سپس حملات مکرر در شما بیشتر است.

پس:

بیماری دیورتیکولار در همه کشورهای غربی به ویژه با افزایش سن شایع است. با این حال، کمتر از 5 درصد از افراد مبتلا به دیورتیکول به حملات دیورتیکولیت ادامه می دهند. در سال های اخیر بروز دیورتیکولیت به ویژه در افراد زیر 50 سال افزایش یافته است.

عوامل خطر بیماری دیورتیکولار

از آنجایی که دیورتیکول‌ها بسیار رایج هستند و اغلب بدون علائم یا مشکلاتی به وجود می‌آیند، علاوه بر سن، عوامل خطر کلیدی دیگر برای ایجاد آن‌ها و ایجاد دیورتیکولیت چیست؟در اینجا شواهد تحقیقاتی تا به امروز آمده است:

ژنتیک: اگر یکی از اعضای خانواده دیورتیکولیت داشته باشد، شما در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به آن هستید. تحقیقات اخیر نشان می دهد که عوامل ژنتیکی ممکن است تا 50 درصد از خطر ابتلا به بیماری دیورتیکولی را تشکیل دهند.
سیگار کشیدن: افرادی که سیگار می کشند بیشتر در معرض خطر ابتلا به دیورتیکول هستند و در صورت ابتلا به دیورتیکولیت با عوارض بیشتری مواجه می شوند. زنان سیگاری ممکن است در معرض خطر بیشتری نسبت به مردان سیگاری باشند.
چاقی: چاقی و افزایش وزن بیش از حد در بزرگسالی خطر دیورتیکولوز و همچنین پیشرفت به دیورتیکولیت را افزایش می دهد. افرادی که چاق هستند در صورت بروز دیورتیکولیت عوارض شدیدتری دارند.این تئوری، اگرچه ثابت نشده است، این است که این خطر ممکن است بیشتر به دلیل تغییرات در میکروبیوم روده باشد، که احتمالاً ناشی از خوردن شکر و نشاسته بسیار فرآوری شده است.
عدم تحرک بدنی: سبک زندگی بی تحرک نیز با تشکیل دیورتیکول و پیشرفت آن به دیورتیکولیت همراه است. مردان چاق که غیر فعال هستند به ویژه در معرض خطر بالایی هستند. مطالعات مشاهده ای نشان می دهد که ورزش شدید، مانند دویدن، حتی در افراد دارای اضافه وزن یا چاق، ممکن است این خطر را کاهش دهد.
دیابت: برای آن دسته از بیمارانی که دیورتیکول دارند، داشتن تشخیص مشابه دیابت، خطر ابتلا به دیورتیکولیت، بستری شدن در بیمارستان و عوارض شدیدتر را افزایش می دهد.
داروها: انواع مختلفی از داروها، از جمله استروئیدها، مخدرها، و داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs – مسکن‌های رایج درد مانند ایبوپروفن، ناپروکسن) خطر ابتلا به دیورتیکولیت و عوارض جدی‌تر را افزایش می‌دهند.
التهاب: التهاب مزمن و با درجه پایین، با یا بدون چاقی، به عنوان یک عامل خطر کلیدی برای دیورتیکولیت ظاهر می شود. در حال حاضر التهاب با درجه پایین به عنوان یکی از مهم ترین نقش ها در ایجاد بالقوه دیورتیکول ها دیده می شود. همانطور که قبلاً بیان کردیم، انتخاب های غذایی می تواند نقش مهمی در تحریک التهاب داشته باشد.
ویتامین D: سطوح پایین ویتامین D به عنوان یک عامل خطر احتمالی برای حملات دیورتیکولیت ظاهر شده است. تغییرات فصلی و جغرافیایی در میزان دیورتیکولیت با قرار گرفتن در معرض نور خورشید و وضعیت احتمالی ویتامین D مطابقت دارد. مطالعات تحقیقاتی نشان داد که سطوح پایین ویتامین D به طور قابل توجهی با نرخ بالاتر دیورتیکولیت و عوارض شدیدتر مرتبط است. این بدان معنا نیست که مکمل های ویتامین D از دیورتیکولیت جلوگیری می کنند. برای شناسایی اینکه آیا ویتامین D یا سایر عوامل مخدوش کننده بر دیورتیکولیت تأثیر می گذارد، تحقیقات بیشتری مورد نیاز است.
رژیم غذایی: برای دهه ها، رژیم غذایی یک فرد یکی از عوامل خطر غالب، به ویژه رژیم غذایی کم فیبر فرض شده است. اما نتایج تحقیقات اخیر متناقض و متناقض بوده و عوامل رژیم غذایی را زیر سوال برده است. آنچه در حال حاضر در مورد نقش خوردن یا نخوردن غذاهای مختلف شناخته شده است در بخش بعدی به تفصیل توضیح داده شده است.

