نشانه راسل بهعنوان یک علامت فیزیکی شناخته میشود که به صورت آسیبدیدگی پوست روی بند انگشتان یا پشت دست ظاهر میگردد و اغلب در افرادی که دچار اختلال بولیمیا نروزا (پرخوری عصبی) هستند و بهطور عمدی استفراغ میکنند، دیده میشود.
بولیمیا نروزا یک اختلال خوردن است که شامل دورههایی از پرخوری یا مصرف غذا بیش از حد معمول در مدتزمان کوتاه و بهدنبال آن رفتارهای جبرانی مانند استفراغ عمدی، سوءمصرف ملینها و ورزش بیش از حد است.
افرادی که با تحریک دستی رفلکس تهوع، به عمد باعث استفراغ میشوند، ممکن است دچار آسیب پوستی در پشت دست، بهویژه در بند انگشتان، شوند که این آسیب ناشی از تماس مکرر دست با دندانها است؛ این علامت بهعنوان نشانه راسل شناخته میشود.
با این حال، همه افرادی که استفراغ مکرر دارند، لزوماً این نشانه را تجربه نمیکنند، زیرا برخی ممکن است از روشهای دیگر تحریک استفراغ یا استفراغ خودبهخود استفاده کنند.
این نشانه به افتخار دکتر جرالد راسل نامگذاری شده است؛ کسی که در سال ۱۹۷۹ برای نخستینبار اختلال بولیمیا نروزا را توصیف کرد.
در ادامه با ما همراه باشید تا با جلوههای فیزیکی این اختلال بیشتر آشنا شوید و بدانید که چه زمانی باید به دنبال کمک باشید.
دریافت کمک برای افراد دچار اختلال خوردن
اگر فردی که برایتان مهم است به شکل افراطی درگیر غذا یا وزن خود است، در مورد انتخابهای غذایی احساس گناه دارد یا رژیمهای محدودکننده را دنبال میکند، بهتر است برای او کمک تخصصی جستجو کنید.
چنین رفتارهایی میتوانند نشانهای از یک رابطه ناسالم با غذا یا حتی وجود یک اختلال خوردن باشند.
اختلالات خوردن میتوانند افراد را فارغ از جنسیت، نژاد، سن، طبقه اجتماعی یا دیگر هویتها تحتتأثیر قرار دهند.
این اختلالات معمولاً از ترکیب عوامل زیستی، اجتماعی، فرهنگی و محیطی ناشی میشوند و لزوماً فقط تحتتأثیر فرهنگ رژیم غذایی نیستند.
میتوانید از فرد مورد نظر بخواهید با یک متخصص سلامت تماس بگیرد یا از خدمات «اتحادیه ملی اختلالات خوردن» (National Alliance for Eating Disorders) بهره ببرد؛ این سازمان دارای خط کمک روزانه با حضور درمانگران دارای مجوز و ابزار جستجوی آنلاین برای گزینههای درمانی است.
برای پشتیبانی عمومی سلامت روان در هر ساعتی از شبانهروز نیز میتوان با شماره 1-800-662-4357 تماس گرفت یا در صورت نیاز به TTY با 1-800-487-4889 تماس حاصل کرد.
اگر با بحران سلامت روانی روبهرو هستید، میتوانید با شماره 988 تماس بگیرید یا پیامک ارسال کنید.
دریافت حمایت حرفهای میتواند مسیر درمان را هموار کند و از شدت عوارض جسمی و روانی اختلال پیشگیری نماید.

نشانه راسل و سایر علائم اختلال بولیمیا
نشانه راسل معمولاً در پشت دست غالب فرد ظاهر میشود، بهویژه روی بند انگشتان، و میتواند به شکلهای زیر دیده شود:
- پینه یا ضخیمشدگی پوست
- جای زخم
- خراش یا ساییدگی
بولیمیا یک اختلال روانی جدی است که رابطه فرد با غذا و تصویر بدن خود را تحتتأثیر قرار میدهد و ممکن است با علائم فیزیکی و رفتاری متعددی همراه باشد، از جمله:
- ورم یا پف کردن گونهها یا فک بهدلیل بزرگ شدن غدد بزاقی ناشی از استفراغ مکرر (که به آن «چهره بولیمیا» گفته میشود)
- مشکلات دندانی مانند فرسایش مینای دندان
همچنین میتواند علائم زیر را ایجاد کند:
- خونریزی از داخل بینی
- گرفتگی صدا
- سرفه مزمن
- دشواری در بلع
- دردهای شکمی یا مشکلات گوارشی
- خوردن مخفیانه یا پنهان کردن غذا
- درگیری ذهنی شدید با غذا، رژیم یا ورزش
- مقایسه مداوم شکل و وزن بدن با دیگران
- نوسانات وزنی
- کمآبی بدن که منجر به سرگیجه یا غش میشود
فرد مبتلا به بولیمیا ممکن است پس از خوردن غذا دچار احساس گناه، شرم یا اضطراب شود.
افسردگی و اضطراب نیز از جمله حالات خلقی شایع در میان این افراد هستند.
آیا دلایل دیگری هم برای ایجاد نشانه راسل وجود دارد؟
نشانه راسل بهتنهایی نمیتواند نشانه قطعی بولیمیا باشد، زیرا بسیاری از افراد مبتلا به این اختلال هرگز این علامت را نشان نمیدهند.
همچنین، دلایل دیگری نیز وجود دارد که ممکن است باعث آسیب به پوست پشت دست شود، از جمله:
- کار دستی مانند باغبانی یا کارهای ساختمانی
- تمرینهای هنرهای رزمی
- کار با مواد شیمیایی
- آشپزی
- شستوشوی مکرر دستها
در چنین مواردی، تشخیص دقیق بر اساس ترکیبی از معاینات پزشکی، روانشناختی و بررسی سابقه رفتاری فرد امکانپذیر خواهد بود.
