قفل شدن فک (لاکجاو): علائم، علل، تشخیص، درمان و پیشگیری
قفل شدن فک یا لاکجاو (Trismus) وضعیتی دردناک است که در آن دهان نمیتواند بهطور کامل باز شود و حرکات طبیعی فک محدود میشود. این مشکل معمولاً به دلیل اسپاسم یا انقباض غیرارادی عضلاتی که مسئول جویدن هستند ایجاد میشود و باعث میشود این عضلات نتوانند بهطور کامل شل شوند. در گذشته واژه «لاکجاو» بهجای «تتانوس» استفاده میشد، اما امروزه مشخص شده است که این واژه در واقع بهعنوان یکی از علائم احتمالی بیماری تتانوس شناخته میشود و نام رسمی بیماری نیست. این وضعیت میتواند بر گفتار، تغذیه، بهداشت دهان و حتی تنفس اثر بگذارد و در صورت عدم درمان ممکن است به عوارض جدیتری منجر شود.
لاکجاو معمولاً بهصورت حاد و کوتاهمدت بروز میکند، اما در برخی بیماران، بهخصوص در موارد ناشی از سرطان یا درمانهای پرتودرمانی، میتواند مزمن و طولانیمدت شود. پژوهشهای جدید نشان دادهاند که درک دقیق مکانیسمهای ایجاد این اختلال میتواند به طراحی درمانهای مؤثرتر کمک کند، زیرا قفل شدن فک گاهی میتواند علامتی از بیماریهای عفونی، مفصلی یا حتی عصبی جدیتر باشد.
علائم لاکجاو
شایعترین علامت لاکجاو ناتوانی در باز کردن کامل دهان است. در حالت طبیعی دهان باید بتواند بین ۴۰ تا ۶۰ میلیمتر (حدود ۱.۵ تا ۲.۳ اینچ) باز شود، اما در افراد مبتلا به لاکجاو این میزان معمولاً به کمتر از ۳۵ میلیمتر (حدود ۱.۳۵ اینچ) کاهش مییابد. این محدودیت میتواند بهسرعت پیشرفت کند و ظرف چند ساعت به اوج برسد و کیفیت زندگی بیمار را بهشدت تحت تأثیر قرار دهد.
علاوه بر محدود شدن باز شدن دهان، علائم زیر نیز ممکن است در بیماران دیده شود که نیاز به بررسی و درمان سریع دارند، زیرا میتوانند بر تغذیه، صحبت کردن و بهداشت دهان اثر منفی بگذارند:
- درد و سفتی در یک یا هر دو طرف فک
- درد یا مشکل در هنگام صحبت کردن یا جویدن غذا
- مشکل در مسواک زدن یا نخ دندان کشیدن
- بروز ناگهانی علائم و تشدید سریع آنها در چند ساعت اول
- باز ماندن جزئی دهان در حالت استراحت به دلیل انقباض عضلات فک
برخی بیماران علاوه بر این علائم، مشکلاتی مانند خشکی دهان، سردرد، درد منتشر به گردن، تورم فک، درد گوش، تب و تعریق و حتی اسپاسم عضلات سایر نقاط بدن یا تغییرات ضربان قلب و فشار خون را تجربه میکنند. این علائم در صورت عدم توجه میتوانند به عوارض جدیتری منجر شوند و نیازمند مداخله پزشکی فوری هستند.

fcafotodigital/ Getty Images
علل لاکجاو
مهمترین علت لاکجاو اسپاسم یا انقباض پایدار عضلاتی است که در جویدن نقش دارند. این اسپاسمها میتوانند ناشی از بیماریها، عفونتها، آسیبها یا حتی درمانهای پزشکی باشند و شدت علائم بسته به علت زمینهای متفاوت است. درک دقیق علت ایجادکننده این اسپاسمها نقش کلیدی در انتخاب درمان مناسب دارد.