پس:

چندین عامل خطر با میزان بالاتر بیماری دیورتیکولار مرتبط هستند، از جمله افزایش سن، ژنتیک، سیگار کشیدن، چاقی، عدم تحرک، دیابت، التهاب، میکروبیوم تغییر یافته و شاید کمبود ویتامین D. فرض بر این است که عوامل رژیم غذایی یک خطر هستند، اما نتایج متناقض هستند.

برای پیشگیری از بیماری دیورتیکول چه غذایی بخوریم؟ از چه غذاهایی باید اجتناب کرد؟نقش گروه‌های غذایی خاص به‌عنوان عواملی در ایجاد و پیشگیری از بیماری دیورتیکولار، برای دهه‌ها کانون مطالعه بوده است. با این حال، این تحقیق هنوز هم بسیار بحث برانگیز و پر از نتایج متناقض است.در اینجا آنچه تحقیقات فعلی در مورد غذاهای خاص می گوید:

فیبر

برای دهه ها تصور می شد که عدم مصرف فیبر کافی در رژیم غذایی و یبوست ناشی از آن باعث دیورتیکولوز و افزایش خطر دیورتیکولیت می شود. با این حال، همانطور که یک محقق برجسته اخیراً اشاره کرده است، فرضیه کمبود فیبر “به مدت چهار دهه بدون هیچ مدرکی وجود داشته است.”در دهه گذشته، برخی مطالعات نشان داده اند که خوردن فیبر بیشتر از تشکیل دیورتیکول جلوگیری نمی کند.به همین ترتیب، چند مطالعه اخیر نیز نشان داده است که بر خلاف اصول پزشکی برای 50 سال، به نظر می رسد که یبوست ارتباط کمی با بیماری دیورتیکولی داشته باشد یا اصلاً ارتباطی نداشته باشد.در واقع، اکنون برخی از مطالعات نشان می‌دهند که رژیم‌های غذایی با فیبر بالاتر و اجابت مزاج مکرر ممکن است با ایجاد دیورتیکول مرتبط باشند.با این حال، اینجاست که کار پیچیده تر می شود. در حالی که رژیم های غذایی با فیبر بالا ممکن است از تشکیل دیورتیکول جلوگیری نکند، داده های مشاهداتی نشان می دهد که رژیم غذایی با فیبر بالا ممکن است خطر حمله حاد دیورتیکولیت را کاهش دهد و ممکن است از عوارض جدی تر جلوگیری کند.اینکه آیا افزایش فیبر خطر ابتلا به دیورتیکولوز را افزایش می‌دهد، اما احتمال ابتلا به دیورتیکولیت را کاهش می‌دهد، به مطالعات بیشتری نیاز دارد. نتایج متناقض ممکن است مربوط به نوع فیبری باشد که مصرف می‌شود، مانند محلول یا نامحلول بودن فیبر، یا از میوه و سبزیجات به جای غلات یا سبوس.با این حال، به نظر می رسد که خوردن یک رژیم غذایی با فیبر بالا، مستقل از بیماری دیورتیکولی، برای سلامت عمومی مفید است. برای درک بیشتر در مورد انواع مختلف فیبر و چگونگی دریافت فیبر کم کربوهیدرات بیشتر در رژیم غذایی خود، لطفاً به راهنمای مبتنی بر شواهد دکتر رژیم غذایی مراجعه کنید: 15 غذای پرفیبر که کربوهیدرات کمی دارند.