بنابراین برای تمایز میان علل مختلف، ارزیابی حرفهای و مشاوره تخصصی اهمیت بالایی دارد.
چگونه به فرد مبتلا به بولیمیا کمک کنیم؟
اگر شک دارید که یکی از اطرافیان شما ممکن است به بولیمیا مبتلا باشد، بهترین کار مشورت با پزشک یا درمانگر دارای مجوز است، زیرا بولیمیا یک وضعیت پیچیده روانی است.
در صورت عدم درمان، این اختلال میتواند جدی و حتی تهدیدکننده حیات باشد.
درمان مؤثر معمولاً ترکیبی از رویکردهای زیر است:
- مراقبت پزشکی: درمانهای پزشکی میتوانند به مدیریت عوارضی مانند مشکلات گوارشی کمک کنند.
- رواندرمانی: درمانهای روانشناختی مانند رفتاردرمانی شناختی (CBT) میتوانند به شناسایی و اصلاح الگوهای فکری ناسالم کمک کنند و عواملی مانند عزتنفس پایین، استرس یا فشار اجتماعی را هدف قرار دهند.
- حمایت تغذیهای: متخصص تغذیه میتواند آموزشهای لازم برای داشتن رژیم غذایی سالم ارائه دهد و به فرد کمک کند رابطه متعادلی با غذا ایجاد کند.
- دارو: در برخی موارد، پزشکان داروهایی مانند فلوکستین (پروزاک) را که مورد تأیید سازمان غذا و داروی آمریکا برای درمان بولیمیا است، تجویز میکنند.
منابع معتبر برای درمان بولیمیا
در صورت نیاز به اطلاعات بیشتر یا پشتیبانی، منابع زیر میتوانند مفید باشند:
- انجمن ملی اختلالات خوردن (NEDA): ارائه خدمات حمایتی، منابع آموزشی و اطلاعات مربوط به گزینههای درمانی
- سازمان امید به بهبود اختلالات خوردن (Eating Disorder Hope): ارائه ابزارهای بازیابی، اطلاعات و گروههای پشتیبانی آنلاین
- انجمن ملی بیاشتهایی عصبی و اختلالات مرتبط (ANAD): ارائه گروههای حمایتی، مربیان بهبودی و منابع برای بیماران و خانوادهها
- پایگاه FindTreatment.gov: پایگاه داده قابل جستوجو از مراکز درمانی تحت نظارت سازمان خدمات سلامت روان و سوءمصرف مواد (SAMHSA)
یافتن منابع قابلاعتماد میتواند نقش مهمی در آغاز فرآیند درمان و بهبودی ایفا کند.
برقراری ارتباط با این نهادها میتواند احساس انزوا و بیپناهی فرد را کاهش دهد.
درمان آسیب پوستی ناشی از استفراغ مکرر
بولیمیا یک اختلال روانی خطرناک است که نیاز به مراقبت و درمان تخصصی دارد و بدون درمان میتواند آسیبهای پایدار ایجاد کند.
اما در کنار درمان اختلال، پزشکان ممکن است راهکارهایی برای کاهش آثار ظاهری نشانه راسل پیشنهاد دهند، مانند:
- خیساندن پینهها در آب گرم برای نرمکردن پوست
- سوهانزدن ملایم پینهها با سنگ پا یا اسکراب بدن
- استفاده منظم از مرطوبکننده روی نواحی آسیبدیده
- توقف فعالیتهایی که باعث سایش مداوم پوست دست یا بند انگشتان میشود
این مراقبتهای پوستی باید بهعنوان مکمل درمان اصلی اختلال در نظر گرفته شوند، نه جایگزین آن.
همچنین، باید زیر نظر متخصص پوست یا پزشک درمانگر اختلالات خوردن انجام شوند.
جمعبندی
نشانه راسل بهعنوان آسیب پوستی در پشت بند انگشتان شناخته میشود که اغلب در افرادی دیده میشود که با انگشت باعث استفراغ عمدی میشوند و به اختلال بولیمیا مبتلا هستند.
اگرچه همه افراد دچار بولیمیا این نشانه را ندارند، ولی وجود آن میتواند زنگ هشداری برای بررسی بیشتر باشد.
بولیمیا یک اختلال روانی جدی است که میتواند به عوارض گستردهای منجر شود، بنابراین در صورت مشاهده علائم در خود یا اطرافیان، دریافت کمک حرفهای بسیار ضروری است.
درمان زودهنگام میتواند خطرات بلندمدت را کاهش دهد و امکان بازگشت به زندگی سالم و متعادل را فراهم کند.
آردایت برای اطمینان از صحت محتوای خود، که در سیاست ویراستاری ما ذکر شده است، از دستورالعملهای سختگیرانهای در زمینه منبعیابی پیروی میکند . ما فقط از منابع معتبر، از جمله مطالعات بررسیشده توسط همتایان، متخصصان پزشکی دارای مجوز، بیماران با تجربه عملی و اطلاعات از مؤسسات برتر، استفاده میکنیم.
How to treat corns and calluses. (n.d.).
https://www.aad.org/public/everyday-care/injured-skin/burns/treat-corns-calluses
Jain A, et al. (2023). Bulimia nervosa.
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK562178/
Nitsch A, et al. (2021). Medical complications of bulimia nervosa.
https://www.ccjm.org/content/88/6/333.long
Stamu-O'Brien C, et al. (2023). Through the looking glass: Skin signs that help diagnose eating disorders.
https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0738081X23000329