مهمترین بیماریها و شرایطی که میتوانند باعث قفل شدن فک شوند شامل موارد زیر هستند که هر کدام مکانیسم خاص خود را دارند و ممکن است به آزمایشها یا درمانهای متفاوتی نیاز داشته باشند:
- آسیبهای فک شامل ضربههای ورزشی یا تصادفات که به عضلات، اعصاب یا استخوان فک آسیب میزنند
- تتانوس، عفونت باکتریایی جدی که عضلات و اعصاب را درگیر میکند
- اختلالات مفصل گیجگاهی-فکی (TMD) که مفصل و عضلات کنترلکننده حرکات فک را تحت تأثیر قرار میدهند
- آرتریت یا التهاب مفاصل فک
- عفونتهای دهانی مانند آبسه یا عفونت لثه
- عوارض جانبی برخی داروها یا درمانهای دندانپزشکی
- سرطانهای سر و گردن و عوارض درمانهای آنها مانند پرتودرمانی
عوامل خطر
برخی افراد به دلایل پزشکی یا سبک زندگی در معرض خطر بالاتری برای ابتلا به لاکجاو هستند. شناسایی این گروههای پرخطر میتواند به تشخیص زودهنگام و پیشگیری از عوارض کمک کند و در طراحی برنامههای غربالگری نیز نقش داشته باشد.
مهمترین عوامل خطرساز شامل سن بالای ۷۰ سال، ابتلا به دیابت، ضعف سیستم ایمنی ناشی از بیماریهایی مانند HIV یا سرطان، سابقه جراحی دهان، پرتودرمانی، سوءمصرف مواد تزریقی، آرتریت و حتی ناهنجاریهای دندانی هستند. این عوامل میتوانند هم خطر ابتلا را افزایش دهند و هم دوره بهبود را طولانیتر کنند.
تشخیص لاکجاو
تشخیص این اختلال معمولاً با معاینه فیزیکی و بررسی تاریخچه پزشکی آغاز میشود. پزشک بهدنبال علائمی مانند محدودیت باز شدن دهان، درد عضلانی و سابقه بیماریهای مرتبط میگردد و ممکن است برای رد سایر علل احتمالی، آزمایشهای تکمیلی درخواست کند.
آزمایشهای متداول شامل موارد زیر هستند که هر کدام اطلاعات متفاوتی در اختیار پزشک قرار میدهند و میتوانند به تعیین علت دقیق کمک کنند:
- آزمایش خون برای بررسی علائم عفونت یا التهاب
- سیتیاسکن برای تشخیص شکستگیها یا آسیبهای ساختاری فک
- امآرآی برای مشاهده ضایعات بافت نرم مفصل فک
درمان لاکجاو
انتخاب درمان مناسب به علت زمینهای و شدت علائم بستگی دارد. اهداف اصلی درمان شامل شل کردن عضلات فک، کاهش درد و درمان بیماریهای زمینهای مانند تتانوس یا آرتریت است. مداخله زودهنگام میتواند از پیشرفت علائم و بروز عوارض جلوگیری کند.
مهمترین روشهای درمانی شامل دارودرمانی، فیزیوتراپی، جراحی و استفاده از وسایل دندانپزشکی هستند که هر کدام در شرایط خاصی توصیه میشوند و میتوانند بهصورت ترکیبی نیز استفاده شوند:
- داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی مانند ایبوپروفن
- مسکنهای مخدر مانند اکسیکودون در موارد درد شدید
- شلکنندههای عضلانی مانند دیازپام
- آنتیبیوتیکها در موارد عفونی
- تزریق بوتاکس برای کاهش اسپاسم عضلانی
فیزیوتراپی و جراحی
فیزیوتراپی با تمرکز بر تمرینات حرکتی فک میتواند به بازگرداندن دامنه حرکتی طبیعی کمک کند و از بروز عوارض مزمن جلوگیری نماید. این روش معمولاً پس از کنترل درد و التهاب آغاز میشود و در بهبود طولانیمدت نقش مهمی دارد.
در موارد شدید که درمانهای غیرجراحی پاسخگو نیستند، جراحیهایی مانند کاهش ارتفاع استخوان فک یا برداشتن بافتهای اسکار ممکن است انجام شود. این مداخلات معمولاً آخرین گزینه درمانی محسوب میشوند و پس از ارزیابی کامل انتخاب میشوند.