آجیل، دانه ها و ذرت بو داده

برای چندین دهه، هم حرفه پزشکی و هم عموم مردم بر این باور بودند که اگر دیورتیکولوز یا دیورتیکولیت دارید، باید از خوردن آجیل، دانه‌ها و ذرت بو داده خودداری کنید.تصور می‌شد این تکه‌های سفت و هضم نشده غذا بیشتر در کیسه‌های دیورتیکول گیر کرده یا آنها را خراشیده یا تحریک می‌کنند که منجر به التهاب و عفونت می‌شود.با این حال، توصیه به اجتناب از غذاهایی مانند ذرت بو داده، تمشک، توت فرنگی، شاه توت و آجیل بر اساس یک فرض منطقی و فاقد شواهد علمی بود. در سال 2008، یک مطالعه آینده‌نگر بزرگ که بیش از 47000 مرد را طی 18 سال دنبال کرد، هیچ ارتباطی بین مصرف آجیل، دانه‌ها، و ذرت بو داده و بروز دیورتیکولیت پیدا نکرد. در واقع، مردانی که بیشتر آجیل و ذرت بو داده می‌خوردند، نسبت به مردانی که کمترین مصرف را داشتند، دیورتیکولیت کمتری داشتند.

گوشت

داده های مشاهداتی نشان می دهد که خوردن مقادیر زیادی گوشت قرمز فرآوری نشده با افزایش بروز دیورتیکولیت در مردان مرتبط است.با این حال، مانند بسیاری از مطالعات در مورد مصرف گوشت در سال‌های اخیر، در این مطالعه، مردانی که بیشترین مصرف گوشت قرمز را داشتند نیز تمایل بیشتری به سیگار کشیدن داشتند، بیشتر از NSAID استفاده می‌کردند و نسبت به مردانی که کمترین مصرف گوشت را داشتند، کمتر ورزش می‌کردند. به این تعصب کاربر سالم می گویند.همچنین، این مطالعه از بسیاری از ایرادات روش‌شناختی مطالعات تغذیه‌ای مشاهده‌ای رنج می‌برد، از جمله اینکه تفاوت خطر نسبی بین بالاترین سطح گوشت‌خواران و پایین‌ترین آنها بسیار ناچیز بود.راهنمای مبتنی بر شواهد دکتر رژیم غذایی در مورد گوشت قرمز به جزئیات بیشتری در مورد شواهد مشاهده‌ای و کیفیت پایین می‌پردازد که نتیجه‌گیری قوی در مورد تأثیر مصرف گوشت قرمز بر شرایط مختلف سلامت را بسیار دشوار می‌کند.

