تعریق کف پا میتواند واکنشی طبیعی و ضروری برای تنظیم دمای بدن باشد، اما وقتی بدون توجه به دما یا فعالیت بدنی رخ دهد، ممکن است به عنوان «هایپرهیدروزیس پلانتار» یا تعریق بیش از حد کف پا شناخته شود. این حالت میتواند کیفیت زندگی فرد را تحت تأثیر قرار داده و خطر مشکلات پوستی و عفونتها را افزایش دهد.
علائم هایپرهیدروزیس پلانتار
این وضعیت با نشانههای مشخصی همراه است که همگی به تعریق غیرطبیعی مربوط میشوند. شایعترین علائم شامل تعریق بیش از حد هر دو پا، مرطوب ماندن مداوم پا یا جوراب، لیز خوردن داخل کفش یا روی سطوح سخت، و ایجاد بوی نامطبوع پا است.
علاوه بر کف پا، ممکن است تعریق بیش از حد در سایر بخشهای بدن مانند کف دستها، صورت و زیر بغل نیز دیده شود. این الگو معمولاً ناشی از فعالیت بیش از حد غدد عرق و تحریک بیش از حد سیستم عصبی سمپاتیک است که در افراد مبتلا فعالتر عمل میکند.

rudigobbo / Getty Images
علل تعریق کف پا
تعریق کف پا ممکن است خود یک بیماری مستقل باشد یا بهعنوان علامتی از سایر مشکلات جسمی رخ دهد. شناخت علت زمینهای به انتخاب درمان مناسب کمک زیادی میکند.
هایپرهیدروزیس پلانتار اولیه
در حالت طبیعی، بدن برای خنک کردن خود یا در واکنش به عواملی مانند ورزش، استرس، عصبانیت یا اضطراب عرق میکند. اما در هایپرهیدروزیس اولیه، تعریق بدون هیچ عامل محرکی آغاز میشود و این موضوع نشاندهنده اختلال در مکانیسم تنظیم دمای بدن است.
پژوهشگران علت دقیق این پدیده را نمیدانند، اما شواهدی از نقش ژنتیک و وراثت وجود دارد. به نظر میرسد برخی ژنها فعالیت هیپوتالاموس (بخش کنترلکننده پاسخهای فیزیولوژیک مانند تعریق) را تغییر داده و باعث تحریک غیرعادی غدد عرق میشوند.
این نوع تعریق معمولاً بیش از شش ماه ادامه دارد و در زمان خواب یا شبها کمتر فعال است. این ویژگی شبانهروزی میتواند به پزشکان کمک کند تا آن را از سایر علل افتراق دهند.
عوارض جانبی داروها
برخی داروها با تحریک بیش از حد غدد عرق میتوانند باعث تعریق کف پا شوند. برای مثال، آگونیستهای دوپامین مانند Mirapex (پرامیپکسول) و Requip (روپینیرول) که برای درمان بیماری پارکینسون استفاده میشوند، ممکن است چنین اثری داشته باشند.
داروهای ضدافسردگی مانند مهارکنندههای بازجذب سروتونین (SSRIs) شامل پروزاک، زولوفت و پاکسیل و همچنین ضدافسردگیهای سهحلقهای مانند آمیتریپتیلین و نورتریپتیلین نیز میتوانند این مشکل را ایجاد کنند. علاوه بر آن، داروهای ضدروانپریشی مانند آبیلیفای، هالدول و کلوزارین و محرکهایی مانند دکستروآمفتامین و آدرال نیز در فهرست عوامل دارویی موثر هستند.
مصرف مزمن الکل
الکل با گشاد کردن عروق و افزایش جریان خون، دمای بدن را بالا برده و پاسخ تعریقی را فعال میکند. در افرادی که مستعد تعریق هستند، این اثر میتواند شدیدتر شود.
بیماریهای زمینهای
بیماریهایی مانند دیابت، پرکاری تیروئید، پارکینسون، لنفوم و سل میتوانند باعث تعریق بیش از حد شوند. در دیابت، اختلال در تولید یا استفاده از انسولین باعث مشکلات متابولیکی و علائمی مانند تشنگی، تکرر ادرار، تاری دید و کاهش وزن میشود.
پرکاری تیروئید با ترشح بیش از حد هورمون تیروئید علائمی مانند عصبی بودن، ضعف عضلانی، لرزش دستها و ضربان قلب سریع ایجاد میکند. لنفوم و سل نیز با تب، کاهش وزن و تعریق شبانه همراه هستند که باید سریعاً تشخیص داده شوند.
چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟
هرچند هایپرهیدروزیس اولیه کف پا معمولاً خطرناک نیست، اما میتواند باعث ناراحتی روانی و کاهش اعتماد به نفس شود. مشکلات اجتماعی، اضطراب و افسردگی از پیامدهای رایج این وضعیت هستند.
در صورتی که احتمال میدهید تعریق شما ناشی از یک بیماری زمینهای یا دارو باشد، باید با پزشک مشورت کنید. پزشک میتواند با تغییر درمان یا انجام آزمایشها علت را مشخص و کنترل کند.
درمان و پیشگیری از تعریق کف پا
درمان به علت اصلی بستگی دارد و در مواردی که علت زمینهای مشخص شود، با درمان آن مشکل تعریق نیز کاهش مییابد. با این حال، برای کنترل مستقیم تعریق کف پا، روشهای متعددی وجود دارد.