پیشگیری و عوارض
با وجود اینکه نمیتوان همیشه از لاکجاو پیشگیری کامل کرد، اقداماتی مانند واکسیناسیون علیه تتانوس، انجام تمرینات منظم فک، پرهیز از غذاهای سفت و پیگیری منظم درمانهای دندانپزشکی میتوانند خطر ابتلا را کاهش دهند. این اقدامات در افراد پرخطر اهمیت ویژهای دارند.
در صورت عدم درمان، عوارضی مانند عفونت ریه به دلیل آسپیراسیون، فیبروز عضلات فک، اسپاسم تارهای صوتی، آمبولی ریه و حتی نارسایی تنفسی ممکن است ایجاد شود. بنابراین تشخیص و درمان سریع این اختلال از اهمیت بالایی برخوردار است.
سؤالات متداول
آیا لاکجاو میتواند رفتوبرگشتی باشد؟ بله، در بسیاری از موارد، بسته به علت زمینهای، علائم ممکن است برطرف شوند و دوباره بازگردند. موارد حاد معمولاً ظرف دو هفته بهبود مییابند، اما اختلالات مزمن مفصل فک میتوانند باعث عود مکرر علائم شوند.
آیا لاکجاو هر دو طرف فک را درگیر میکند؟ در اغلب بیماران هر دو طرف فک تحت تأثیر قرار میگیرند، اما در برخی موارد مانند آسیبهای موضعی، ممکن است فقط یک طرف دچار اسپاسم شود.
چه تمریناتی برای بهبود لاکجاو توصیه میشوند؟ تمریناتی مانند باز و بسته کردن آهسته دهان در حالی که زبان روی سقف دهان فشار میآورد و حرکت آرام فک به طرفین هر کدام به مدت ۳۰ ثانیه چند بار در روز میتوانند به بهبود دامنه حرکتی کمک کنند.
آردایت برای اطمینان از صحت محتوای خود، که در سیاست ویراستاری ما ذکر شده است، از دستورالعملهای سختگیرانهای در زمینه منبعیابی پیروی میکند . ما فقط از منابع معتبر، از جمله مطالعات بررسیشده توسط همتایان، متخصصان پزشکی دارای مجوز، بیماران با تجربه عملی و اطلاعات از مؤسسات برتر، استفاده میکنیم.
- Santiago-Rosado LM, Lewison CS. Trismus. In: StatPearls. StatPearls Publishing; 2025.
- Poornima G, Poornima C. Trismus. J Health Sci Res. 2014;5(2):15-20.
- Centers for Disease Control and Prevention. About tetanus.
- MedlinePlus. Temporomandibular disorders.
- Chisnoiu AM, Picos AM, Popa S, et al. Factors involved in the etiology of temporomandibular disorders - a literature review. Clujul Med. 2015;88(4):473-478. doi:10.15386/cjmed-485
- MedlinePlus. Complete blood count.
- Smeets M, Croonenborghs TM, Van Dessel J, Politis C, Jacobs R, Bila M. The effectiveness of surgical methods for trismus release at least 6 months after head and neck cancer treatment: systematic review. Front Oral Health. 2022;2:810288. doi:10.3389/froh.2021.810288
- Charters E, Dunn M, Cheng K, et al. Trismus therapy devices: a systematic review. Oral Oncol. 2022;126:105728. doi:10.1016/j.oraloncology.2022.105728
- Centers for Disease Control and Prevention. Tetanus vaccination.
- Karthik MS, Prabhu N. Temporomandibular joint dislocation due to atypical antipsychotic-induced acute dystonia: a case report. Ther Adv in Psychopharmacol. 2014;4(6):282-284. doi:10.1177/2045125314553970
- Maini K, Dua A. Temporomandibular syndrome. In: StatPearls. StatPearls Publishing; 2025.
- Mandal S, Mandal S, Malik D, Thakur K, Chahal A. Exercise therapy to treat trismus in a patient with head neck cancer: a case report. JSIP. 2024;8(1):38-41. doi:10.4103/jsip.jsip_91_23
- https://www.health.com/lock-jaw-11727935
