طاسی با الگوی زنانه (آلوپسی آندروژنتیک) شایعترین علت ریزش مو در زنان است، اما دلایل بالقوه بسیاری دیگر نیز وجود دارند. گزینههای درمانی مختلفی بسته به علت میتوانند در دسترس باشند.
زنان ممکن است انواع مختلفی از ریزش مو را تجربه کنند، از جمله نازک شدن موها، پهنتر شدن خط فرق سر، یا ریزش مو بهصورت لکهای (نقاط طاسی).
چندین دلیل میتواند توضیح دهد چرا زنان دچار ریزش مو میشوند، از جمله:
- عوامل ژنتیکی
- شرایط سلامتی
- تغییرات هورمونی
- استرس
گزینههای درمانی معمولاً به علت بستگی دارند. آنها همچنین بسته به الگو و محل ریزش مو ممکن است متفاوت باشند. در حالی که بیشتر علل ریزش مو قابل درمان هستند، برخی ممکن است اینگونه نباشند.
توضیح درباره زبان: ما در این مقاله از واژه «زنان» برای اشاره به افرادی استفاده میکنیم که در بدو تولد جنسیت مؤنث به آنها اختصاص داده شده است، اما ما اذعان داریم که جنسیت و هویت جنسی در طیفی قرار دارند. این اطلاعات همچنین در صورتی که جنسیت شما در بدو تولد زنانه بوده و هیچگاه تحت هورمونتراپی قرار نگرفتهاید، صدق میکند. زنان ترنس و مردان ترنس که هورمونتراپی داشتهاند ممکن است عوامل خطر اضافی برای ریزش مو داشته باشند که در اینجا پوشش داده نشده است.
علائم ریزش مو در زنان
ریزش مو بسته به علت میتواند به اشکال مختلفی بروز کند. ممکن است متوجه ریزش ناگهانی مو یا نازک شدن تدریجی در طول زمان شوید.
علائم و نشانههای کلیدی ریزش مو عبارتند از:
- نازک شدن کلی: نازک شدن تدریجی در بالای سر شایعترین نوع ریزش مو است. ممکن است متوجه شوید که خط فرق شما پهنتر میشود.
- لکههای طاسی: لکههای طاسی ممکن است نواحی دایرهای یا لکهای روی پوست سر باشند که مو در آنها کمپشت یا اصلاً وجود ندارد. ممکن است بلافاصله قبل از ریزش مو، پوست احساس خارش یا درد داشته باشد.
- ریزش دستهای مو: ممکن است ریزش ناگهانی مو را تجربه کنید، بهویژه پس از ضربه عاطفی یا جسمی. موها ممکن است هنگام شستن یا شانه کردن بهصورت دستهای بریزند و منجر به نازک شدن کلی شوند.
- ریزش کامل: درمانهای پزشکی مانند شیمیدرمانی ممکن است باعث ریزش ناگهانی و شدید مو شوند.
داشتن یک دفترچه یادداشت برای ثبت تغییرات مو یا علائمی که تجربه میکنید میتواند مفید باشد. سپس میتوانید از این یادداشت برای شروع گفتوگو با پزشک خود استفاده کنید.

healthline
علل ریزش مو در زنان
علل بسیاری برای ریزش مو در زنان وجود دارد، از جمله:
آلوپسی آندروژنتیک
طاسی با الگوی زنانه علت اصلی ریزش مو در زنان است. اصطلاح پزشکی آن آلوپسی آندروژنتیک است (آلوپسی به معنای «ریزش مو»). این بیماری همچنین آلوپسی آندروژنیک نیز نامیده میشود، اما هر دو به یک وضعیت اشاره دارند.
آلوپسی آندروژنتیک باعث کوتاه شدن چرخه طبیعی رشد مو میشود. در نتیجه، مو به اندازه طبیعی رشد نکرده و ضخامت کمتری دارد.
این الگوی ریزش مو ممکن است بهصورت نازک شدن کلی یا پهنتر شدن خط فرق شما ظاهر شود. این روند طی چند ماه یا سال بهتدریج رخ میدهد.
این وضعیت ممکن است در هر سنی پس از بلوغ رخ دهد، اما در زنان یائسه شایعتر است. افزایش سن و سابقه خانوادگی دو عامل اصلی خطر هستند.
انواع دیگر آلوپسی شامل موارد زیر هستند:
- آلوپسی آرهآتا
- آلوپسی سیکاتریسیال
- آلوپسی تروماتیک
- آناژن افلوویوم (گاهی بهعنوان آلوپسی ناشی از شیمیدرمانی شناخته میشود)
تلوژن افلوویوم
تلوژن افلوویوم (TE) ریزش موی بیشازحدی است که منجر به آلوپسی میشود و معمولاً موقتی است.