درمانهای خانگی
شستن مکرر پاها، استفاده از جوراب و کفش قابل تنفس، و حتی راه رفتن بدون کفش در خانه میتواند به کاهش رطوبت کمک کند. این اقدامات همچنین با کاهش رشد باکتریهای مولد بو، از عفونتهای قارچی جلوگیری میکنند.
آنتیپرسپیرانتها
استفاده از محلولهای ضدعرق مانند Drysol (کلرید هگزا هیدرات ۲۰٪) میتواند تعریق را کاهش دهد. نسخههای قویتر نیز با تجویز پزشک در دسترس هستند.
داروهای آنتیکولینرژیک
این داروها با مهار انتقال پیامهای عصبی به غدد عرق، تولید عرق را کاهش میدهند. Qbrexa به شکل دستمال مرطوب دارویی یکی از گزینههای تاییدشده FDA است که عوارض کمتری نسبت به فرم خوراکی دارد.
بوتاکس
تزریق سم بوتولینوم (بوتاکس) میتواند به طور موقت اعصاب مرتبط با تعریق را غیر فعال کند. اثر این روش معمولاً چند ماه باقی میماند و نیاز به تکرار دارد.
یونتوفورز
در این روش پاها درون ظرف آب قرار گرفته و جریان الکتریکی خفیف اعمال میشود تا فعالیت غدد عرق مسدود شود. این روش معمولاً در کلینیک و تحت نظر پزشک انجام میشود.
جراحی
در موارد بسیار شدید و مقاوم، جراحی برای قطع اعصاب سمپاتیک یا برداشتن غدد عرق انجام میشود. این روش آخرین گزینه درمانی محسوب میشود.
عوارض احتمالی
مرطوب ماندن مداوم پاها خطر ابتلا به عفونتهای قارچی مانند پای ورزشکار و قارچ ناخن را افزایش میدهد. این مشکلات میتوانند باعث خارش، تغییر رنگ ناخنها و شکنندگی آنها شوند.
مکانیسم و پاتوفیزیولوژی
در هایپرهیدروزیس، سیگنالهای عصبی بهطور غیرطبیعی فعال شده و غدد عرق را حتی در نبود محرک، تحریک میکنند. این اختلال معمولاً ناشی از فعالیت بیش از حد مسیرهای سمپاتیک هیپوتالاموس و نخاع است.
شیوع و آمار
مطالعات نشان دادهاند که شیوع تعریق بیش از حد کف پا بین ۱ تا ۳ درصد جمعیت است. این وضعیت در سنین نوجوانی و اوایل بزرگسالی شایعتر است.
پیشگیری
انتخاب کفشهای تنفسپذیر، تغییر روزانه جوراب، و استفاده از پودرهای جاذب رطوبت از اقدامات پیشگیرانه موثر هستند. همچنین پرهیز از مصرف الکل و محرکها میتواند شدت تعریق را کاهش دهد.
یافتههای پژوهشی جدید
پژوهشها در حال بررسی داروهای موضعی جدید و درمانهای کمتهاجمی برای کنترل هایپرهیدروزیس هستند. استفاده از ترکیبات مهارکننده مسیرهای عصبی خاص امیدبخش بوده است.
هشدارهای بالینی
تعریق بیش از حد ناگهانی یا همراه با علائم سیستمیک مانند تب و کاهش وزن باید فوراً بررسی شود. این علائم میتوانند نشاندهنده بیماریهای جدی مانند عفونت یا سرطان باشند.
آردایت برای اطمینان از صحت محتوای خود، که در سیاست ویراستاری ما ذکر شده است، از دستورالعملهای سختگیرانهای در زمینه منبعیابی پیروی میکند . ما فقط از منابع معتبر، از جمله مطالعات بررسیشده توسط همتایان، متخصصان پزشکی دارای مجوز، بیماران با تجربه عملی و اطلاعات از مؤسسات برتر، استفاده میکنیم.
- International Hyperhidrosis Society. Sweaty feet.
- MedlinePlus. Hyperhidrosis.
- Brackenrich J, Medeus CF. Hyperhidrosis. In: StatPearls. StatPearls Publishing; 2022.
- Chu A, Wadhwa R. Selective serotonin reuptake inhibitors. In: StatPearls. StatPearls Publishing; 2023.
- Burdette EL. Managing psychotropic-induced hyperhidrosis. Curr Psychiatr. 2023;22(11). doi:10.12788/cp.0399
- Vohra A. Aripiprazole-induced hyperhidrosis: two case reports. Turk Psikiyatri Derg. 2017;28(2):132-134.
- MedlinePlus. Diabetes.
- MedlinePlus. Hyperthyroidism.
- MedlinePlus. Parkinson disease.
- MedlinePlus. Lymphoma.
- MedlinePlus. Pulmonary tuberculosis.
- Wong NS, Adlam TM, Potts GA, Farshchian M. Hyperhidrosis: a review of recent advances in treatment with topical anticholinergics. Dermatol Ther (Heidelb). 2022;12(12):2705-2714. doi:10.1007/s13555-022-00838-3
- https://www.health.com/sweaty-feet-11766482