رژیم غذایی «سالم» یا «عاقلانه» – یا اصلاً رژیم غذایی خاصی ندارید؟

برخی از محققان توصیه می کنند که برای کاهش خطر ابتلا به دیورتیکولیت، از یک رژیم غذایی “سالم”، غیر غربی یا “محتاطانه” استفاده کنید. معنی آن چیست؟ محققان الگوی غذایی “غربی” را با مصرف زیاد گوشت های قرمز و فرآوری شده، غلات تصفیه شده، شیرینی ها، سیب زمینی سرخ کرده و محصولات لبنی پرچرب توصیف می کنند. یک “رژیم غذایی محتاطانه” حاوی میوه ها، سبزیجات، غلات کامل، حبوبات، مرغ و ماهی توصیف شد.کدام بخش از رژیم غذایی محتاطانه خطر را کاهش می دهد؟ آیا ممکن است حذف غلات و شیرینی های تصفیه شده بخش اساسی کاهش خطرات دیورتیکولیت باشد؟ این سوال تحقیق بررسی نشده است.یک مطالعه کوچک اما تأثیرگذار نشان داد که در طول حمله دیورتیکولیت بدون عارضه (یا کمتر شدید)، مهم نیست که مردم چه می‌خورند، که یک رژیم غذایی نامحدود یا آزاد همان نتایجی را به دنبال دارد که افرادی که غذاهای خاص را محدود می‌کنند. این یافته، همراه با سایر مطالعات رژیم غذایی متناقض، باعث شده است که بسیاری از پزشکان و متخصصان تغذیه دیگر رژیم های غذایی خاصی را توصیه نکنند.با این وجود، بسیاری از افراد مبتلا به دیورتیکولیت مکرر متوجه می شوند که برخی از غذاهای خاص تمایل دارند قبل از حملات آن ها قرار بگیرند و یاد می گیرند که محرک های شخصی خود را تشخیص دهند و از آن اجتناب کنند. توجه به محرک های رژیم غذایی ممکن است به شما در مدیریت بیماری دیورتیکول کمک کند.

پس:

نقش یک رژیم غذایی با فیبر بالا در دیورتیکولوز و دیورتیکولیت اکنون به دلیل داده های ارتباطی ضعیف مورد تردید و پیچیده است.به نظر نمی رسد آجیل، دانه ها و ذرت بو داده با حملات مرتبط باشند.توصیه کلی این است که «رژیم غذایی سالم» یا «محتاطانه» بخورید، اما رژیم‌های غذایی محدود ممکن است ضروری نباشد و افراد باید رژیم غذایی مناسب خود را پیدا کنند.

رژیم کم کربوهیدرات و کتوژنیک

سالاد کتو کاب با سس رنچ

بسیاری از مردم برای کمک به چاقی و دیابت به سراغ رژیم کم کربوهیدرات یا کتو می روند. از آنجایی که این شرایط همچنین عوامل خطر اساسی برای دیورتیکولوز هستند، طبیعی است که بسیاری با توجه به رژیم کم کربوهیدرات ممکن است نگران باشند که آیا می توانند رژیم غذایی را بدون تشدید دیورتیکولیت خود با خیال راحت انجام دهند.همانطور که در ابتدای این راهنما اشاره شد، در حال حاضر هیچ کارآزمایی با کیفیت بالا برای مقایسه رژیم کم کربوهیدرات یا کتوژنیک با سایر الگوهای غذایی در میان افرادی که بیماری دیورتیکول دارند، انجام نشده است.با پنل متخصص Diet Doctor و متخصصان گوارش که رژیم های کم کربوهیدرات را در صفحه یافتن دکتر ما توصیه می کنند، مشورت شد. اتفاق نظر بر این است که در تجربه بالینی آنها رژیم غذایی برای مبتلایان به بیماری دیورتیکولار ایمن است.آنها در مورد اینکه چرا کربوهیدرات کم را به بیماران مبتلا به بیماری دیورتیکول توصیه می کنند، مشاهدات زیر را انجام می دهند:

نقش ناشناخته قند و کربوهیدرات های تصفیه شده در بیماری دیورتیکول: به عنوان یک بیماری تمدن غرب، دیورتیکولیت به موازات مصرف شکر و کربوهیدرات های تصفیه شده از دهه 1860 افزایش یافته است. در واقع، یک مقاله تحقیقاتی بسیار تأثیرگذار در سال 1971 این فرضیه را مطرح کرد که رژیم‌های غذایی سرشار از قند و کربوهیدرات‌های تصفیه‌شده می‌توانند عوامل اصلی خطر اصلی برای ایجاد بیماری دیورتیکولی باشند. با این حال، این مشاهدات در مورد نقش قند و کربوهیدرات های تصفیه شده به نفع داشتن رژیم های غذایی کم فیبر مسئول بیماری دیورتیکول برای 50 سال آینده نادیده گرفته شد.تا به امروز، هیچ تحقیقی در مورد ارتباط احتمالی بین مصرف زیاد شکر، کربوهیدرات های تصفیه شده و غذاهای فرآوری شده انجام نشده است. ما معتقدیم که این گروه های غذایی باید با توجه به عوامل خطر چاقی، دیابت و التهاب مزمن زمینه ای بیماری دیورتیکولی مورد مطالعه قرار گیرند.
چاقی: رژیم کم کربوهیدرات یا کتوژنیک برای کاهش وزن و حفظ وزن موثر است.
دیابت: رژیم کم کربوهیدرات یا کتوژنیک روشی موثر برای کاهش قند خون است و ممکن است دیابت را معکوس کند.

به طور حکایتی، بسیاری از افرادی که رژیم غذایی کم کربوهیدرات یا کتوژنیک مصرف می کنند، بهبود سایر التهابات و علائم گوارشی، از جمله کاهش سندرم روده تحریک پذیر (IBS)، سوزش سر دل (ریفلاکس معده) و بیماری التهابی روده را گزارش می دهند.راهنمای ما IBS و رژیم کتو، بحث های عمیق تری را در مورد تحقیقات و تجربه بالینی برای این بیماری رایج روده ارائه می دهد.دکتر رژیم غذایی داستان های موفقیت آمیزی از روث و جنیفر در مورد اینکه چگونه آنها احساس می کنند با خوردن یک رژیم غذایی کتوژنیک علائم بیماری دیورتیکول را تا حد زیادی بهبود بخشیده اند. رژیم کتوژنیک برای مبتدیان

پس:

مطالعات نشان می دهد که چاقی، دیابت، سندرم متابولیک و نشانگرهای التهاب مزمن به خوبی به رژیم کم کربوهیدرات و کتوژنیک پاسخ می دهند. از آنجایی که این عوامل خطر بیماری دیورتیکول هستند، کاهش آنها ممکن است به کاهش خطر دیورتیکولیت کمک کند. به علاوه، شواهد حکایتی در حال افزایش است که علائم و شعله های بیماری دیورتیکولی ممکن است با مصرف کم کربوهیدرات کاهش یابد. اما مطالعات علمی که این موضوع را نشان می دهد وجود ندارد.

روزه متناوب

در طول حمله دیورتیکولیت، توصیه پزشکی این است که بیماران فقط باید مایعات شفاف را برای دو یا سه روز یا تا زمانی که علائم آنها بهبود یابد، مصرف کنند. اگر حمله شدیدتر باشد (به نام دیورتیکولیت پیچیده)، توصیه می شود تا زمانی که دیورتیکولیت بهبود نیابد، چیزی از طریق دهان مصرف نکنید. این یک شکل درمانی از روزه داری متناوب برای بهبود روده است.رژیم مایعات شفاف به معنای مصرف آب، آب گازدار، آب معدنی، چای شیرین نشده، قهوه سیاه، کنسومه و آب استخوان است. برخی از پزشکان به آبمیوه‌های شفاف شیرین، ژله، نوشیدنی‌های شیرین یا نوشیدنی‌های رژیمی با شیرین‌کننده‌های مصنوعی اجازه می‌دهند، اما پزشکان کم کربوهیدرات، مانند من و دیگران در پانل متخصص رژیم‌پزشکی، توصیه می‌کنند از مصرف تمام مایعات حاوی شکر و شیرین‌کننده‌های مصنوعی اجتناب کنید.توصیه بالینی من این است که اگر رژیم کم کربوهیدرات را انجام می‌دهید و اتفاقاً دچار عود دیورتیکولیت شده‌اید، ممکن است بخواهید چند روز ناشتا باشید و فقط نوشیدنی‌های شفاف بنوشید. اما وقتی احساس بهتری کردید، می توانید بلافاصله به رژیم کم کربوهیدرات برگردید.آیا گرفتن روزه متناوب در مواقعی غیر از حملات حاد می تواند به پیشگیری یا کاهش شعله های بیماری دیورتیکولی کمک کند؟متاسفانه، هیچ مطالعه تحقیقاتی در مورد نقش احتمالی دوره های منظم روزه داری متناوب بر بیماری دیورتیکول انجام نشده است. مطالعات خوب لازم است. با این حال، می توان یک استدلال منطقی ارائه کرد که دوره های روزه داری می تواند برای آسیب شناسی روده زمینه ای بیماری دیورتیکولار مفید باشد.الگوی کوتاه روزه داری متناوب، مانند حذف صبحانه یا خوردن یک وعده غذایی در روز (OMAD) بعید است برای فردی که بیماری دیورتیکولار دارد مضر باشد و می تواند به کاهش وزن، دیابت و مدیریت قند خون کمک کند.برای اطلاعات بیشتر در مورد روزه داری متناوب، به راهنماها و فیلم های دکتر رژیم غذایی مراجعه کنید. روزه متناوب برای مبتدیان