استرس باعث میشود موهای زیادی که در مرحله رشد فعال (آناژن) هستند بهطور ناگهانی وارد مرحله استراحت (تلوژن) شوند.
وقتی موها دوباره وارد مرحله رشد میشوند، موهای موجود در مرحله استراحت بهطور ناگهانی ریزش میکنند.
گاهی میتوانید TE را با نگاه به ریشه مو تشخیص دهید. موهای تلوژن در ریشه خود دارای پیاز کراتینی هستند.
TE معمولاً ناشی از استرس یا شوک به بدن است. برای مثال، ممکن است چند ماه پس از زایمان دچار ریزش مو شوید. اما عوامل محرک دیگری نیز وجود دارند، از جمله:
- افت استروژن پس از زایمان یا توقف هورمونتراپی
- کمبود پروتئین
- اختلالات تغذیهای
TE معمولاً برگشتپذیر است و اغلب ۶ تا ۸ ماه پس از بازگشت تعادل بدن یا رفع عامل محرک برطرف میشود.
شرایط مزمن سلامتی
شرایط مزمن سلامتی که ممکن است منجر به ریزش مو شوند شامل موارد زیر هستند:
- پسوریازیس
- ویتیلیگو
- بیماری تیروئید
- لنفوم هوچکین
- هیپوپیتویتریسم
- لوپوس اریتماتوز سیستمیک (SLE)
- بیماری آدیسون
- بیماری سلیاک
- آلرژیها
- لیکن پلانوس
- اسکلرودرمی (اسکلروز سیستمیک)
- تریکورکزیس اینواژیناتا (موسوم به موی بامبو)
یائسگی و عدم تعادل هورمونی
تغییرات هورمونی، بهویژه کاهش سطح استروژن، میتوانند بهطور موقت چرخه حیات مو را مختل کنند.
زنان ممکن است در دوران یائسگی بهدلیل کاهش تولید هورمونهای استروژن و پروژسترون دچار ریزش مو شوند.
یائسگی همچنین میتواند منجر به علائم ناخوشایندی مانند تعریق شبانه، افزایش وزن و خشکی واژن شود که ممکن است سطح کلی استرس شما را افزایش دهد و در نتیجه به نازک شدن یا ریزش مو کمک کند.
برخی زنان حتی ممکن است پس از قطع قرصهای ضدبارداری هورمونی تغییراتی در رشد مو مشاهده کنند.
عوامل خطر ریزش مو در زنان
ریزش مو میتواند هر کسی را تحتتأثیر قرار دهد، اما برخی عوامل ممکن است احتمال ریزش مو در زنان را افزایش دهند:
- سن: با افزایش سن، ریزش مو شایعتر میشود. با بالا رفتن سن، رشد مو کندتر شده و برخی فولیکولها دیگر موی جدید تولید نمیکنند.
- سابقه خانوادگی: اگر یکی از اعضای نزدیک خانواده شما (مانند والدین یا خواهر و برادر) دچار ریزش مو بوده است، احتمال بیشتری وجود دارد که شما هم دچار این مشکل شوید.
- سطح بالای استرس: استرس و اضطراب نیز ممکن است به ریزش مو کمک کنند.
- شرایط پزشکی: برخی شرایط سلامتی ممکن است خطر ریزش مو را افزایش دهند.
- مدلهای مو: برخی مدلهای مو، بهویژه مدلهای محکم و کشیده، ممکن است در طول زمان به ریزش مو کمک کنند.
درمان ریزش مو در زنان
برخی از انواع ریزش مو که ناشی از استرس یا تغییرات هورمونی مانند بارداری یا یائسگی هستند ممکن است بدون درمان و پس از سازگاری بدن برطرف شوند.
با این حال، ریزش مویی که در اطراف یائسگی آغاز میشود، مانند آلوپسی آندروژنتیک، ممکن است با گذشت زمان بدتر شود، بنابراین بسیاری از زنان تصمیم به درمان آن میگیرند.
هر شرایط پزشکی که منجر به ریزش مو میشود باید مستقیماً درمان شود تا علت اصلی برطرف شود، نه فقط علائم آن.
با این حال، تعدادی دارو و درمانهای احتمالی برای کمک به درمان علائم ریزش مو وجود دارند:
ماینوکسیدیل
ماینوکسیدیل یک داروی بدون نسخه (OTC) است که در اشکال مایع و فوم برای مصرف موضعی (در غلظت ۲٪ و ۵٪) و همچنین بهصورت کپسول خوراکی موجود است.
فقط ماینوکسیدیل موضعی توسط FDA برای درمان ریزش مو در زنان مبتلا به آلوپسی آندروژنتیک تأیید شده است، نه ماینوکسیدیل خوراکی یا اسپیرونولاکتون، اگرچه متخصصان پوست اغلب از آنها استفاده میکنند.
یک کارآزمایی بالینی در سال ۲۰۲۰ نشان داد که هم فرمولاسیون خوراکی با دوز پایین (۱ میلیگرم) و هم فرمولاسیون موضعی ۵٪ (۱ میلیلیتر) پس از ۶ ماه استفاده با افزایش تراکم مو مرتبط بودند.
در این کارآزمایی، ماینوکسیدیل خوراکی (۱ میلیگرم) تراکم مو را ۱۲٪ و محلول موضعی ۵٪ (۱ میلیلیتر) تراکم مو را ۷٫۲٪ افزایش داد.
ماینوکسیدیل معمولاً در دوزهای پایین برای علل مختلف ریزش مو ایمن و قابلتحمل است، اما قبل از شروع آن باید با پزشک خود مشورت کنید. برای ماینوکسیدیل خوراکی به نسخه پزشک نیاز دارید.
اسپیرونولاکتون
اسپیرونولاکتون (آلداکتون) با تأثیر بر هورمونها ریزش مو را درمان میکند. بهطور خاص، این دارو به گیرندههای آندروژن متصل میشود و پردازش تستوسترون در بدن شما را کاهش میدهد.
یک مطالعه در سال ۲۰۲۰ زنانی را بررسی کرد که روزانه اسپیرونولاکتون مصرف میکردند (دوزها از ۲۵ تا ۲۰۰ میلیگرم متغیر بود).
بیستونه نفر از ۴۵ شرکتکنندهای که بیش از ۶ ماه از آن استفاده کرده بودند، بیشترین بهبود را پس از ۱ سال یا بیشتر مشاهده کردند. کسانی که در ابتدای مطالعه ریزش موی شدیدتری داشتند، بیشترین سود را از دارو بردند.
با این حال، همه پژوهشگران موافق نیستند که اسپیرونولاکتون برای ریزش مو مؤثر است. سازمان غذا و دارو (FDA) هنوز آن را بهعنوان درمانی برای آلوپسی آندروژنتیک تأیید نکرده است.
با این وجود، این دارو هنوز بهصورت خارج از برچسب تجویز میشود، اما برای مصرف آن به نسخه پزشک نیاز خواهید داشت.
تحقیقات بیشتری لازم است تا ادعاهای قطعی در مورد اثربخشی آن مطرح شود.
کورتیکواستروئیدها
اگر ریزش موی شما بهدلیل آلوپسی آرهآتا باشد، پزشک ممکن است درمان با کورتیکواستروئیدها را برای کاهش التهاب در نظر بگیرد. این دارو میتواند بهصورت موضعی روی پوست سر اعمال شود یا بهطور مستقیم به ناحیه تحتتأثیر تزریق گردد.
افراد مبتلا به آلوپسی آرهآتا ممکن است از داروهای سرکوبکننده سیستم ایمنی مانند متوترکسات نیز بهرهمند شوند. متوترکسات معمولاً همراه با کورتیکواستروئیدهای دوز پایین تجویز میشود.
درصد بسیار کمی از بیماران که متوترکسات را برای اختلالات خودایمنی مصرف میکنند دچار ریزش مو میشوند، اما این عارضه جانبی شایع نیست.
جراحی
در جراحی کاشت مو، قطعاتی از بافت پوست سر با فولیکولهای مو از یک ناحیه برداشته شده و به نواحی طاس منتقل میشوند.
این روش بهعنوان رویکردی قابلاعتماد برای درمان آلوپسی در نظر گرفته میشود، اما بدون خطر نیست و ممکن است عفونت یا شوک باعث ریزش مو در نواحی پیوندشده شود.
طرحهای بیمه معمولاً هزینه کاشت مو را پوشش نمیدهند و هزینه بالا (اغلب هزاران دلار) میتواند مانعی باشد.
فیناستراید
فیناستراید (Propecia، Proscar) توسط FDA برای درمان ریزش مو در مردان تأیید شده است، نه در زنان. با این حال، پزشکان ممکن است گاهی آن را خارج از برچسب برای زنانی که قصد بارداری در آینده ندارند تجویز کنند.
فیناستراید آنزیم ۵-آلفا ردوکتاز را مسدود میکند و از تبدیل تستوسترون به دیهیدروتستوسترون (DHT)، آندروژنی که مسئول طاسی با الگوی مردانه است، جلوگیری میکند.
درمانهای دیگر
پزشکان ممکن است گاهی اوقات درمانهای دیگری را خارج از برچسب برای کاهش ریزش مو در زنان تجویز کنند:
- تزریق سم بوتولینوم (بوتاکس)
- داروهای سرکوبکننده سیستم ایمنی مانند آزاتیوپرین یا سیکلوسپورین
- تزریق پلاسمای غنی از پلاکت (PRP)
- مهارکنندههای JAK درمان جدیدی هستند که برای آلوپسی آرهآتا شدید تأیید شدهاند، از جمله: Olumiant (باریسیتینیب)، Litfulo (ریتلیسیتینیب) و Leqselvi (دئوروکسیلیتینیب)
چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد
ریزش مو بهطور طبیعی همیشه رخ میدهد. انتظار میرود که اکثر افراد روزانه بین ۵۰ تا ۱۰۰ تار مو از دست بدهند.
با این حال، اگر متوجه موارد زیر شدید، با پزشک یا متخصص پوست تماس بگیرید:
- ریزش دستهای موها (در شانه، روی بالش یا در فاضلاب حمام مشخص است)
- موهایی که بهنظر نمیرسد بهاندازه گذشته رشد کنند
- ریزش ناگهانی مو
- نازک شدن مو
- پهنتر شدن خط فرق
- لکههای طاسی یا ریزش مو بهصورت تکهای
- علائم دیگری مانند تب، درد یا خستگی
جمعبندی
شایعترین علت ریزش مو در زنان طاسی با الگوی زنانه (آلوپسی آندروژنتیک) است، اما علل متعددی دیگر نیز وجود دارند.
داروهای بدون نسخه ممکن است به کاهش ریزش مو و تحریک رشد کمک کنند. سایر انواع ریزش مو ممکن است نیاز به درمان علت اصلی داشته باشند.
درباره هرگونه ریزش مو، ریزش دستهای یا نازک شدن مو با پزشک مشورت کنید. پزشک میتواند علت علائم شما را تشخیص داده و یک برنامه درمانی مناسب ارائه دهد.
آردایت برای اطمینان از صحت محتوای خود، که در سیاست ویراستاری ما ذکر شده است، از دستورالعملهای سختگیرانهای در زمینه منبعیابی پیروی میکند . ما فقط از منابع معتبر، از جمله مطالعات بررسیشده توسط همتایان، متخصصان پزشکی دارای مجوز، بیماران با تجربه عملی و اطلاعات از مؤسسات برتر، استفاده میکنیم.
- Al Aboud AM, et al. (2024). Alopecia.
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK538178/ - Burns LJ, et al. (2020). Spironolactone for treatment of female pattern hair loss.
https://www.jaad.org/article/S0190-9622(20)30510-7/fulltext - Do you have hair loss or hair shedding? (n.d.).
https://www.aad.org/public/diseases/hair-loss/insider/shedding - Fabbrocini G, et al. (2018). Female pattern hair loss: A clinical, pathophysiologic, and therapeutic review.
https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC6322157/ - Fukumoto T, et al. (2021). Treatments for alopecia areata: A systematic review and network meta-analysis.
https://onlinelibrary.wiley.com/doi/full/10.1111/dth.14916?casa_token=fSzwzzHbEKUAAAAA%3AQtF5qunW7-0fApj9IqQwkbmkkxI8fZL61UDXmhUjlmEcPpyMIe5r8PzGOprD0ICfukAY4M4HN5jiC6w - Hughes EC, et al. (2024). Telogen effluvium.
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK430848/#article-29916.s3 - Ludmann P. (2024). JAK inhibitors: What your dermatologist wants you to know.
https://www.aad.org/public/diseases/a-z/jak-inhibitors - Poliner A, et al. (2021). Hair regrowth in cicatricial alopecia: A literature review.
https://onlinelibrary.wiley.com/doi/full/10.1111/1346-8138.15902 - Ramos PM, et al. (2020).
https://www.jaad.org/article/S0190-9622(19)32666-0/fulltext - Zito PM, et al. (2024). Finasteride.
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK513329/ - Zito PM, et al. (2024). Hair transplantation.
https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK547740/ - https://www.healthline.com/health/hair-loss-women