پس:

برای درمان دیورتیکولیت حاد یک مایع شفاف به مدت دو یا سه روز توصیه می شود.تحقیقات در مورد استفاده منظم از روزه متناوب برای جلوگیری از عود بیماری دیورتیکولی وجود ندارد، اما روزه داری متناوب برای عوامل خطر زمینه ای مانند چاقی و دیابت موثر است.نظر بالینی متخصصان کم کربوهیدرات این است که روزه داری بی خطر است و حتی ممکن است برای بیماری دیورتیکولار مفید باشد.

خلاصه

بیماری دیورتیکول در میان جمعیت تمام کشورهای غربی رایج است، به ویژه با افزایش سن. چاقی، دیابت، سیگار کشیدن، کم تحرکی و التهاب مزمن همگی از عوامل خطر هستند.رژیم غذایی با فیبر بالا به احتمال زیاد از پیشرفت بیماری دیورتیکول جلوگیری نمی کند، اما ممکن است عوارض و بستری شدن در بیمارستان ناشی از حملات حاد را کاهش دهد.پزشکان و متخصصان تغذیه دیگر رژیم‌های محدود شده خاصی را برای بیماری دیورتیکول توصیه نمی‌کنند، بنابراین شما تشویق می‌شوید رژیمی را پیدا کنید که برای شما بهترین کار را داشته باشد و به شما احساس سلامتی بدهد. برای بسیاری از افراد، این ممکن است یک رژیم کتوژنیک باشد.هنوز هیچ مدرک تحقیقاتی برای نتیجه‌گیری در مورد رژیم کم کربوهیدرات، رژیم کتو یا روزه‌داری متناوب در رابطه با بیماری دیورتیکول در دسترس نیست. با این حال، تجربه بالینی و برخی از شواهد بیماران نشان می دهد که رژیم غذایی و روزه داری دوره ای نه تنها بی خطر هستند، بلکه می توانند برای سلامت کل دستگاه گوارش مفید باشند.پیوند منبع

دکتر فرزاد روشن ضمیر

دکتر روشن ضمیر هستم، متخصص تغذیه و رژیم درمانی (PhD). اگر از رژیم‌های تکراری نتیجه نگرفته‌اید، فقط یک دوره با من داشته باشید. هزینه رژیم طبق تعرفه ویزیت دکتری تخصصی در علوم پایه (PHD) پروانه‌دار در سال 1405، 357 هزارو 700 تومان می باشد.

جهت ارتباط در پیام‌رسان‌ها به شماره زیر پیام دهید

09304881654

برای دریافت آموزش‌های روزانه عضو کانال بله شوید: